Goe man

De Politieke Debatten van Goeman tijdens de Gentse Feesten zijn gestart in het Fr. Laurentinstituut, Onderstraat 10, in het Gentse feestencentrum. Eric Goeman, de vleesgeworden Vlaamse andersglobaliseringsbeweging, doet het weer. De feesten even links en rechts laten liggen en politieke debatten organiseren die even lang duren als toespraken van Fidel Castro. Voor de debatthema’s zijn een paar regels tekst nodig, de panellleden mogen minstens met 7 rond de tafel.

Eric Goeman - in een vroeger leven misschien wel een Gentse cryser/creeser, poorter, stroppendrager (zie foto) – modereert doodgemoedereerd.

En toch komt er publiek. Ik liep vroeger wel eens langs in de Baudelokapel, ook heerlijk fris bij hete dagen :-), maar moet nu mijn rechte pad richten naar de Onderstraat. Het Blok/’t Eigenbelang heeft vorig jaar nog een vergeefse poging gedaan om de Politieke Debatten in het Fr. Laurentinstituut te kelderen. Hun klacht werd verworpen. Pech voor de pretbedervers.

Op zondag 24 juli van 14u tot 18u mag Els Van Weert, Staatssecretaris voor duurzame ontwikkeling en sociale economie (spirit), naast zes andere panelleden plaatsnemen voor een debat over “Lageloonlanden en de grenzen van de groeieconomie”.

Vermits de Gentse Feesten Parade werd voorafgegaan door een promotiestoet, zal een beetje sluikreclame voor mijn Vlaamse links-liberale familielid Els Van Weert ook wel mogen, zeker?

Nablog; Een impressie van het Goeman-debat op 'Een andere, duurzame groei is mogelijk - 24 juli 2005'

Prijs voor de Democratie 2011 voor DeWereldMorgen.be – Prijs Jaap Kruithof 2011 voor Field Liberation Movement

De Prijs voor de Democratie is een initiatief van Democratie 2000 en vzw Trefpunt en wordt al 20 jaar uitgereikt tijdens de Gentse Feesten op de nationale feestdag. Dit jaar werd ook voor de derde keer op rij de Prijs Jaap Kruithof uitgereikt. Dit jaar ging de eer naar respectievelijk De Wereld Morgen en naar Field Liberation Movement.

[+]

Terwijl op de nationale feestdag de koning en de politieke partijen op het eigenste moment België nog steeds aan het redden waren, werd op en om het groot podium Bij Sint-Jacobs en een goedgevuld Trefpunt-plein een democratiefeestje gebouwd. De Famba-band hield er voor en na én doorheen de nationale regenbuien de schwung en het ritme in.

[+] [+]

Prijs van de Democratie 2011 voor De Wereld Morgen
De Prijs van de Democratie gaat ieder jaar naar een persoon, groep of instelling die zich heeft ingezet voor de verdediging en/of de verdieping van onze democratie. Dit jaar kende de jury de prijs, een beeldje van Walter De Buck, toe aan het persinitiatief De Wereld Morgen (DWM).

Eric Goeman, voorzitter van Democratie 2000 en van de jaarlijkse jury voor de Prijs voor de Democratie/Prijs Jaap Kruithof, lichtte toe. Een goed werkende democratie kan niet zonder media die vrij en onafhankelijk nieuws en duiding brengen. De belangrijkste taak van de pers is de burgers te informeren over zaken van maatschappelijk belang zodanig dat die burgers hierover een gedegen oordeel kunnen vellen en de politieke, sociale en economische machthebbers ter verantwoording kunnen roepen. Zonder kritische en onafhankelijke pers geen kritische burgers. Zonder kritische en geïnformeerde burgers geen democratie.

De Wereld Morgen is één van de witte, niet-commerciële raven in het Vlaamse medialandschap. Het is één van de weinige media-actoren die consistent aandacht besteedt aan de sociale bewegingen die, in binnen- en buitenland, in de huidige crisis de strijd aangaan voor onze sociale verworvenheden en de verdediging van de democratie.

Of het nu gaat over de Arabische lente, de eurocrisis, de aardappelkwestie (zie verder) of de regeringsonderhandelingen, in al deze dossiers bracht de equipe van DWM samen met tientallen burgerjournalisten in het laatste jaar kwalitatief hoogstaand nieuws, duiding en debat die in andere media niet aan bod kwamen. Door het participatieve karakter ervan, bezorgt DWM een mediastem aan diegenen die in de traditionele media steeds meer gemarginaliseerd worden.

De jury was dit jaar dan ook van oordeel dat een initiatief zoals DWM een belangrijk rol speelt in de verdieping van onze democratie en wilde DWM dan ook belonen voor hun inzet voor een vrije, democratische en onafhankelijke pers. De jury hoopt dat deze prijs een aanmoediging is om dit broodnodige initiatief verder uit te bouwen.

Aanmoediging en uitdaging
Voor Keltoum Belorf, de woordvoerster van De Wereld Morgen, is deze prijs inderdaad een sterke aanmoediging, want de Prijs voor de Democratie erkent dat DWM inderdaad al regelmatig het verschil kan maken. Deze prijs is dus een stem voor de democratie, voor een medium dat uitdrukkelijk als kernwoorden huldigt: sociaal, ecologisch, democratisch.

In haar dankwoord betrok ze ook de velen die DWM maken en steunen. DWM telt meer dan tweehonderd burgerjournalisten, dat zijn vrijwilligers waarvan minstens drie bijdragen op de nieuwssite verschenen. Daarnaast zijn er meer dan 1000 bloggers. Tientallen vrijwilligers helpen met de eindredactie van artikels, met vertalingen, met administratief werk. Vele honderden zijn in de weer met een heel actieve promotie van DeWereldMorgen.be.

Er zijn ook meer dan 500 steungevers die maandelijks hun geldelijke bijdrage overmaken, aangevuld door honderden occasionele steungevers. Verder zijn er vijftig verenigingen, bewegingen en organisaties die zich engageren tot financiële ondersteuning. Maar daar mag gerust wat meer groei op zitten, aldus DWM.

Met een budget van 400.000 euro per jaar kan DWM kan niet rekenen op subsidies waarvan commerciële media onvoorwaardelijk jaar na jaar kunnen genieten. Niet-commerciële samenlevingsmedia hebben daar toch minstens evenveel recht op, aldus DWM. Maar ze blijven er bij DWM vertrouwen in hebben om het huidige commerciële mediabestel structureel uit te dagen en aan een ander mediasysteem te beginnen bouwen.

Prijs Jaap Kruithof (Recht voor Jaap Prijs ) 2011 voor Field Liberation Movement
Meer dan de Prijs voor de Democratie ging de aandacht naar de Recht voor Jaap Prijs voor Field Liberation Movement. Je weet wel de “patattentrekkers van Wetteren” waar Gentblogt trouwens ook al over bericht heeft.

De overleden Gentse moraalfilosoof Jaap Kruithof was een radicale en compromisloze verdediger van de democratische waarden. De prijs Jaap Kruithof gaat in diezelfde geest dan ook naar een persoon of vereniging die een bijdrage geleverd heeft aan een vernieuwend en radicaal denken over de democratische samenleving… ofwel een radicale actie gevoerd heeft om wantoestanden in onze samenleving aan te klagen.

Voor de jury was het zonder meer duidelijk dat het Field Liberation Movement onder die laatste categorie valt. Zij hebben door hun geweldloze actie – Eric Goeman legde hier zwaar de nadruk op – de totale vermarkting van de landbouw op uitmuntende wijze in vraag gesteld, en een ongezien publiek debat opgestart (ook op DeWereldMorgen.be trouwens)

De verdienste van de Field Liberation Movement is voor de jury dan ook dubbel:

• terug het debat over burgerlijke ongehoorzaamheid als actievorm nieuw leven inblazen (niet alle protest moet hip of ludiek zijn…)
• het debat stimuleren over de totale vermarkting door het neoliberaal systeem van het landbouw- en voedselsysteem.

