VBO wil alle kleuren van de regenboog

Gisteren hield het Verbond Belgische Ondernemingen (VBO) een pleidooi voor meer diversiteit op de werkvloer . De ondernemers kantten zich wel tegen quota. Maar in eenzelfde beweging gaven ze Feryn van het gelijknamige kantelpoortenbedrijf (u weet wel) een veeg uit de pan omdat hij geen werk maakt van meer diversiteit in zijn bedrijf.

Alles na te lezen in DS 23.02.2006 ‘Alle kleuren van de regenboog’

Het VBO presenteerde goede praktijken zoals van Volvo Cars, met zo’n 5.500 eigen werknemers en een 5.000 in de toeleveringsbedrijven, één van onze grootste Gentse werkgevers. Volvo voert namelijk een doorgedreven diversiteitsbeleid op alle niveaus.

Gedelegeerd bestuurder Peter Leyman, zeg maar ‘The Boss’ van Volvo Cars Gent, sprak klare taal. "Respect voor de samenleving veronderstelt dat niemand als kandidaat-personeelslid wordt geweerd op basis van factoren die professioneel niet ter zake doen, zoals geslacht of huidskleur of seksuele geaardheid. Discriminatie is zelfs dom, want in een divers samengestelde groep leven meer creatieve krachten dan daar waar iedereen 'van dezelfde soort' is.'' “Diversiteit is een instrument om de competentste mensen aan te trekken” , aldus Peter Leyman.

En zo hoor je het ook eens van een échte captain of industry.

De plicht om niet te discrimineren

"Dat Mohammed vaak gediscrimineerd wordt is jammer genoeg geen karikatuur noch een fabeltje, maar bittere ernst", aldus Mohamed El Omari in De Standaard van 21.02.2006. Hij maakt er het volgende "tekeningske" bij. Wie zich aangesproken voelt, doet er best iets mee.

"Stel je voor: je blinkt uit in verschillende praktische selectietests voor een vacature en je mag als beste kandidaat op gesprek bij de potentiële werkgever. Tot je grote verbazing stelt men je daar niet alleen vragen over jouw geloof, maar ook over het geloof van je echtgenote. Als je opmerkt dat dat tot je privé-sfeer behoort, word je wandelen gestuurd.

Dat is slechts één voorbeeld uit de klachten rond discriminatie op de arbeidsmarkt die onze vereniging ontving. En we stellen daarbij vast dat veel slachtoffers de weg naar het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) niet kennen. De 150 klachten over discriminatie op het werk die het CGKR in 2005 binnenkreeg (DS 20 februari) zijn dus niet meer dan het topje van de ijsberg. Dat Mohammed vaak gediscrimineerd wordt is jammer genoeg geen karikatuur noch een fabeltje, maar bittere ernst.

In gevallen zoals het voorgaande zijn we niet geneigd om het slachtoffer door te verwijzen naar het CGKR. Dat centrum kan immers niet veel meer doen dan een individu: een klacht neerleggen bij de politie of bij het parket. Het CGKR, dat zich bewust is van dit manifeste gebrek aan slagkracht, is al een tijdlang vragende partij voor de invoering van praktijktests die het bewijs van discriminatie kunnen vergemakkelijken. Dat soort tests houdt in dat beëdigde personen via controles onderzoeken of er sprake is van discriminatie.

Het CGKR sluit zich met zijn vraag naar praktijktests aan bij de auteurs van het vorig jaar gepubliceerde Handboek discriminatierecht. Die hadden vastgesteld dat de antidiscriminatiewet vooral gebruikt wordt om discriminerende meningsuitingen aan te pakken en slechts uitzonderlijk gehanteerd wordt in de strijd tegen discriminerende handelingen. De auteurs pleitten er dan ook terecht voor om de focus te verschuiven. Uit de parlementaire werken bij de antidiscriminatiewet van 2003 blijkt immers dat de wetgever een kader wilde creëren om discriminerend gedrag effectief te kunnen bestrijden. Vandaar dat deze wet voorziet in de mogelijkheid om praktijktests uit te voeren en aan de regering de opdracht geeft om de concrete voorwaarden waaronder dat kan uit te werken.

Het feit dat dat tot op heden (drie jaar later!) nog steeds niet gebeurd is, vooral door hevig verzet van de VLD, stemt tot nadenken. In onze rechtsstaat kan de uitvoering van een democratisch gestemde wet blijkbaar verhinderd worden door een politieke partij. De argumenten die daarbij worden gebruikt - men wil geen ,,verklikkersmaatschappij'' in het leven roepen - kunnen geenszins overtuigen. Een goede wettelijke omkadering van de praktijktests heeft immers net tot doel te vermijden dat controles gepaard gaan met uitlokking of een al te verregaande inbreuk op het privé-leven. Het is de rechterlijke macht die daarop moet toezien en moet beslissen of de discriminatie voldoende aangetoond is. De tegenstanders van de praktijktests tackelen niet alleen de wetgevende macht, zij geloven blijkbaar ook niet in de bekwaamheid van onze magistratuur.

Ondertussen blijven deze tegenstanders zweren bij het CGKR als wonderoplossing telkens wanneer het onderwerp discriminatie ter sprake komt. Het feit dat zij blind blijven voor de beperkingen van dit centrum, toont het belang aan dat ze hechten aan een effectieve discriminatiebestrijding. Het is alsof men de strijd tegen de sociale en de fiscale fraude zou voeren zonder ooit enige sociale of fiscale inspectie op pad te sturen. Met zo'n houding is men eigenlijk een objectieve bondgenoot van figuren zoals Matthias Storme, die onomwonden poneert dat de vrijheid om te discrimineren de meest fundamentele vrijheid is.

Dat geldt trouwens niet alleen voor de VLD, die zich openlijk verzet tegen de praktijktests, maar ook voor de SP.A die in dit hele debat de kop in het zand steekt. Nochtans zou men van een socialistische partij verwachten dat ze oog heeft voor de grote menselijke schade die discriminatie tot gevolg heeft. Nederlands wetenschappelijk onderzoek toonde al aan dat allochtone jongeren vaker depressief zijn, vaker last hebben van faalangst en vaker suïcidale neigingen vertonen dan autochtone jongeren, en dat deels ten gevolge van discriminatie.

Los van de menselijke aspecten zijn er ook louter economische overwegingen die de strijd tegen discriminatie rechtvaardigen. Zo stelde de Oeso onlangs dat de discriminatie op de arbeidsmarkt in ons land strenger aangepakt moet worden omdat ze onze economie ernstig schaadt.

De schijnheiligheid en de dubbelzinnige houding van de Vlaamse regeringspartijen is trouwens opvallend. Wanneer flagrante gevallen van discriminatie gemediatiseerd worden (zaak-Ferryn, zaak-Remmery, zaak van het Antwerps fitnesscentrum LA Gym) staan zij op de eerste rij om lippendiensten te bewijzen aan de strijd tegen discriminatie. Maar als het CGKR om de invoering van praktijktests vraagt blijven de daden echter uit.

De afkeer van controles is heel selectief en blijkt onbestaande wanneer het gaat om de bestrijding van fraude in de sociale huisvesting (nieuwe Vlaamse wooncode), de strijd tegen het terrorisme (nieuwe wet op de bijzondere opsporingsmethodes), of de strijd tegen mensen zonder geldige verblijfspapieren (huis-aan-huiscontroles en controles op het openbaar vervoer in Antwerpen).

In tijden waarin het bon ton is om te hameren op de plichten van mensen menen wij dat de plicht om niet te discrimineren via controles afgedwongen zou moeten worden. De gelijkwaardigheid van alle mensen lijkt ons immers een van de belangrijkste basiswaarden van onze samenleving. Wij hopen dan ook dat de praktijktests in België snel ingevoerd worden, in navolging van de Franse overheid die na de recente rellen aankondigde dat te zullen doen via een nieuwe gelijkekansenwet.

Dit is niet alleen nodig om de antidiscriminatiewet, die maar al te vaak dode letter blijft, te reanimeren. De uitvoering van een democratisch gestemde wet is ook noodzakelijk om het geloof in onze parlementaire democratie te herstellen. De meerderheid van de Vlamingen die niet discrimineren hoeven hier alvast geen schrik voor te hebben."

Mohamed El Omari (De auteur is jurist en voorzitter van Divers & Actief.)

Amnestie voor een illegaal wapen

De provincie Oost-Vlaanderen én de politiezones én het parket organiseren op 22 en 23 april een éénmalige inzamelactie van illegale wapens. Vandaag 17.02.2006 gelezen in Het Nieuwblad/De Gentenaar en gezien op AVS. Het betreft hier geen jacht- en sportwapens, maar wel wapens waarvoor een vergunning nodig is. Wie tijdens dat weekeinde van 22 en 23 april niet vergunde of geregistreerde wapens inlevert bij de lokale politie, riskeert uitzonderlijk geen vervolging. Amnestie voor illegale wapens, heet dat.

Als pacifist kan ik dit Oost-Vlaamse initiatief alleen maar toejuichen. Nog elk jaar moeten we teveel doden en gewonden betreuren door de gemakkelijke beschikbaarheid van wapens. Voor 10 miljoen Belgen zijn er 870.000 wapens geregistreerd. Geschat wordt dat er zo’n 1,5 tot 2 miljoen wapens in omloop zijn bij particulieren , waaronder dus heel wat niet vergunde of niet geregistreerde wapens. Voor elk geregistreerd wapen, circuleert er minstens één in het illegale én in het criminele circuit.

Met dit unieke initiatief om het wapenbezit in onze provincie terug te dringen verdienen het Oost-Vlaamse provinciebestuur en de gouverneur André Denys een ferme pluim. We mogen verwachten dat het eigen Gentse stadsbestuur met toch enige pacifistische roeping hieraan haar volle medewerking zal verlenen. We hopen van de andere Oost-Vlaamse gemeenten hetzelfde. En de andere provincies mogen het Oost-Vlaamse initiatief best volgen. Het kan er alleen maar veiliger op worden.

De MIVB dankt u

Zelf gehoord in Brussel. En het deed deugd aan ons pendelaarshart. Ook onze hoofdstad had deze week serieus te lijden van de luchtvervuiling door de smog. Door de geluidsinstallatie van de metro bedankte de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB haar reizigers. Omdat we niet met die vervuilende wagen reden, maar wel met het milieuvriendelijke openbaar vervoer. Voor zoveel burgerzin kregen we met z’n allen een figuurlijke pluim, in het Nederlands, Frans en Engels.

Een goed woordje doet veel. Bedankt MIVB….en graag gedaan!

Waar mogen de kinderen spelen?

In 1970 zong Cat Stevens “Where do the children play?" In 2006 legt een rechter van eerste aanleg in Kortrijk de speelplein- en jongerenwerking in Menen (deelgemeente Lauwe) aan banden omdat die "overlast" veroorzaakt in woongebied.

De Stad Menen gaat in beroep, de Vlaamse Dienst Speelpleinwerk (VDS) en Ankie Vandekerckhove, de Vlaamse Kinderrechtencommissaris protesteren heftig. Wat willen De Verzuurde Burgers nog? Kinderen afschaffen? Jeugdcentra op de gemeentegrens met een muur en geluidswerende panelen errond? Fuifgetto’s?

Vlaams minister van jeugd Bert Anciaux (spirit) is - op zijn minst - niet opgezet met zoveel intolerantie. Hij belooft structurele maatregelen opdat dergelijke veroordelingen in de toekomst niet meer mogelijk zullen zijn. Iedereen die in deze materie juridische bijstand wenst, kan die bekomen via zijn kabinet. Goed zo!

“Well I think it’s fine, building jumbo planes.
Or taking a ride on a cosmic train.
Switch on summer from a slot machine.
Yes, get what you want to if you want, ’cause you can get anything.

I know we’ve come a long way,
We’re changing day to day,
But tell me, where do the children play?

Well you roll on roads over fresh green grass.
For your lorry loads pumping petrol gas.
And you make them long, and you make them tough.
But they just go on and on, and it seems that you can’t get off.

Oh, I know we’ve come a long way,
We’re changing day to day,
But tell me, where do the children play?

Well you’ve cracked the sky, scrapers fill the air.
But will you keep on building higher
’til there’s no more room up there?
Will you make us laugh, will you make us cry?
Will you tell us when to live, will you tell us when to die?