Niet tegen wetenschappelijk onderzoek, wel tegen vermarkting van onderzoek
De jury spreekt zich door de bekroning van het Field Liberation Movement helemaal niet uit tegen wetenschappelijk onderzoek, maar wil wel waarschuwen tegen vermarkting van onderzoek, wetenschappers en universiteiten en is van mening dat het Field Liberation Movement tenminste een stem is die gehoord moet worden in het belangrijke open publieke debat over de belangrijkste vragen voor de toekomst van ons welzijn.

Het is hartverwarmend, aldus juryvoorzitter Eric Goeman, dat er terug actiegroepen zijn als het Field Liberation Movement: ze bevrijden meer dan een veld. Ze verlossen ons van een beklemmende pensée unique (eenheidsdenken), tonen dat actie werkt en sociale verandering altijd gepaard gaat met strijd.

De stem van Field Liberation Movement
Een beetje spanning. Hoe zouden de “eco-terroristen” er uit zien die de Recht voor de Jaap Prijs gingen ontvangen? Daar waren ze. Twee piepjonge meisjes voerden eerst een puppetbuskerstukje op met bio-patat en ggo-patat. Grappig, en het ijs was gebroken.

De volwassen actievoerders strooiden daarna wat sarcastisch zout op de patatten… en stelden een andere aanpak voor. Landbouwgewassen om vee te voeren? Bio-brandstoffen met kaalkap tot gevolg? Exotisch fruit ten koste van de Indianengemeenschappen? Overvolle voedselschappen in de warenhuizen van het Noorden. En waar is de solidariteit met het Zuiden? Hebben de wetenschappers wel alles onder controle zoals ze zelf willen geloven? Of hebben multinationals als Monsanto en BASF het nu al voor het zeggen? Zijn we niet op weg naar de definitieve patentering en privatisering van al ons voedsel? Misschien toch maar eens de “Einstein-methode” toepassen : problemen oplossen vanuit een ander denkkader dan hetgene die problemen heeft veroorzaakt.

Omdat het nationale feestdag was, mocht Marie Smekens, een (deeltijdse) bio-boerin uit Mons/Bergen in het Frans getuigen. Zij voelt zich als kleinschalige, lokale groententeler echt bedreigd door de opkomst van de GGO-industrie.

Francine Mestrum overhandigde tenslotte de Recht voor de Jaap Prijs 2011, een beeldje van Frans Wuytack, aan Field Liberation Movement. Ze benadrukte daarbij de blijvende mogelijkheid tot verzet en actie, en de nood aan een maatschappelijk debat over wetenschap en vrije meningsuiting.

Beeldjes van Walter De Buck en Frans Wuytack, bloemen, foto, doek, de vibes van de Famba-band. En groe(n)ten uit Mons/Bergen. Sla, courgette en venkel van Marie Smekens gekocht. Recht uit haar tuin, Waals, lokaal, kleinschalig, bio, no-ggo …. en straks lekker op onze Gentse Feesten-menu.

[+] [+] [+] [+]

Meer: www.dewereldmorgen.be | www.fieldliberation.wordpress.com
Jurymotivatie Prijs voor de Democratie 2011 | Jurymotivatie Recht voor de Jaap Prijs 2011
Nieuwe patatten – Gentblogt 04/05/2011

Dit artikel verscheen ook op Gentblogt 22.07.2011. Prijs voor de Democratie 2011 voor DeWereldMorgen.be – Prijs Jaap Kruithof 2011 voor Field Liberation Movement (GentBlogt 22.07.2011)

De politieke debatten van Goeman

Het recept is ondertussen bekend. Een batterij sprekers op 't podium, klinkende namen soms - in 't Goeman-wereldje toch -, namiddaglange debatten alsof we niets beter te doen hebben tijdens deze Gentse Feesten :-) , Goeman als een soort God de Vader, een opperrechter. En toch blijft daar volk naar komen, mezelf inbegrepen. Vorig jaar zat ik zelfs 2 debatten volledig uit. Ook dit jaar loop ik wel langs. De debatten zijn al wel gestart, maar hier is het programma 2007 van Zonder dwarsliggers kunnen de treinen niet rijden.

"Als de utopische oases uitdrogen, ontstaat een woestijn van banaliteit en radeloosheid. "

Goemannen en hun debatten

Het volledige programma van de Politieke Debatten, geleid door Eric Goeman, tijdens de Gentse Feesten vind je hier .

Volksvertegenwoordiger Bart Caron (spirit) is één van de deelnemers aan het Goeman-debat over cultuur op woensdag 19 juli van 14u tot 18u in het Laurentinstituut in de Onderstraat. En Bart heeft wel een flink pak ervaring én zinnige dingen te vertellen. Een beetje promotie mag dus wel.

De lange tijdsduur van de Goeman-debatten is niet verwonderlijk als je ziet wat het thema is én de deelnemerslijst. Er is gelukkig een pauze voorzien om eventueel weg te glippen, maar ook een permanente drankbar.

Hier komt het thema (hou je vast) “Cultuur als wapen tegen de sociale desintegratie van lokale gemeenschappen door economische globalisering?”

En hier de lijst van de deelnemers. Met o.a. (er kunnen er dus nog bij) Hendrik Pinxten (voorzitter vakgroep vergelijkende cultuurwetenschappen UG, voorzitter Humanistisch Verbond, auteur van “de culturele eeuw”), Dirk Holemans (zakelijk leider Victoria Deluxe), Annelies Verbeke (auteur van o.a. “Slaap” en “Reus”), Chokri Ben Chikha (acteur en regisseur Union Suspecte), Eric Corijn (cultuurfilosoof en sociaal wetenschapper, professor sociale en culturele geografie VUB, directeur COSMOPOLIS, bestuurder vzw Zinneke), Bart Caron (ex-kabinetchef Cultuur en Jeugd van ministers Van Grembergen en Anciaux; volksvertegenwoordiger Spirit), Gerard Mortier (algemeen directeur Opera van Parijs), Marc Reynebeau (journalist, auteur, historicus), e.a. (nog kandidaten?)

Praktisch
De debatten vinden plaats van zondag 16 juli tot en met maandag 24 juli 2006, telkens van 14.00 tot 18.00 uur, in het Laurentinstituut in de Onderstraat in Gent (Gent-Centrum - Feestenzone - tussen Belfortstaat en Lange Munt). Inkom is gratis en er is een permanente drankbar.

Genderverhouding 1 v/8 m

Nablog 18.07.2006 12u31 : Annelies Verbeke en Gerard Mortier komen niet, Geertrui Daem (auteur) wel. Hoera, de genderverhoding is nu 1 vrouw / 7 (Goe)mannen.

Hagenpreek

Het door Goe Man geplande politiek lijsttrekkersdebat tijdens de Gentse feesten mag van schepen Rudy Coddens niet doorgaan in het Laurentinstituut, een stedelijke onderwijsinstelling. Goeman en kompanen begrijpen dat niet en protesteren.

Maar onze Gentse onderwijsschepen heeft gelijk. Van een visfestijn tot maatschappijkritische debatten zoals die van Goeman kunnen wel, politieke activiteiten kunnen niet in schoolgebouwen. Hoe dun ook, maar daar is ergens een lijn tussen te trekken. En dat heeft niet Rudy Coddens, maar de Vlaamse decreetgever zo bepaald, voor iedereen in heel Vlaanderen. Men wilde komaf maken met elke zweem van partijdigheid en alle scholen van alle netten, én hun leerlingen én hun ouders én hun leerkrachten definitief vrijwaren van de partijpolitiek op de school, tijdens maar ook na de uren. We moeten er toch geen tekeningske bij maken zeker?