I know we’ve come a long way,
We’re changing day to day,
But tell me, where do the children play?”

Cat Stevens, 1970

En ondertussen in Gent? Onder het motto Gent geeft kinderen speelruimte zijn er in onze stad 105 speelterreinen waar de kinderen en jongeren zich nu al kunnen uitleven. En er komen er nog. Lees het Actieplan Speelruimte 2005-2006.

Een brochure Speelterreinen in Gent met een overzicht van alle speelterreinen in Gent kan je verkrijgen bij de Stedelijke Jeugddienst - Jongeren Informatie Punt (JIP), Kammerstraat 10 9000 Gent Tel. 09 269 81 10 jeugddienst@gent.be, de Groendienst, Ferdinand Lousbergskaai 32 9000 Gent Tel. 09 225 68 59 Fax 09 233 67 62 groendienst@gent.be , de Stadswinkel, Administratief Centrum, Woodrow Wilsonplein 1, 9000 Gent, tel. 09 266 70 40

't Is een vreemdeling zeker?

Hoor wie klopt daar kind'ren?
Hoor wie klopt daar kind'ren?
Hoor wie tikt daar zachtjes tegen 't raam?

't Is een vreemd'ling zeker?
Die verdwaald is zeker?
'k Zal hem gauw eens vragen naar zijn naam!

(Fragment uit bekend Sinterklaaslied)

Spirit lanceerde vandaag haar campagne rond Vlaanderen kleurt : 70 puntenplan voor een interculturele samenleving. De nieuwjaarstoespraak van nationaal spirit-voorzitter Geert Lambert vind je hier. Een flinke brok!

Adopteer een kip

De Kiekens van Gent zijn aan de vogelgriep, de ophokplicht, de hippe Chicken Soup van Wim Oosterlinck, de Gentse waterzooi én de hongerige nieuwjaarsdagen ontsnapt. Er wachten hen nog gelukkige dagen in volle vrijheid in de Parken van Gent …. of in een nieuw gastvrij milieu.

De Gentse variant van de film Chicken Run is een beestig leuke chicken soap geworden. De Gentse Chicken’s spelen de hoofdrol maar zijn tevens het lijdend voorwerp. Naar jaarlijkse gewoonte verwijdert de stedelijke Groendienst verwilderde kippen en hanen in de openbare groenzones. Alleen de hoenders die voor overlast zorgen in de dicht bebouwde omgeving worden weggenomen.

Maar dit jaar is hierover enige commotie ontstaan. De mensen worden (over)gevoelig voor hun mede-dieren. Burgerwachten zoals De Dierenhaters en De Zure Burgers wilden schoon schip maken met de anarchie van de gevederde beestenboel in onze parken. Steuncomités allerhande namen het dan weer voor de bedreigde dieren op. En moeder GAIA spreidde haar vleugels over onze gepluimde vriendjes. Touche pas! Lieven Decaluwe, onze bevoegde schepen van onder meer Dierenwelzijn, wees op de weldoende en duurzame effecten van het scharrelende pluimvee voor onze parken.

Onze wijze burgervaders- en moeders vonden het ei van Colombus en hebben zich uiteindelijk uitgesproken voor het adoptierecht van kippen. Ze mochten hiervoor de felicitaties van de juryvoorzitster GAIA ontvangen. En zo ontsnappen onze Gentse kiekens nu aan de “zachte dood”. Met jullie hulp natuurlijk, liefste dierenvrienden.

Wie deze dieren nog verder een aangenaam leven wil bieden, kan steeds één of meer kippen adopteren. Elke vrijdag vanaf vrijdag 13 januari tot en met vrijdag 17 maart kunnen van 13 tot 16 uur kippen worden afgehaald in het Maaltepark, Kortrijksesteenweg 1021, Gent. De dieren bevinden zich in de parkzone bij het personeelsgebouw van de Groendienst, te bereiken via het brugje vanaf de parking. De dieren kunnen vrij uitgekozen worden en, mits het invullen van een ontvangstbewijs (zeg maar een adoptiebewijs), onmiddellijk worden meegenomen. De afhaler zorgt zelf voor de nodige transportmiddelen. Allen daarheen!

Meer informatie op deze aflevering van De Kiekens van Gent

Drie Koningen

"Zij kwamen van 't Oosten,
zij kwamen van ver."

Driekoningen - 6 januari 2006

Tbeste veur tniew joar - Uuk zuu veele

De goden verbazen in menselijkheid

Want na de evangeliën
Na de menselijke en de goddelijke komedie,
Na de duizend en één nachten,
Na schuld en boete,
Oorlog en vrede, trots en vooroordeel,
De klank en de razernij,
Tussen goed en kwaad,
Het zijn en het niets,
Na de storm, het proces,
En het braakland,
Nadat de dingen uiteen zijn gevallen,
Na honderd jaar eenzaamheid,
En het zoeken naar de verloren tijd,
In het koninkrijk van deze wereld,
Kunnen wij de goden nog steeds verbazen in
menselijkheid
En de stof van de toekomstige legenden vormen,
Als wij maar durven echt te zijn,
En de moed hebben om in te zien
Dat dit de tijd is om de beste droom
Te dromen van alle dromen

(uit Mental Fight: An Anti-Spell for the 21st Century, 1999, Ben Okri)
Dit citaat uit "Gevecht in de geest" werd mij toegestuurd door de vrijwilligersgroepen van de Gentse bookshop en de vintagewinkel van Oxfam-Solidariteit samen met hun wensen voor een voorspoedig en gelukkig nieuwjaar. Uuk zu veele!

Make Poverty History - Armoede naar de geschiedenis

Daarnet een mailke van Bob Geldof himself gekregen. Ik zit - tot ongeloof van mijn Thuisfront - in zijn mailinglist...... weliswaar samen met die véle miljoenen die tijdens Live 8 per mail hun steun betuigden aan de campagne Make Poverty History.

Of ik een mail naar de G8 wil sturen? Om de Acht Groten der Aarde (G8) Angela, George, Jacques, Junichiro, Paul, Silvio, Tony & Vladimir te herinneren aan hun belofte om armoede definitief naar de geschiedenisboeken te verbannen. Voilà, 't is al gebeurd, Bob!

Meedoen? Meer info op Live 8 en Make Poverty History.