Nu, wij zijn in deze materie ervaringsdeskundige geworden en het loont voor de "protestanten" misschien de moeite om deze en deze vroegere posts daar nog eens op na te lezen. Dura lex, sed lex.

Goe Man moet voor het politiek lijsttrekkersdebat op zoek naar een andere locatie. En juist zoals wij indertijd elders een onderdak hebben gevonden, zal dat ook wel lukken voor Goeman en Co.

En mocht dat niet lukken (mocht!) dan heeft Guido De Leeuw van Trefpunt hét alternatief. Vermits de straten en pleinen van iedereen zijn, moet het debat dan maar in open lucht. Nog een echte goeie ouwe hagenpreek anno 21ste eeuw. Dat is in Gent van eeuwen, van de beeldenstorm, geleden. Daar kijk ik nu echt naar uit.

Prijs Democratie 2012 + Prijs Jaap Kruithof 2012

maandag 23 juli 2012 10u05 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | reageer
Trefwoorden: Prijs Jaap Kruithof, prijs van de Democratie.

Een plichtnummertje democratie, die jaarlijkse uitreiking van de Prijs voor de Democratie op 21 juli Bij St.-Jacobs? Een beetje wel, maar toch komen er nog altijd mensen voor opdagen. De ware democraten of zoiets. Een pluspunt voor dit initiatief van Democratie 2000 en Trefpunt vzw was dit jaar de ‘muzikale opluistering’ door TREF (Wim Claeys, Didier Laloy en Bruno Le Tron op diatonische accordéon en Frédéric Malempré op percussie). En zoals het deftige media past, was Gentblogt er ook bij… en brengt nu verslag uit.

Over die media ging het regelmatig op deze 21ste keer dat de Prijs voor de Democratie werd uitgereikt. Namens FAN (Financieel Actie Netwerk) mochten Guido Deckers (ACV) samen met Kristel De Backer (ABVV)en Rudy De Meyer (11.11.11) het (wissel)beeldje van Walter De Buck in ontvangst nemen uit de handen van de winnaar van vorig jaar, Han Soete van De Wereld Morgen.

Die maakte van de gelegenheid dankbaar gebruik om de aandacht te vestigen op de oorverdovende stilte in de klassieke media over de BNP Paribas-dossier dat De Wereld Morgen in afleveringen uitbrengt. Alleen Franse media zijn geïnteresseerd, aldus Han Soete. Ook Guido Deckers die namens FAN het woord voerde, benadrukte in zijn bedankingsspeech onder meer de cruciale rol van de media in de verdediging van de democratie. En zie, net vandaag 22 juli bericht ook ons eigenste Nieuwsblad online over de belastingparadijzen waar FAN zo strijd tegen voert. Er is hoop.
[+] [+]

De winnaar van de Prijs voor de Democratie 2012 is FAN, wat staat voor Financieel Actie Netwerk. FAN ijvert voor meer fiscale rechtvaardigheid en organiseert daartoe sociale bewegingen, vakbonden, NGO’s en sociale actiegroepen in een netwerk.

De leden van dat netwerk zijn de drie vakbonden ACV, ABVV en ACLVB, Attac Vlaanderen, BBL, KWB, LBC-NVK, Fairfin, Oxfam Solidariteit, Links Ecologisch Forum en 11.11.11. FAN kreeg de democratieprijs voor haar inzet voor ‘fiscale democratie’ lichtte Democratie 2000-voorzitter Eric Goeman toe. Hun eerste resultaat boekten ze met de taks op wisseltransacties (de zgn. Tobintaks). België stemde – uniek in de wereld – in juli 2004 een Tobintakswet… die wel pas concreet kan worden in Europees verband.

Daarna ging de aandacht van FAN naar de strijd tegen de belastingparadijzen en het bankgeheim en voor het invoeren van een vermogenskadaster en vermogensbelasting. En nu voert FAN de campagne ‘Laat het grote geld niet ontsnappen’.
[+] [+] [+]
De laureaat van de vierde Prijs Jaap Kruithof 2012, de ‘Recht voor de Jaap-prijs’, is Peter Mertens voor zijn boek ‘Hoe durven ze? De euro, de crisis en de grote hold-up’, dat hoge toppen scoort in de non-fictielijsten. De meest gevatte commentaar is die van journalist Paul Goossens “Eindelijk. Het is er: het boek dat met een overvloed aan concrete feiten de crisis in perspectief plaatst. Dit is geen pamflet, dit is wel een doorwrocht en vlot leesbaar draaiboek van een crisis, die de samenleving en Europa ontwricht, omdat ze de ongelijkheid tot een climax voert’. En in de ‘geest van deze tijd’ voegt hij daar nog aan toe “Ik heb één vraag: waarom maakt de auteur er geen kookboek van? Dan waren er gegarandeerd 100.000 lezers. Voor dit boek lijkt me dat het minimum, want dat is verplichte lectuur”.
[+] [+]
Peter Mertens, naast auteur ook voorzitter van PVDA, toonde zich zeer tevreden met de prijs en het (wissel)beeldje van Frans Wuytack. Vooral omdat met het boek ‘Hoe durven ze?’ het debat over onrecht en kapitalisme geopend werd. Hij droeg de prijs dan ook op aan de lente en aan iedereen die niet langer zwijgt wanneer hij/zij met onrecht geconfronteerd wordt.
[+] [+]
Meer info op http://vl.attac.be/article1905.html

(Dit artikel verscheen ook op Gentblogt 23.07.2012)

Leve de (Prijs voor de) Democratie en (Prijs) Jaap Kruithof

maandag 22 juli 2013 17u32 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | reageer
Trefwoorden: Prijs Jaap Kruithof, prijs van de Democratie, Prijs voor de Democratie. 

De jaarlijkse Prijs voor de Democratie en de Prijs Jaap Kruithof verdronken anno 21 juli 2013 bijna in het ‘pretpark’ van de Gentse Feesten, om mede-initiatiefnemer Eric Goeman te parafraseren. Een halfuurtje democratie tussen soundcheck en podium-act op het groot podium Bij St.-Jacobs van de andere initiatiefnemer vzw Trefpunt. Met dank aan Naomi Sijmons (Reena Riot) die heel dapper a capella een muzikale intro zong.

Eric Goeman liet het op deze dag met 2 koningen en 3 koninginnen niet aan zijn republikeins hart komen en startte de prijsuitreiking met een ferme uitroep ‘Leve de republiek – Vive la république’. De volksmassa’s kwamen echter niet in beweging… en er was zelfs geen onverlaat die met ‘Vive le roi – Leve de koning’ protesteerde.

Even ernstig nu. De Prijs voor de Democratie ging dit jaar naar armoede-activist Manuel Chiguero en het Netwerk tegen Armoede, een netwerk van 58 Brusselse en Vlaamse verenigingen waar armen het woord nemen. Het netwerk bestaat nu 10 jaar en beweegt zich de jongste tijd actiever en strijdvaardiger op alle fronten waar het er toe doet. Zo verzet het Netwerk tegen Armoede zich tegen de degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen en de sluiting van de Werkwinkels. En pleit het anderzijds ervoor dat de overheidsplannen inzake armoedebestrijding ook doorgevoerd worden.

De strijd tegen de armoede is ook een strijd tegen sociale ongelijkheid en sociale onrechtvaardigheid. Er bestaat geen sociale democratie waarin 15% van de bevolking (= 1, 625 miljoen) sociaal, economisch, cultureel uitgesloten is. Het Netwerk tegen Armoede verleent aan de uitgeslotenen een politieke en sociale stem. Guido Deckers van (Financieel Actie Netwerk – FAN), de vorige prijswinnaar 2012, overhandigde het bronzen (wissel)beeld ontworpen door beeldhouwer/zanger Walter De Buck aan Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede. Meer fiscale rechtvaardigheid – waar FAN voor ijvert – zou enorm helpen in de strijd tegen armoede, aldus ACV- en FAN-man Guido Deckers. Naar aanleiding van de Prijs voor de Democratie 2013 verscheen een interview met Frederic Vanhauwaert in MO-magazine.

De Prijs Jaap Kruithof huldigt een persoon of beweging die zich in de traditie van de overleden moraalfilosoof Jaap Kruithof, aldus de initiatiefnemers, via radicaal denken en/of doen heeft ingezet voor een rechtvaardige wereld. Vorig jaar ontving Peter Mertens de prijs voor zijn boek ‘Hoe durven ze? De euro, de crisis en de grote hold-up’’. Dit jaar was het de beurt aan de doeners van de bewegingen voor het recht op wonen.

De Brusselse Bond  voor het Recht op Wonen (BBROW) en de Beweging Recht op Wonen (BROW) ontvingen uit de handen van de vorige prijswinnaar het bronzen (wissel)beeld van Frans Wuytack. Het grondwettelijk recht op wonen houdt ook de plicht in voor de overheden om dat grondwettelijk recht mogelijk te maken. De Prijs Jaap Kruithof 2013 voor de 2 bewegingen maakt duidelijk dat sociale rechten belangrijker zijn dan absolute eigendomsrechten, aldus Peter Mertens in zijn bijhorende speech.

Joeri Willekens (BROW) en Werner Van Mieghem (BBROW) bedankten voor de aanmoediging. Brusselaar Werner Van Mieghem zag veel obstakels voor het recht op wonen, maar ook veel kansen. In het Brussels gewest zijn er enerzijds 200.000 gezinnen die meer dan 30% van hun inkomen moeten besteden aan hun huurwoning en anderzijds staan er 15.000 huizen leeg. Driehonderd huizen daarvan zijn bezet, maar mét overeenkomsten met de eigenaars en met sociale huisvestingsmaatschappijen. Misschien ook een piste voor andere steden, zoals Gent?
Netwerk tegen armoede
Netwerk tegen Armoede – Interview Frederic Vanhauwaert
BBROW

Dit artikel verscheen ook op Gentblogt 22.07.2013

Prijs Jaap Kruithof 2014 voor Internationale vakbond van huispersoneel

 

woensdag 23 juli 2014 14u55 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | 2 reacties
Trefwoorden: Lydia Chagoll, Prijs Jaap Kruithof, prijs van de Democratie.

De uitreiking van de Prijs voor de Democratie en de Prijs Jaap Kruithof tijdens de Gentse Feesten is vaste – jaarlijkse –kost op 21 juli, nationale feestdag. Een druilregen kon de ‘verenigde democraten’ ook dit jaar niet tegenhouden om Bij Sint-Jacobs hulde te brengen aan de voorvechters voor democratie. Na een muzikale intro door Aranis lichtte juryvoorzitter Eric Goeman de motivatie van de jury toe.

De 400 miljoen vrouwen van International Domestic Workers’ Federation (IDWF)
Maakt de jury van de Prijzen het definitief goed met de vrouwen door de Prijs Jaap Kruithof dit jaar toe te kennen aan het wereldvakverbond van huishoudpersoneel, het International Domestic Workers’ Federation (IDWF)? IDWF is de eerste en enige vakbond volledig in handen van vrouwen en vertegenwoordigt in één klap 400 miljoen huishoudelijk werkers, voor 90% vrouwen.

De jury wil met de prijs, gesymboliseerd door een ‘wisselbeeld’, ditmaal van beeldhouwer Frans Wuytack, de nieuwe vakbond een steuntje in de rug geven en de aandacht van een groter publiek vestigen op de schrijnende arbeids- en levensomstandigheden waarin honderden miljoen huishoudwerkers op dit ogenblik leven en werken. Het slagen van deze syndicale organisatie is een noodzakelijke stap om het dagelijks leven van honderden miljoenen huishoudwerkers – vooral vrouwen – te verbeteren en om een einde te maken aan de brutaalste vormen van uitbuiting.

 In de jaren ’70 voerde de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) voor het eerst een debat over huishoudelijk werk. Toen raakten werknemers, werkgevers en overheid het niet eens over de arbeidsnormen. In 2008 nam de ILO de beslissing om toch normen op te leggen. In 2011 werd Conventie 189, de Convention for decent work for domestic workers, door de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) goedgekeurd.

Een grote stap in de goede richting, dacht men. Het zag ernaar uit dat er eindelijk betere werkomstandigheden zouden komen voor huishoudwerksters. Zo moest er vanaf dan een formeel contract worden opgemaakt tussen de werkgever en werknemer, verwierven huishoudsters recht op sociale bescherming, weekendrust, en een werkdag van acht uur. Maar twee jaar later is het akkoord nog maar in een beperkt aantal landen geratificeerd…..en nog steeds niet in België!
Huishoudelijk personeel is een onzichtbare groep die gemakkelijk over het hoofd gezien wordt. Ze hebben geen stem om zich te laten horen. Het is gemakkelijk om te doen alsof deze mensen niet bestaan.

Op 28 oktober 2013 is de eerste wereldvakbond van huishoudpersoneel, het International Domestic Workers’ Federation (IDWF) opgericht. Het oprichtingscongres in november 2013 ging door in Montevideo in Uruguay, het eerste land trouwens die de conventie 189 geratificeerd heeft.
Het IDWF staat voor enorme uitdagingen. Van de 53 miljoen personen werkzaam in de huishoudsector moet het overgrote deel nog georganiseerd worden. De ratificering in zoveel mogelijk landen van conventie 189 van de Internationale Arbeidsorganisatie die de rechten van huishoudpersoneel regelt staat hoog op de agenda. Maar ook de strijd tegen mensenhandel en kinderarbeid is prioritair.

 Deze wereldvakbond was sinds 2005 in opbouw. Eerst werd een informeel netwerk van huishoudpersoneel gevormd, het International Domestic Workers’ Network (IDWN) dat de drijvende kracht was achter de goedkeuring van Conventie 189 op de Internationale Arbeidsconferentie in 2011. Op het voorbije congres van IDWN werd het netwerk omgevormd tot een internationale vakbondsfederatie, het International Domestic Workers’ Federation (IDWF). Ondanks het feit dat IDWF pas in november 2014 haar eerste verjaardag viert, zijn er ondertussen al 47 organisaties uit 40 landen uit alle hoeken van de wereld aangesloten. Ook de Indiase Nationale Beweging voor Huispersoneel (National Domestic Workers Movement – NDWM) van onder andere zuster Jeanne Devos, waarover we op 3 mei 2011 op Gentblogt berichtten heeft zich ondertussen ook omgevormd tot een vakbond en zich aangesloten bij IDWF.

Er is een democratisch verkozen leiding met vertegenwoordigsters uit alle continenten. 187 hoofdzakelijk vrouwelijke vertegenwoordigsters uit 55 landen waren bij deze historische gebeurtenis aanwezig. In een sector met weinig syndicale traditie moet de nieuwe wereldfederatie zijn democratisch karakter uitbreiden en consolideren. De regionale werkingen moeten worden uitgebreid en er moet bovendien gewerkt worden aan allianties met de traditionele vakbonden.

Pia Stalpaert, voorzitter ACV Voeding & Diensten, nam namens IDWF de prijs in ontvangst uit handen van Paul Pataer namens de vorige laureaat 2013 Beweging Recht op Wonen (BROW). Ook vandaag komen dromen nog uit, aldus Pia Stalpaert. De oprichting en het ontstaan van deze nieuwe wereldvakbond is eigenlijk een fantastisch mooi verhaal. In onze hedendaagse wereld is het mogelijk geweest om een verdrukte groep op enkele jaren tijd te laten uitgroeien tot de meest besproken groep uit de internationale wereld van arbeid en arbeidsrelaties. Huishoudsters die tot voor kort niet eens erkend werden, als volwaardige werknemers, die in heel wat landen zelfs niet mogen toetreden tot een vakbond, die uitgesloten worden van alle sociale rechten, zijn er in geslaagd om een eigen vakbond op te richten. Stel je voor: een wereldvakbond van huishoudsters.