Anoniem solliciteren geeft eerste gelijke kans

Karel Demeyere, technisch adviseur van de VDAB, vergelijkt in een opiniestuk in De Standaard van 19.12.2005 anoniem solliciteren met een blind date.

Klopt helemaal niet, repliceert volksvertegenwoordiger Annelies Storms (spirit). Integendeel, Anoniem solliciteren maakt blind voor vooroordelen, stelt ze. Iedereen ongeacht naam, leeftijd, geslacht (het gaat dus niet alleen over allochtonen!) krijgt tenminste een eerste gelijke kans bij sollicitaties. En – niet te vergeten - ook de bedrijven en de overheid hebben baat bij het systeem van een anonieme eerste sollicitatieronde.

Haar repliek verscheen sterk ingekort als lezersbrief in De Standaard van 21.12.2005. Lees hieronder. Het volledige verhaal mét argumenten en voorbeelden kan je hier lezen op de webstek van Annelies Storms.

"SOLLICITEREN

Dat er op onze arbeidsmarkt sprake is van discriminatie kun je niet langer betwisten. Een anonieme sollicitatie maakt van de sollicitatie dan ook geen blind date', maar voorkomt dat de werkgever zich blindstaart op de vreemde naam, het geslacht of de leeftijd van een sollicitant. Vooroordelen krijgen geen kans: de werkgever maakt een eerste selectie op basis van objectieve criteria zoals opleiding en werkervaring.

Het verbaast ons dan ook dat VDAB-medewerker Karel Demeyere tegenstander is van de anonieme sollicitatieprocedure (DS 19 december). Precies de VDAB kan een eerste stap zetten om de - vaak latente - discriminatie een halt toe te roepen. Het is een verhaal van gedeelde verantwoordelijkheid: ook de uitzendkantoren moeten anoniem rekruteren, terwijl de overheid moet voorzien in opleidingen en zelf het goede voorbeeld moet geven.

Anoniem solliciteren is geen mirakeloplossing; het moet deel uitmaken van een brede waaier aan maatregelen die de scheeftrekking tussen allochtonen en autochtonen op onze arbeidsmarkt moet tegengaan. Maar de overheden in ons land moeten wel het goede voorbeeld geven. Het aantal allochtonen binnen de openbare besturen moet dringend omhoog. Daarom moet niet enkel de nationaliteitsvoorwaarde voor openbare functies worden afgeschaft, maar pleiten we voor verplichte quota binnen de overheidsdiensten.
Annelies Storms, volksvertegenwoordiger, ondervoorzitter spirit"

Foto van Alexandre Setter, Joinville, SC, Brasil http://www.ineditabrasil.com.br/

Australië voor de Australiërs!

"Australië voor de Australiërs", zoals de "white Australians" roepen? Ze moeten dan wel de lijn consequent doortrekken. 't Zal stil worden op hun stranden....als al die nieuw- en oudkomers - de blanken incluis - vertrokken zijn.

Hier de vlag van het échte Australië. De Aboriginal Flag is in 1971 ontworpen door Harold Thomas, een Aboriginal-artiest. Het zwart staat voor het volk de Aborigines, het rood is de aarde en de spirituele band tussen de Aborigines en het land. In het midden staat de gele zon, de levensgever.

En nog een foto van een échte Australiër. Hou de surfplank al maar klaar!

De Haachtsesteenweg in Gent?

Linda De Win schreef in De Standaard van 17.11.2005 “Excuus-truzen” over allochtone politici die meer uit hun kot moeten komen. Maar de media moeten ook nog meewillen, reageerde spirit. Voor 't Eigenbelang was de column van De Win 'gefundeness Fressen" en hun webstek werd dan ook op eigenbelangse wijze gelardeerd met citaten uit de “politiek niet correcte” column.

De TV-journaliste beschreef o.a. een incident aan de Haachtsesteenweg, een jaar geleden. Ze wilde daar een interview opnemen met de Gentse professor Sami Zemni. De Haachtsesteenweg moest voor Linda De Win figureren als leuke, typische (!) achtergrond. Geen gelukkige keuze van locatie, zo bleek. De VRT-ploeg werd door een viertal jonge allochtonen tussen 11 en 14 jaar bekogeld met eieren en bloem, niemand greep in en ze moesten de vlucht nemen.

Ik wil het verhaal best geloven. Er is uiteraard geen excuus voor kids, jongeren of ouderen of allochtonen of autochtonen die straten en wijken tot een no go-zone voor “de anderen” willen uitroepen. De straten, (speel)pleinen, parken ….en stranden zijn van iedereen! Zelfs voor Australiërs van diverse origine.

In hun ijver om “ons Linda” voor hun kar te spannen, lezen de Eigenbelangers ietsje te vlug wat ze zelf willen geloven of de mensen willen wijsmaken. Op hun nationale webstek (of is het in hun geval toch webside?) situeren ze het gooi-en-smijt-incident in Gent. Alleen ligt de Haachtsesteenweg van Linda De Win niet in Gent…. maar in Brussel.

Oeps, foutje. Het geeft te denken dat de partij met toch een pak Gents politiek personeel Brussel met Gent verwart. Moedwil? Moet een incident uit Brussel kost wat kost overgeplaatst worden naar Gent? Alleen maar om het onveiligheidsgevoel hier met alle geweld wat aan te wakkeren. Dient ’t Eigenbelang wel echt het Gents belang?

Nablog (22.12.2005): Eén (1) maand lang, sinds 19.11.2005, heeft de Web-Side van 't Eigenbelang het ei-en-bloem-incident van Linda De Win gesitueerd in Gent. Ze moeten daar op de Gentse eigenbelangrijke secretariaten van de Sint-Niklaasstraat en de Charles de Kerchovelaan ondertussen eindelijk een stratenplan van Gent bekeken hebben. Ofwel hebben ze deze blog gelezen. Want zie, de verwisseling tussen Gent en Brussel is sinds ongeveer vandaag recht(s)gezet. De Haachtsesteenweg ligt inderdaad in Brussel, slimmekes!

De spirit-economie van de 21ste eeuw

Alles wat je ooit al wilde weten en nooit durfde vragen over de visie van spirit op de economie van de 21ste eeuw. Nu terug te vinden op www.spirit.be/economie.
Wat telt zijn de stellingen, de rest is achtergrondinformatie en duiding . Informeer en overtuig jezelf!