Tijdens het oprichtingscongres in november 2013 in Uruguay heeft IDWF een ambitieus vijfjaren uitgewerkt met twee grote componenten. Vooreerst wil IDWF de huisarbeidsters aanmoedigen en versterken om zich te organiseren in vakbonden of in andere organisaties om hun belangen beter te verdedigen. Daarnaast wil de nieuwe wereldvakbond campagne voeren zodat alle landen de conventie voor waardig werk voor huisarbeidsters, die in juni 2011 door de internationale arbeidsorganisatie werd aangenomen, ratificeert en omzet in eigen nationale wetgeving.

 Zodat alle huisarbeidsters waar ook ter wereld dezelfde rechten hebben en gerespecteerd en aanzien worden als volwaardige werknemers en niet meer aanzien worden als hulpje of meid. Maar dat zij als werknemers worden aanzien met een eigen statuut, met eigen conventies en volledige toegang tot de sociale zekerheid met inbegrip van moederschapsbescherming en een evenwichtige balans tussen arbeid en gezin.

En België?
In België kon men onder andere via het systeem van de dienstencheques voor heel wat huishoudsters een degelijk loon en een goed sociaal statuut afdwingen. Maar ook in België gebeurt nog heel wat huishoudelijk werk door werknemers zonder papieren.

 Pia Stalpaert deed een oproep naar alle volgende regeringen In België om de conventie voor huisarbeid eindelijk (en allemaal) te ratificeren. Die afspraak was trouwens opgenomen in het zogenaamde Vlinderakkoord. Een ratificatie door België is niet alleen belangrijk voor de huisarbeidsters in eigen land, maar is een bijzonder belangrijk signaal naar de Europese Unie, om sociale dumping en de commercie van huishoudsters binnen Europa aan banden te leggen.
De toekenning van de Jaap Kruithof prijs is voor alle organisaties die zich verenigd hebben in de International Domestic Workers Federation een enorme vorm van waardering en erkenning. Het is een stimulans om verder aan de weg te timmeren. Vol trots aanvaardde Pia Stalpaert namens de krachtige vrouwen aan het hoofd van IDWF de Prijs Jaap Kruithof 2014.

Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 23.07.2014

Happy Fortis

Opgedragen aan mijn vrienden en vriendinnen in Fortis, aan de collega's treinreizigers/pendelaars naar Brussel werkzaam in de bank- en verzekeringssector, aan de spaarders.

Wat lees ik op Indymedia 10.10.2008?

"... De verzekeringspoot Fortis Insurance Belgium organiseert vandaag een exclusief culinair feest voor 50 genodigden in het duurste hotel van Monaco. De groep luncht in de Louis XV, nummer 8 op de lijst van 's werelds meest prestigieuze restaurants. De verzekeringsgroep spendeert zo'n 150.000 euro aan dit feestje ten voordele van externe verzekeringsmakelaars. De groep arriveerde gisteren in Hôtel de Paris, het duurste hotel van het prinsdom. Een lunch in Louis XV kost al snel 300, een overnachting in het hotel gemiddeld 1.500 euro. De verzekeringsgroep betaalde ook de vliegtickets van de genodigden...." Attac, 10.10.2008 (Indymedia 10.10.200!).

Happy Fortis to you!

Het FORTIS-feest van de schande in belastingsparadijs Monaco / Eric Goeman, woordvoerder van Attac Vlaanderen (Indymedia 10.10.2008)

Kiwidokter Dirk Van Duppen wint Prijs van de Democratie 2009

Dokter Dirk van Duppen, voorzitter van Geneeskunde voor het Volk, ontving op 21 juli op het Sint-Jacobsplein de Prijs van de Democratie 2009, een initiatief van Democratie 2000 en Trefpunt vzw.

Dirk Van Duppen (rechts) ontvangt Prijs van de Democratie 2009 (Gent - 21.07.2009)

Dirk Van Duppen kreeg de Prijs voor zijn wetenschappelijk goed onderbouwde argumentatie, o.m. met zijn boek “De Cholesteroloorlog” (EPO-2004), en geduldig overtuigingswerk. Vanuit de klein-linkse politieke marge heeft hij een breed maatschappelijk draagvlak voor het zogenaamde kiwi-model gecreëerd. En dat is echt wel een Prijs van de Democratie waard, niet alleen voor Van Duppen zelf maar ook voor zijn medestanders en Geneeskunde voor het Volk.

Kiwi?

Coördinator Eric Goeman van Democratie 2000 lichtte in het juryverslag toe dat volgens dit model de overheid (in casu het RIZIV) voor de geneesmiddelen openbare aanbestedingen uitschrijft. Enkel het goedkoopste en voor het overige volledig gelijkwaardige geneesmiddel zou dan vergoed worden door de ziekteverzekering. Dit systeem is reeds van toepassing in Nieuw Zeeland (vandaar de naam), in verschillende Canadese provincies en in Nederland. De volledige toepassing ervan in België zou voor de patiënten jaarlijks een besparing van 1 miljard € betekenen en de ziekteverzekering zou er 1,6 miljard bij winnen.

Het wordt momenteel gesteund door het Actieplatform Gezondheid en Solidariteit waarin de twee grootste ziekenfondsen en vakbonden samenwerken met Geneeskunde voor het Volk, een reeks kleine organisaties en een aantal vooraanstaande academici. Hij kreeg ook politieke steun in de meeste democratische partijen en het kiwi-model werd in de jongste federale regeringsverklaring 2008 opgenomen.

De jury sprak ook haar waardering en steun uit voor de bredere strijd van Geneeskunde voor het Volk voor de democratisering en toegankelijkheid van de gezondheidszorg, hun aandacht voor preventie en arbeidsomstandigheden, en de mobilisatie van patiënten en bevolking.

A kiwi a day, takes the doctor away! (Dirk Van Duppen)

In zijn dankwoord haalde de laureaat nog eens fel uit naar de farma-industrie die woekerwinsten maakt op kap van de belastingsbetaler.

Het kiwi-model is volgens Van Duppen echt een alternatief. Zo schakelde Nederland voor 30 geneesmiddelen over naar een soort kiwi-model en dat bracht meteen 650 miljoen euro besparing op. Het spreekt voor de kiwi-dokter vanzelf dat deze besparingen de sociale zekerheid ten goede moeten komen.

De Vlaamse hospitalisatieverzekering vindt hij een slechte oplossing voor een reëel probleem: ‘Een aparte Vlaamse hospitalisatieverzekering leidt tot kafkaiaanse toestanden, zoals de zorgverzekering dat nu al doet'. Zo’n hospitalisatieverzekering is zelfs helemaal niet nodig als je ook het kiwi-model toepast op de aankoop van medisch materiaal (b.v. hoorapparaten en prothesen), zoals nu al in de Scandinavische landen gebeurt. Van Duppen wil ook de hogere erelonen van dokters aanpakken.

Tenslotte sprak dokter Van Duppen een woord van hoop. Hij verwees naar het huidige brede maatschappelijke draagvlak voor het kiwi-model en de strijd tegen de Lange Wapper "Kenteringen zijn mogelijk, samen kunnen we beweging maken".

Frans Wuytack (Recht voor de Jaap-prijs 2009) & Dirk Van Duppen (Prijs van de Democratie 2009)

Motivatie Jury Prijs van de Democratie 2009 voor dokter Dirk Van Duppen
Weblog Dirk Van Duppen

Prijs voor de Democratie 2014 voor Lydia Chagoll

 

woensdag 23 juli 2014 14u55 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | 2 reacties
Trefwoorden: Lydia Chagoll, Prijs Jaap Kruithof, prijs van de Democratie.