Teamwork

Happy Birthday van gewest tot gewest

Ter gelegenheid van 175 jaar België en 25 jaar federalisme gaf de NMBS dit najaar een Birthday-ticket uit. In het Engels om de spreekwoordelijke communautaire kool en de geit te sparen.

Voor slechts 5 € kon je in de weekends van het ene gewest naar het andere sporen …. en terugkeren. Wij, tweede jaar autolozen, op Happy Weekend-uitstap een eerste keer naar Eupen en een volgende keer naar Leopoldsburg. Onthaasten van de eerste minuut, goedkoper dan onze Cambio-deelauto, milieuvriendelijk, verkeersveilig en zonder stress.

Onze Nationale Maatschappij verkocht buiten verwachting 401.000 tickets of 36.500 per week. Het succes van het Birthday-ticket krikt ook het totale reizigersaantal tijdens de weekeindes op. Zo vervoerde de NMBS tijdens de voorbije elf weken 94.544 of 23 pct meer reizigers dan in dezelfde periode vorig jaar.

Op financieel vlak hebben de Spoorwegen ondanks de omzet van 2 miljoen euro er wel hun broek aan gescheurd. Ze hadden 6 i.p.v. 5 € moeten vragen, zo blijkt nu. De horeca kan er maar wel bij varen. Wat je aan verplaatsing bespaart, geef je ter plaatse makkelijker uit aan een natje en een droogje.

Wie dit Birthday-ticket gemist heeft, moet niet treuren. Er komt een vervolg, mogelijk een vergelijkbaar aanbod voor een selectie van toeristische steden. Gent, de gezelligste stad, mag zich al aan een stroom NMBS-toeristen verwachten!

(Bron: Belga)

Dampoort-Brussel nu rechtstreeks

Sinterklaas bestaat. Bruno Tuybens is de naam, kersvers staatssecretaris van overheidsbedrijven. Van deze Sinterklaas en zijn helpers, de Zwarte Pieten van de NMBS, krijgen de pendelaars ten oosten van Gent vanaf vandaag een heuse piekuurtrein, rechtstreeks van de Dampoort naar Brussel. Weliswaar met opstappen in Gentbrugge, Merelbeke en Melle, maar niet meer met een verplichte overstap bij Sinte Pieter. En na de 9 tot 5 job kan iedereen via dezelfde weg terug. Vijfhonderdvijftig treinpendelaars uit Sint-Amandsberg, Gentbrugge/Ledeberg, Merelbeke en Melle én achterliggende gemeenten moeten nu niet meer via het Sint-Pietersstation naar Brussel. Meteen verdwijnen er 100 tot 200 wagens uit de ochtendspits.

Gent heeft er wel wat moeite voor gedaan. De pers duwde mee aan de trein. En federaal volksvertegenwoordiger Annelies Storms (spirit) schreef einde 2004 al een mooie brief naar Sinterklaas. Maar de Zwarte Pieten waren toen nog de reizigers aan het optellen en aftrekken, sporen aan het (ver)leggen, treinpaden aan het uittekenen en verdubbelen, uurtabellen aan het opmaken, de toekomst aan het voorspellen … en elkaar de Zwarte Piet aan het toeschuiven? Voor 2010 moesten we niet rekenen op een Dampoort-Brussel direct. De Gentse brave kinderen kregen de roe! Ontgoocheling alom . Wordt vervolgd, schreven we … en zie!. Nu valt dit Sinterklaasgeschenk, vroeger dan verwacht, in onze schoen. Dank u, Sinterklaasje.

Maar hoor je ons al komen op onze trippel-trappel-voetjes? Die ene piekuurtrein zal wel succes hebben, is ons paars vermoeden. Sinter-Bruno-klaas deed de plechtige belofte om op zéér korte termijn zijn sinterklaascadeau te evalueren en zo nodig iets te doen aan de capaciteit . Een zevende wagonnetje bij in het klein stationnetje, een dubbeldekker? “Een tweede trein, één uur vroeger!” vindt Patricia Moerman. “Niet iedereen heeft letterlijk een nine-to-five job! ” en ze startte een petitie die je kan tekenen in de cafetaria van Gent Dampoort. Doen, zeker als je ook een vroege vogel bent! Meer info op spaces.msn.com/members/sporennaarbrussel

Héhe, vol verwachting klopt ons hartje. We kijken nu al uit naar de treincadeautjes van de Kerstman, Driekoningen, Valentijn, de paasklokken en de paashaas.

De gedragscode in de wooncode

In een opiniestuk in De Standaard van 7 december noemt Mohamed El Omari het ontwerp van de nieuwe Vlaamse wooncode ,,Een samenraapsel van repressieve maatregelen, bijeengeraapt door een minister die zijn verschillende bevoegdheden met elkaar verwart''.

In vorige posts 'Sociaal wonen' en 'Wonen is een grondrecht' op deze blog formuleerde ik al mijn bedenkingen bij de plannen voor de Vlaamse wooncode. Het mocht niet baten :-( . We zijn ook maar gewone burgers ;-).

En toch... toch ben ik er een beetje gerust in. Zie de twee laatste zinnen van het opiniestuk. Het democratisch venijn zit in de staart. Hup, Mohamed! Leg het nog eens uit.

"Het debat over de nieuwe Vlaamse wooncode, die een Nederlandse taalvoorwaarde invoert in de sociale huisvesting, is losgebarsten (DS 6 december) . N-VA-voorzitter Bart De Wever rechtvaardigt de taalvoorwaarde door te verwijzen naar verhuurders die nu al een verdoken taalcriterium hanteren. Bij het uitwerken van wetgeving laat hij zich dus inspireren door discriminerende praktijken. ,,Discriminerend'', inderdaad, want de andere argumenten die hij aanreikt kunnen ook niet overtuigen.