  

De uitreiking van de Prijs voor de Democratie en de Prijs Jaap Kruithof tijdens de Gentse Feesten is vaste – jaarlijkse –kost op 21 juli, nationale feestdag. Een druilregen kon de ‘verenigde democraten’ ook dit jaar niet tegenhouden om Bij Sint-Jacobs hulde te brengen aan de voorvechters voor democratie. Na een muzikale intro door Aranis lichtte juryvoorzitter Eric Goeman de motivatie van de jury toe.

Lydia Chagoll vraagt aandacht voor Sinti en Roma
 Nog voor de heisa van Landen waar de burgemeester de rondtrekkende woonwagenbewoners met een geluidsbombardement wilde verdrijven, had de jury de Prijs voor de Democratie 2014 al toegekend aan Lydia Chagoll. Net voor haar inzet voor onder meer de Sinti en Roma. Een zekere profetische gave lijkt de jury niet vreemd.

Lydia Chagoll is danseres, choreografe, actrice, documentairemaakster en schrijfster. Ze was lang de partner van Frans Buyens (1924-2004) en samen deelden ze de verontwaardiging over het onrecht in deze wereld. Maar beiden zochten onafgebroken hoe ze met teksten, documentaires en films met deze verontwaardiging konden omgaan. Zo produceerde Lydia Chagoll op 82-jarige leeftijd produceerde de documentaire ‘Ma Bister’. Ma Bister (herinnering in het Romani) is een knap gedocumenteerde historische film over het leven in Europa van de Sinti en de Roma doorheen de eeuwen. Ze legt de vroegste vervolging van Roma en Sinti vast, brengt de gruwelen van de ‘zigeuner’genocide in beeld en werpt een lijn naar vandaag. Over de ‘zigeuner’genocide tijdens de naziperiode schreef zij ook een boek ” ‘Zigeuners’: Sinti en Roma onder het hakenkruis” (ook te leen in de Stedelijke Openbare Bibliotheek Gent).

‘De waarheid kennen is zo belangrijk om de link met vandaag te zien’ zegt Chagoll. In al haar werk scherpt ze ons geheugen aan. ‘Om niet te vergeten’ zegt ze. ‘Nog steeds hebben de Roma en Sinti geen eigen herdenkingsdag in Europa. In Auschwitz-Birkenau kwam er pas in 2002 een herdenkingsteken voor zigeuners. En Berlijn hield voor het eerst een aparte herdenking voor de vervolgde zigeuners in 2012.’

Lydia Chagoll kwam als achtjarig joods kind na de Duitse inval op 10 mei 1940 uiteindelijk terecht in een Japans kamp in Indonesië, naast de ‘zigeuner’vervolging nog een vergeten hoofdstuk in onze recente geschiedenis. Het werd een lange vluchtroute, een lijdensweg die ze herkent in de verhalen van de vluchtelingen van vandaag. Haar oorlogservaring heeft zes en een half jaar geduurd, tot november 1946. Het zal haar blijvend motiveren om op te komen voor vergeten groepen.
Voor Chagoll is het overduidelijk dat ook op de Sinti en Roma genocide (volkerenmoord) werd gepleegd door het naziregime. ‘Zigeuners’ werden opgepakt en vermoord, lang voor het decreet van Himmler, die in 1943 beval om ze te deporteren. Duitsland bleef lange tijd beweren dat ‘zigeuners’ werden opgesloten omdat ze zogenaamde asocialen en criminelen waren. 37 jaar heeft het geduurd voor ze door Duitsland werden erkend als raciaal vervolgden.’

Chagoll ziet hoe het vandaag opnieuw gebeurt. ‘Samenlevingen weten nog steeds niet hoe ze moeten omgaan met mensen die uit een ander onbekend leven komen dan het hunne.’ “Onze burgersamenlevingen zijn overgereguleerd. Wie van de norm afwijkt, past niet in het systeem. Daar is men niet meer in geïnteresseerd. Neem nu de woonwagenbewoners. In Nederland mogen ze in caravans wonen, maar dan zonder wielen. Dat lokt natuurlijk bij sommigen protest uit. We trekken de haren uit het hoofd omdat we het niet snappen: willen ze nu vast gaan wonen of net rondtrekken? We zien het en-en-verhaal niet.’

“Wat doen wij, keurige burgers, tijdens de grote vakantie? We nemen een caravan en gaan trekken. Of we gaan speciaal naar Ierland om er met paard en huifkar, liefst twee maanden, rond te rijden. Dan voelen we ons vrij.’

Toen ze in 1973 regisseur en documentairemaker Frans Buyens ontmoette, begon voor Chagoll een nieuw hoofdstuk in haar leven. Via haar levensgezel zette ze stappen in de audiovisuele wereld, ze werd zijn assistente. Hij was het die haar aanmoedigde om zelf docufilms te maken. Zo maakte Chagoll “In naam van de Führer”, een prijzen winnende film over hoe oorlog beleefd wordt door kinderen – een omvangrijke groep die in de oorlogsliteratuur vaak over het hoofd gezien werd.
Het echtpaar begon de productie van tal van documentaires over het nazisme en het Derde Rijk, de rol van keizer Hirohito tijdens de oorlog en over de stakingen van 1960 en de sociale strijd. Haar filmografie vermeldt niet alleen “In de naam van de Führer” (1997) en “Ma Bister (herinnering)”(2014), maar ook “Voor de glimlach van een kind” (1982), een film over geweld tegen kinderen, gespeeld door poppen. Lydia Chagoll is doctor honoris causa van de Vrije Universiteit Brussel.

‘De jury bekroont Lydia Chagoll voor haar onvermoeibare inzet voor een betere wereld, waarbij ze de herinnering aan het verleden wil levend houden om de levenden te blijven herinneren aan wat vergeten dreigt te worden. En ook telkens sociale groepen die vergeten worden bij herdenkingen hun plaats in de geschiedenis wil toekennen zoals kinderen en zigeuners.Bovenal blijft zij ook een groot strijdster tegen racisme en fascisme niet alleen in het verleden maar tot in het heden, waarbij zij ook blijft waarschuwen tegen populisme en nationalisme.’, aldus de motivatie van de jury.

 Lydia Chagoll mag een beeldje van beeldhouwer-zanger Walter De Buck, bij wijze van ‘wisselbeker’, een jaar lang bij haar thuis bewonderen. De laureate was op welverdiende vakantie. Dus nam Walter Zinzen, laureaat van de Prijs voor de Democratie 2001, het ‘wisselbeeld’ plaatsvervangend in ontvangst uit de handen Frederic Vanhauwaert, algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede, de laureaat van 2013. Frederic Vanhauwaert deed bij die gelegenheid een oproep om blijvend aandacht te hebben voor de steeds stijgende (kinder)armoede.

Walter Zinzen feliciteerde vooreerst de jury omdat eindelijk nog eens een vrouw de Prijs mag ontvangen. Enkel Paula D’Hondt, Régine Beer, Carla Ronkes, Chris Bens gingen Lydia Chagoll voor. Zij past volledig in het rijtje, hoe klein dit ook is. Net zoals haar Prijs-voorgangsters dat elk op hun manier deden en doen heeft Chagoll haar leven lang racisme, discriminatie, uitsluiting en haat bestreden.