Jozef De Witte, van het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding, wees er terecht op dat de leefbaarheid van de wijken van heel wat andere factoren afhangt dan de Nederlandse taalkennis. In dat verband is een terugblik op de eerste migratiegolf van de jaren zestig interessant, toen gastarbeiders in Vlaanderen kwamen werken. Zij onderhielden bijzonder warme contacten met hun buren, ondanks een totaal gebrek aan Nederlandse taalcursussen. Goede wil en verdraagzaamheid bleken toen al veel belangrijker dan louter taalkennis. De praktijk toont trouwens aan dat een perfecte kennis van het Nederlands de leefbaarheid voor allochtonen niet noodzakelijk vergroot, en bijvoorbeeld niet volstaat om discriminatie op de private huurmarkt te vermijden.

Het argument dat huurders Nederlands nodig hebben om documenten, voorschriften en reglementeringen te begrijpen valt geenszins te rijmen met minister Keulen die zich haastte om te verduidelijken dat de meeste Franstaligen in België zich geen zorgen hoefden te maken. Aangezien zij ooit Nederlands taalonderricht genoten hebben, waren ze vrijgesteld op basis van hun diploma. Het feit dat schoolse taalkennis soms louter theoretisch is en bovendien vrij snel verloren gaat, ontgaat hem blijkbaar. Of primeert hier plots bezorgdheid om communautaire vrede?

Bart De Wever lijkt ook begaan met de sociale integratie, waarvoor taalkennis een eerste stap zou zijn. Hij verliest daarbij uit het oog dat wonen een primaire behoefte is: mensen kunnen zich pas ten volle focussen op een opleiding als zij goed gehuisvest zijn. Als taalkennis al een middel zou zijn om de leefbaarheid te verhogen, is een voorafgaandelijke huisvesting dus zeker een middel om taalkennis te verwerven.

Het 'rechten-plichten'-argument van De Wever houdt al evenmin steek. In andere sociale-zekerheidsreglementeringen (werkloosheids- en OCMW-reglementering) verwacht men inderdaad inspanningen van de gebruiker. Maar dat geldt wel voor élke gebruiker, ongeacht zijn afkomst of talenkennis. Vandaar dat men een algemene werkbereidheidsvoorwaarde oplegt: gebruikers moeten actief werk zoeken of minstens hun kansen op werk verhogen door Nederlandse taallessen of andere opleidingen te volgen. In de sociale huisvesting zal men jammer genoeg op een selectieve manier aan één bepaalde groep een wederprestatie opleggen.

Maar we mogen ons niet blindstaren op de nieuwe taalvoorwaarde alleen. Een wooncode zou in eerste instantie toch aan woonbeleid moeten doen en niet aan inburgeringsbeleid. En dan springen vooral twee maatregelen van repressieve aard in het oog. Enerzijds is er de invoering van een proefperiode van twee jaar waardoor de huisvestingsmaatschappij het huurcontract zelf op een flexibele manier kan beëindigen als de huurder ,,de regels'' niet naleeft. De recente perikelen met de Waalse huisvestingsmaatschappijen en ook de blaam die de VLD'er Jaak Gabriëls opliep wegens zijn tussenkomst bij de toewijzing van een sociale woning tonen niettemin aan dat een meer onpartijdige beoordeling onontbeerlijk is. Anderzijds wil men de strijd tegen fraude opvoeren door de inspecteurs van de Vlaamse woonadministratie als officier van gerechtelijke politie te laten optreden.

Er vallen echter geen concrete maatregelen van preventieve aard te bespeuren, zoals bijvoorbeeld een procedure voor betalingsuitstel voor huurders met financiële moeilijkheden of middelen om maatschappelijk werkers in te zetten. Blijkbaar verliest men uit het oog dat sociale huurders vaak heel wat sociale- en schuldenproblemen met zich meeslepen, die aan de grondslag kunnen liggen van waarom zij zich niet altijd aan 'de regels' kunnen houden.

Het is al symptoombestrijding wat de klok slaat. Ironisch genoeg werden de wijzigingen aan de wooncode net voorgesteld op het moment dat de Universiteit Antwerpen haar Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting voorstelde en onder meer wees op het feit dat anderhalf miljoen Belgen onder de armoedegrens leven (DS 3-4 december) . Dat jaarboek geeft ook aan dat gezinnen met lage inkomens een te groot aandeel van hun budget aan woonkosten spenderen, en dat zij vaker aangewezen zijn op huizen van ondermaatse kwaliteit. Het jaarboek wijst tevens op het feit dat de wachtlijsten in de sociale huisvesting dramatisch lang zijn.

De minister klopt zichzelf op de borst: zijn voorstellen dragen de goedkeuring van de sociale huisvestingsmaatschappijen weg. Maar het is zeer de vraag of hij zich de moeite getroost heeft om overleg te plegen met de armoedebewegingen. Zij hadden hem erop kunnen wijzen dat de huidige wooncode, die al sinds 1997 plechtig verklaart dat ,,de beschikking over een aangepaste woning, van goede kwaliteit, in een behoorlijke woonomgeving, tegen een betaalbare prijs en met woonzekerheid bevorderd moet worden'' haar doel ver voorbijschiet. Een coherente woonvisie, die vertrekt vanuit de noden van de (kansarme) huurder en oog heeft voor begeleiding en preventie, ontbreekt dan ook in de nieuwe wooncode. Het resultaat is eerder een samenraapsel van repressieve maatregelen, op maat van de sociale huisvestingsmaatschappijen en bijeengeraapt door een minister die zijn verschillende bevoegdheden met elkaar verwart. Een gedragscode veeleer dan een wooncode dus.

De vraag is echter of de proefperiode van de nieuwe wooncode wel twee jaar zal duren. Want ingevolge de verschillende inbreuken op onze grondwet, waaronder die op het gelijkheidsbeginsel en het recht op wonen, lijkt een vernietiging door het Arbitragehof onafwendbaar. Allochtonenorganisaties en armoedebewegingen, die eenzelfde strijd tegen (kans)armoede voeren, kunnen daarvoor de handen in elkaar slaan.

Mohamed El Omari (De auteur is jurist en voorzitter van Divers & Actief.)"

Spirit op Mars

Een reisverslag van sterreporter Kuifje op Mars in Metro, de gratis krant voor de jeugd van 7 tot 77 jaar. Elke gelijkenis met bestaande personen en situaties is louter toevallig en....etc.