Chagoll deed – en doet- het met kunst en dan vooral met film en literatuur zoals haar recentste Ma Bister, trouwens een voorname factor om haar te bekronen. Heel haar leven lang heeft ze beschreven en verfilmd hoe vooral kinderen, vrouwen en zigeuners hebben geleden onder het naziregime. Dat gaf haar dan ook het morele recht om zich te mengen in de controverse die ontstond nadat Wim Distelmans een studiereis naar Auschwitz had aangekondigd. Zonder enig voorbehoud steunde ze Distelmans, toen die het slachtoffer werd van kwaadaardige en schandelijke verdachtmakingen. Luidop en duidelijk spreken, niet angstvallig zwijgen, dat is wat we moeten doen in deze tijden waar de leugen te vaak regeert, aldus de oproep van Walter Zinzen

De jury van de Prijs voor de Democratie kreeg nog meer pluimen. De jury onderstreept met de Prijs voor Chagoll de rol en het belang van de cultuur voor de opbouw van een harmonieuze samenleving, zoals die andere laureate van de Prijs, Paula D’Hondt, het noemde. Cultuur is geen “linkse” hobby, zoals de herauten van een kille, egoïstische, kale samenleving het noemen. Cultuur is als eten en drinken in een democratie, die naam waardig. Wat zal het lot zijn van de cultuur in het programma van de nieuwe Vlaamse regering? En hoeveel vakbondsleiders en ondernemers beseffen dat “Kunst Veredelt” zoals het in de feestzaal van de Vooruit, goed leesbaar voor iedereen, staat aangegeven?

 Zinzen loofde tenslotte ook de jury omdat ze met de Prijs voor de bejaarde Lydia Chagoll ook een signaal dat de vergrijzing niet noodzakelijk een probleem hoeft te zijn. Integendeel. Vijftig-, zestig-, zeventig- en tachtigplussers kunnen de samenleving nog heel bieden, niet alleen door hun ervaring, maar ook door hun creativiteit, door hun inzet, door hun gedrevenheid. Iedereen heeft wel minstens één talent. Ervoor zorgen dat iedereen, jong of oud, man of vrouw, hier geboren of elders, dat talent tot bloei kan brengen: ook dat is democratie. Ook dat heeft Lydia Chagoll haar leven lang nagestreefd.

Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 23 juli 2014

Prijs voor de Democratie 2010 voor StRaten-Generaal Antwerpen, Ademloos en Staten-Generaal Brussel

Dit artikel verscheen ook op Gentblogt (22.07.2010). Met dank aan Arnold Van Herreweghe voor de foto's.

Jaarlijks reiken vzw Trefpunt en Democratie 2000 de Prijs voor de Democratie uit aan personen of een vereniging die een fundamentele bijdrage leveren aan de verdediging van de democratische waarden.

Dit jaar viel de eer te beurt aan drie burgerinitiatieven StRaten-Generaal en Ademloos uit Antwerpen en de Staten-Generaal van Brussel. Zij zijn erin geslaagd de politieke agenda gevoelig te beïnvloeden. Op de Belgische nationale feestdag mochten zij hun Prijs ontvangen op het Groot Podium van Trefpunt Bij Sint-Jacobs. Zij kregen de 'wisselbeker' Prijs voor de Democratie, een beeldje van Walter De Buck, uit de handen van de vorige prijswinnaar dokter Dirk Van Duppen (die van het kiwi-model en de cholesteroloorlog).

Vlnr: Koen van Hees (Ademloos), Manu Claeys (StRaten-Generaal), Alain Deneef (Staten-Generaal Brussel), Peter Verhaeghe (StRaten-Generaal)....en rechts ;-) Dirk Van Duppen

StRaten-Generaal en Ademloos (Antwerpen)

Vanuit de Antwerpse StRaten-Generaal en de beweging Ademloos, groeide een brede kritiekbeweging tegen het Lange Wapperproject zoals door de overheid via BAM uitgewerkt.

Met een geduldige opbouw van informatie en stevige kritiek, maar ook met gedegen uitwerking van mogelijke alternatieve oplossingen werd eerst een bres geslagen in de politieke consensus, dan een referendum afgedwongen en ten slotte een meerderheid gevonden tegen de bestaande plannen. De twee organisaties doorbraken de trend van de citymarketing en gaven de stedelijke democratie haar essentie – het georganiseerde meningsverschil - terug.

Staten-Generaal van Brussel

De Brusselse Staten-Generaal van de Civiele Maatschappij is een bi-communautair platform van het middenveld waarin naast drie burgerbewegingen, ook de sociale partners, de netwerken van buurtcomité’s en de culturele netwerken zitting hadden.

Participatieve democratie

Met deze Prijs voor de Democratie wil de jury de kwaliteit van de burgerparticipatie belonen, aldus woordvoerder Eric Goeman. Kwaliteit niet alleen in het betrekken en informeren van bredere lagen van bevolking en middenveld, maar ook kwaliteit in het uitwerken van alternatieve voorstellen. Want de kwaliteit van de democratie hangt af van de kwaliteit van het debat.

Daartoe is de actieve inzet van een goed geïnformeerde civiele maatschappij essentieel. StRaten-Generaal en Ademloos in Antwerpen en de Staten-Generaal van Brussel hebben een belangrijke bijdrage geleverd tot de uitbouw van een kwaliteitsvolle participatieve democratie.

In het dankwoord waarschuwde Manu Claeys van StRaten-Generaal dat de strijd ondanks het referendum tegen de Lange Wapper nog lang niet gestreden is. Voor Wim van Hees en zoon Koen van Hees van Ademloos is democratie een werkwoord. En zij beloofden dat Ademloos en StRaten-Generaal nog heel hard gaan werken!


Alain Deneef van de Staten-Generaal van Brussel wees erop dat de Brusselse grootstedelijke problematiek zich ook zal vertalen in andere 'groot'steden als Luik, Charleroi, Antwerpen..... en Gent. Een boodschap die de aanwezige Gentse politici van SP.A en Groen! (sorry, geen anderen gezien!) wel goed gehoord hebben.



Tweede Prijs Jaap Kruithof

De Prijs Jaap Kruithof wordt uitgereikt aan vernieuwende en radicale denkers over een democratische en rechtvaardige samenleving en/of ijveraars voor meer sociale gelijkheid of actievoerders tegen maatschappelijke wantoestanden. De Tweede Prijs Jaap Kruithof ging naar ere-kanunnik François Houtart, een man met een indrukwekkend curriculum, ook op dit mondiale terrein.

De jury gaf drie redenen waarom de prijs Jaap Kruithof aan François Houtart wordt toegekend:

• Als godsdienstsocioloog en bevrijdingstheoloog ziet François Houtart het christendom als inspiratiebron voor sociaal engagement. Hij maakt een radicaal ethische kritiek van het kapitalisme en streeft naar sociale verandering met als doel sociale rechtvaardigheid. Hij zet zich in voor vrede, voor de rechten van volkeren, voor verdraagzaamheid en geweldloosheid en voor een dialoog tussen religies.
• In zijn streven naar sociale rechtvaardigheid staat François Houtart permanent open voor nieuwe ideeën en nieuwe inzichten. Zo was hij actief op de klimaattop der volkeren in Cochabamba (voorjaar 2010) en pleit hij voor een Mondiaal Handvest voor het Gemeenschappelijk Goed van de mensheid. Zijn socialisme staat met twee voeten in de 21ste eeuw.
• François Houtart is voor iedereen die streeft naar een ‘andere wereld’ een inspiratiebron, niet enkel door zijn grenzeloze intellectuele inzet, maar ook door zijn menselijkheid, zijn vriendelijkheid, zijn beschikbaarheid voor anderen, kwaliteiten die de linkerzijde in België en in Europa bijzonder goed kan gebruiken.

Francine Mestrum las een uitvoerige bedankingsbrief voor van François Houtart, op dat moment in Honduras na een verblijf in Cuba.

Bepaald ontroerend was de aanwezigheid van zijn 3 broers op het Groot Podium die voor François Houtart plechtig de "honneurs" waarnamen. Zij mochten de 'wisselbeker' Jaap Kruithof, een beeldje van de eerste Kruithof-Prijswinnaar Frans Wuytack, voor hun broer in ontvangst nemen.