Het kostte de Amerikaanse Marsverkenner Spirit anderhalf jaar om de hoogste top van de Columbia Hills, een flinke heuvelrug in de gigantische Gusev Krater, te bereiken. Spirit zette daar in januari 2004 voor het eerst voet aan grond op de Rode Planeet. Vanop de plek Husband Hill nam de Marsrobot panoramische foto’s van de wijde omgeving. De foto-sessie van Spirit duurde drie volle dagen, van 1 tot 3 oktober. Het resultaat was een mozaïekfoto die hieronder beschreven wordt.

“…Hoewel de Rode Planeet steevast een desolate, ja zelfs doodse aanblik biedt, maakt deze mozaïek op treffende wijze duidelijk hoe dynamisch de weersomstandigheden op Mars toch wel kunnen zijn.

De kleur en de helderheid van de lucht variëren sterk naargelang het moment van opname, een gevolg van steeds wisselende hoeveelheden fijn stof in de Martiaanse atmosfeer.

De bergen in de verre achtergrond, die zich op een afstand van circa 80 kilometer bevinden, worden soms aan het zicht onttrokken door nevel en mist.

Bovenaan rechts zijn voor het geoefende oog ook mini-tornado's of dust devils waarneembaar. Omdat de panoramische camera van Spirit voortdurend andere filters gebruikt, lijkt het alsof ze een rode, groene of blauwe kleur vertonen. In werkelijkheid hebben deze tornado's dezelfde roestbruine kleur als de Marsbodem.”
(Gelezen in de Metro van 21.11.2005)

Volg de verdere avonturen van de Marsrobotten Spirit en Opportunity op deze Nasa-webstek.

Getekend door Aids

Met spirit Gent adopteerden we een aantal inzendingen van de wedstrijd voor 12 tot 18-jarigen Getekend door Aids, een initiatief van Casa Rosa en Sensoa. Hieronder het werk van Pieter Goffin. Het laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

1 december Wereld Aids Dag - inzending Getekend door AIDS - Pieter Goffin

Vijftien jaar geleden verloor ik Pedro, één van mijn kozijns, aan AIDS. De grote informatie-, sensibiliserings- en preventiecampagnes moesten in 1990 nog beginnen. Toen leek AIDS nog "gereserveerd" voor de zogenaamde risicogroepen. Nu is de hele wereld getekend door AIDS. Solidariteit tegen alle taboes, domme en dodelijke onwetendheid, (eigen)waardeoordelen en vooroordelen in, blijft nog steeds nodig.

Dit gedicht van Christian Morgenstern stond op het doodsprentje van Pedro.

Verlang van niemand iets in enig opzicht
laat iedereen geheel zijn eigen wezen,
gij zijt door een of ander veemgericht
toch niet tot rechter uitgelezen?

Doe stil uw werk en laat de wereld
slechts delen in uw vrede
en koester geen verwachtingen
van iets of iemand hier beneden.

Christian Morgenstern

Wereldaidsdag 1 december

Overzicht activiteiten van de Wereldaidsdag in Gent.
Lees ook het artikel in het Stadsmagazine van december 2005

Arteveldestadion moet Open Stadion worden

Maandag 28.11.2005 werd de erfpachtovereenkomst tussen de Stad Gent en de CVBA Arteveldestadion ondertekend. Als de ontwikkeling volgens planning verloopt wordt het nieuwe stadion op 1 augustus 2007 opgeleverd. De realisatie van het Arteveldestadion is een belangrijk punt in het bestuursakkoord 2000-2006 van de Gentse sp.a/spirit/VLD-coalitie. Het Arteveldestadion is meer dan een voetbalstadion. Het wordt een ontmoetingsplaats voor de Gentenaars. (Copyright: Optima/Bontinck/AniMotionS) spirit Gent is blij met deze doorbraak. Toch dienen nog enkele hindernissen genomen te worden. Omdat het Arteveldestadion meer wordt dan een voetbalstadion is het belangrijk dat de bereikbaarheid van het complex met het openbaar vervoer wordt verbeterd. De verlenging van tramlijn 2 (Nieuw Gent) moet daarbij een prioriteit zijn. De Vlaamse links-liberalen vragen dat deze positieve ontwikkeling wordt aangegrepen om ook de sociale rol van KAA Gent te versterken. spirit Gent herhaalt dat het Arteveldestadion een Open Stadion moet worden: een stadion dat de deuren open zet voor de Gentenaars, ook wanneer er geen voetbal plaatsvindt. Zo moeten in het stadion ook verenigingen en organisaties terecht kunnen voor vergaderingen en allerhande sociaal-culturele activiteiten. Het Arteveldestadion krijgt minstens 20.000 zitjes en een verwarmde grasmat. (Copyright: Optima/Bontinck/AniMotionS) Het Arteveldestadion als Open Stadion past in “Open Stadion Gent”, een dossier met 15 concrete voorstellen waarmee spirit Gent de sociale rol en het maatschappelijk draagvlak van KAA Gent wil vergroten en de wervende kracht van voetbal wil benutten voor maatschappelijke doeleinden. Met de realisatie van het Arteveldestadion krijgt ook “Open Stadion Gent” meer kansen. Meer informatie: www.spiritgent.be/openstadion Frank Bombeke Jan Roegiers Annelies Storms voorzitter Vlaams Parlementslid Kamerlid

Helemaal vrijwillig

Naar schatting 800.000 mensen in Vlaanderen zetten zich op één of andere manier actief in als vrijwilliger.

In mei 2005 keurde het federale parlement het wetsvoorstel betreffende de rechten van de vrijwilligers goed. Met deze nieuwe wet krijgt de vrijwilliger het statuut dat hij/zij al zolang verdient. Onduidelijkheden over de aansprakelijkheid van de vrijwilliger, over de onkostenvergoedingen of over de cumulatie met uitkeringen worden met de nieuwe wet uit de wereld geholpen.

Federaal volksvertegenwoordiger Annelies Storms (spirit), mede-indiener van deze wet, geeft hierover een informatieavond op dinsdag 29 november om 20u. Zij licht de nieuwe wet toe en er is achteraf uitgebreid mogelijkheid om vragen te stellen.

De informatieavond vindt plaats in De Cirk, Zebrastraat 32 te Gent (dichtbij Kinepolis). Er is onthaal vanaf 19.30u. Inschrijven bij CédricVerschooten (02 / 549 82 84 tijdens de kantooruren of cedric.verschooten@spirit.be).