Drie broers van François Houtart

StRaten-Generaal (Antwerpen) www.stratengeneraal.be
Ademloos (Antwerpen) www.ademloos.be
Staten-Generaal van Brussel (Brussel) http://www.etatsgenerauxdebruxelles.be/?Staten-Generaal-van-Brussel
Prijs voor de Democratie (Bron: Wikipedia)
Uitreiking van de prijs voor de Democratie 2010 (De Wereld Morgen, 22.07.2010)

Debatten sprokkelen

Ik heb van de druk bijgewoonde (zie foto) Goeman-debatten op de Gentse Feesten wat verslagen bijeengesprokkeld tot “nuttige lering en vermaak". Ik heb zelf twee debatten, dat over cultuur en het lijsttrekkersdebat volledig uitgezeten....maar het was Gentse Feesten, vakantie en ik had niet veel zin om te notuleren. Gelukkig is er nog het wereldwijde web waar ik tot op heden vier verslagen vond. Met dank aan de nijvere verslaggevers.

Indymedia België publiceerde de verslagen van drie debatten over Ontwikkelingssamenwerking, Consumeren en Vrijheid van meningsuiting.

En Gent Blogt vond een bereidwillige Chinese vrijwilliger Wim Backx om het afsluitende lijsttrekkersdebat op maandag 24 juli in het Nieuwpoorttheater te verslaan. Zie op de webstek van Wim Backx en op Gent Blogt

Diederik van Mezel publiceerde een foto-verslag. Meer goed werk van hem (Creative Commons!!!) vind je hier.

Vrije meningsuiting (Blok aan 't been 7)

Klachten Vlaams Blok verworpen

Het Blok schreeuwt moord en brand over hun recht op vrije meningsuiting maar heeft geen hoge pet op van andermans vrijheid van mening. In Gent dient het Blok systematisch klacht in tegen Gentse scholen die gastvrijheid verlenen aan organisaties en activiteiten die van ver of dichtbij ‘politiek’ zouden zijn.

Het Blok doet hierbij beroep op het onderwijsdecreet XIII met haar Commissie Zorgvuldig Bestuur die - in goede schoolpacttraditie - de politiek ver van de school moet houden. Het Blok wil met zijn klachten bij de Commissie een soort rechtsleer (jurisprudentie) opbouwen waarmee het alles wat naar ‘politiek’ ruikt én doorgaat in schoolinfrastructuur definitief kan bannen. De Blok-tactiek scheen goed te lukken. Een simpele Blok-dreiging met een klacht bij de Commissie was in Gent al voldoende om activiteiten te verplaatsen of af te blazen.

Maar nu heeft het Blok met hun klachten tegen het stedelijke Laurentinstituut en de gemeenschapsschool van Mariakerke eindelijk bot gevangen.

De Gentenaar bericht op 5 oktober
"...De Commissie Zorgvuldig Bestuur heeft de klachten die het Vlaams Blok had ingediend tegen het Laurentinstituut en tegen de gemeenschapsschool van Mariakerke ongegrond verklaard. Volgens het Vlaams Blok hadden in die scholen ongeoorloofde politieke manifestaties plaats - zijnde de Gentse Feesten-debatten en een visfestijn. De Commissie stelt nu dat er met die organisaties niets mis was..."

Het begon in januari 2004. Toen diende het Blok twee klachten in tegen het Sint-Lievenscollege én Sint-Bavo, die respectievelijk Spirit en N-VA gastvrijheid boden voor hun jaarlijkse nieuwjaarsrecepties annex etentje en speech. Als een ware Vlaamse Passionaria verweerde Zuster Monica - CD&V - Van Kerrebroeck (de 'bazin' van Sint-Bavo) zich nog met een 'No passaran' tegen de Blok-klacht. Maar het mocht niet baten. De Commissie Zorgvuldig Bestuur is duidelijk. Politieke activiteiten worden in de brede zin geïnterpreteerd en kunnen volgens het onderwijsdecreet XIII niet in een school, ook niet buiten de schooluren en schooldagen. Dat geldt voor àlle scholen, ook de 'vrije', en daar helpt dus geen lievezusteren aan.

De lokale Spirit en N-VA vonden – op eigen initiatief en “with a little help from my friends’ - elders onderdak. Zo bespaarden ze hun gastheren en –vrouwen een mogelijke zware sanctie tot 10% van de werkingsmiddelen.

De scholen mochten het wel in Brussel gaan uitleggen, de twee Blok-klagers stuurden daar hun kat, en de Commissie besloot dat de klacht 'zonder voorwerp' was, vermits de geplande activiteiten uiteindelijk niet waren doorgegaan. Onheil voor de scholen vermeden.

In het Vlaams parlement vroeg volksvertegenwoordiger Jan Roegiers (Spirit) uitleg over de brede interpretatie van politieke activiteiten aan de onderwijsminister. Als dat zo doorgaat, wordt 'de politiek' de nieuwe lepra-lijder. Zwart op wit duidelijkheid of ook recepties/etentjes van politieke partijen en/of activiteiten van ermee verbonden organisaties nu echt niet meer kunnen, kwam er nog niet. Het gaat zijn parlementaire gangetje. Jan houdt het warm.

De stadsschool Toren van Babel was in maart 2004 de volgende in de beklaagdenrij. Met politiek kandidaat Abou Jahjah als één van de gastsprekers op vormingssessies van de verenigingen Iqra en Kif-Kif, was dat natuurlijk om moeilijkheden met het Blok vragen. Het Blok dreigde even met een klacht en hup, vormingssessie naar een andere lokatie. En meteen hetzelfde voor het politiek debat een week later in dezelfde school met als deelnemer ….Francis Van den Eynde, ondermeer Blok-fractievoorzitter in de Gentse gemeenteraad. Hij wist niet dat het debat in een stadsschool doorging. Haja!

Toen het Blok deze zomer weer klachten indiende tegen het Laurentinstituut (de ‘politieke’ debatten van Eric Goeman tijdens de Gentse Feesten) en de gemeenschapsschool in Mariakerke (tweejaarlijks visfestijn ten voordele van vluchtelingen en kansarmen) zette men zich schrap. De scholen weken deze keer niet én haalden hun gelijk.

De Commissie blijft even streng voor politieke activiteiten die ze breed blijft interpreteren, maar heeft ook aangegeven dat één en ander wel nog kan in schoolgebouwen. Zoals een eetfestijn van een erkende culturele organisatie of een maatschappijkritisch debat.

Even ademhalen. Recht op vrije meningsuiting, dat geldt nog altijd voor iedereen!

Chokri Ben Chikha en De Leeuw van Vlaanderen

V.l.n.r: Ex-aequo's 2de prijs Frank Beke & Chokri Ben Chikha, initiatiefnemer Eric Goeman (Democratie 2000)

Je kan in Gent niet naast de affiche voor het theaterstuk van Chokri Ben Chikha kijken. Stel je voor, de officiële Vlaamse leeuw (affichegroot en niet als een klein logootje) om het stuk met de knal-titel ‘De Leeuw van Vlaanderen’ voor te stellen. Enige verwarring en aarzeling bij de goegemeente. Is dat stuk wel politiek correct? Of een te mijden voorstelling? Het officiële symbool van de Vlaamse Gemeenschap wordt nogal eens met argwaan bekeken omdat Blok en Co er wat te duchtig mee zwaaien. En na 13 juni worden sommigen wat paranoia. Bange wezels dachten al dat het Blok-tijdperk aangebroken was. Niets daarvan natuurlijk! Theatermaker/muzikant/danser Chokri Ben Chikha zette zelf de puntjes op de i, toen hij op 21 juli bij Sint-Jacobs als tweede eindigde voor de Prijs voor de Democratie 2004. “Neen, ” maakte hij duidelijk “deze Leeuw is NIET van het Vlaams Blok. Hij is van….” Als je het vervolg van deze zin wil weten, moet je eigenlijk naar zijn theaterstuk in het Arca-Theater kijken. Werkelijk een aanrader. Over identiteit, familie, immigratie, interculturaliteit, integratie. Een positief theaterstuk vol humor en ontroering.