De allochtone excuus-truzen van Spirit

In haar column "Excuus-Truzen" in De Standaard van 17.11.2005 haalde journaliste Linda De Win uit naar de Vlaamse allochtone politici die te weinig in beeld komen. Pieter-Jan Devos, adjunct-woordvoeder van spirit geeft tegengas in een lezersbrief (De Standaard, 21.11.2005)

" Met verbazing lazen wij vorige week donderdag ,,Excuus-Truzen'', de column van Linda De Win (DS 17 november). Daarin gooit zij de Vlaamse allochtone politici voor de voeten dat ze te veel buiten beeld zijn gebleven tijdens het debat over de Franse rellen.

Nochtans was Linda De Win uitgenodigd toen spirit zijn ,,zeventig punten voor een interculturele maatschappij'' voorstelde, maar waarschijnlijk was ze verhinderd. Dat is jammer, want anders had ze gehoord hoe Brussels parlementslid Fouad Ahidar vertelde dat veel allochtonen, zelfs van de derde generatie, zich nog altijd niet thuis voelen in België. En hoe Ali Salmi, gemeenteraadslid in Mechelen, uitleg gaf over de povere scholingsgraad van veel allochtone jongeren en over het feit dat sommige allochtone ouders te weinig bij de school van hun kinderen zijn betrokken. Ze had ook kunnen vernemen hoe senator Fauzaya Talhaoui de vinger op de wonde legde van de wraakroepende situatie waarin sommige allochtone vrouwen verkeren.

Wij moeten Linda De Win niet uitleggen dat politici - en allochtone politici in het bijzonder - niet zelf kiezen wanneer en hoe ze in de media komen. Die keuze maken de media meestal zelf.

Twee pagina's verder dan haar eigen column, kon Linda De Win trouwens het pleidooi vinden van Mohamed El Omari van Divers en Actief. Hij wijst erop dat een volwaardige participatie in onze samenleving veel meer is dan louter inburgering. Precies die volwaardige participatie bepleiten wij, want ze is noodzakelijk om tot een samenleving te komen waarin niemand zich uitgesloten voelt, en waar de spanningen tussen verschillende bevolkingsgroepen kunnen opgelost worden.

Ten slotte willen we Linda De Win ook uitnodigen op de debatavond die onze ,,Excuus-Truus'' Fauzaya Talhaoui binnenkort organiseert over cultuur en diversiteit'. En misschien kan ze ook eens het boek Lesgeven aan Fatima en Ahmed. Praktijkbundel voor het werken met Marokkanen en Turken van Ali Salmi doornemen. En als ze nog meer zinvolle bijdragen tot het debat wenst, hou ik haar daarvan graag op de hoogte.

Pieter-Jan Devos (De auteur is adjunct-woordvoerder van spirit.) "

Van inburgering naar participatie

Mohamed El Omari in een opiniestuk van De Standaard 17.11.2005 over de kwaliteit van de inburgering en participatie.

"Met sancties ga je mensen niet aanzetten om te participeren

De vrees dat de Franse rellen naar België zullen overwaaien is nog niet achter de rug of onze politici gaan in het integratiedebat alweer over tot de orde van de dag: tegen elkaar opbieden over de hoofden van de allochtonen heen, met een focus op verplichtingen, repressie en het aanleren van waarden en normen.

Het nieuwste konijn dat minister van Inburgering Marino Keulen uit zijn hoed toverde, daartoe aangespoord door CD&V-ondervoorzitter Cathy Berx die meende dat zijn beleid te vrijblijvend is (DS 12-13 november), is het feit dat cursisten hun inburgeringscursus zelf moeten betalen (DS 14 november). De recente oproep van de zelforganisaties voor meer inspraak rond minderhedenkwesties is blijkbaar al snel vergeten. Betaal en zwijg lijkt het motto wel, ook al koop je hiermee een kat in een zak.

Waar de minister een sterke nadruk legt op de uitbreiding van de doelgroep van de verplichte inburgering (kwantiteit), zijn wij vooral bekommerd om een volwaardige en langdurige maatschappelijke participatie van de inburgeraars binnen onze samenleving (kwaliteit). Het concept ,,participatie'' is veel ruimer dan het enge begrip ,,inburgering''. Volwaardige participatie is immers een dynamisch proces, een langtermijnproces ook dat men niet door een kortetermijnmaatregel kan opleggen.

Een sanctioneringsbeleid, dat nu ook uitgebreid zou worden met administratieve boetes, is alleszins niet de ideale manier om mensen aan te zetten om te participeren. Vanuit de gedachte dat dwang tegenstrijdig is met emancipatie, is het aangewezen om veeleer te vertrekken vanuit de intrinsieke motivatie van de cursist.

Wij willen dan ook een lans breken voor de duale trajecten. In het huidige Vlaamse inburgeringsbeleid is er een opsplitsing tussen het primair en het secundair inburgeringstraject. De uitvoering van het inburgeringstraject kent dus een 'volgtijdelijke' opbouw, waardoor het uiteindelijke perspectief van de inburgeraar lang buiten beeld blijft. Het inburgeringstraject blijft hierdoor veelal steken in algemeenheden, die geen verband hebben met de plaats in de samenleving die de inburgeraar wenst in te nemen.

Bij duale trajecten staan alle activiteiten binnen het inburgeringstraject in het teken van het doelperspectief van de inburgeraar. Dat is veelal een arbeidsplaats. Maar voor wie (nog) niet gaat werken, kan het ook een andere vorm van participatie zijn, bijvoorbeeld de deelname aan een beroepsopleiding, het ondernemen van sociale activiteiten of het ontwikkelen van bekwaamheden als opvoeder.

We spreken van een duaal traject als het onderdeel taalonderwijs wordt gekoppeld aan trajectonderdelen die kaderen in het doelperspectief. Wat niet betekent dat Nederlands leren niet belangrijk is, maar het is van belang dat het meer contextgebonden gebeurt. Uitgangspunt is dat een inburgeraar het Nederlands beter leert door het op te pikken in de directe omgeving: op straat, op het werk, in een opleiding. Taal is dus geen doel, maar een middel om informatie uit te wisselen, kennis over te dragen en uiting te geven aan emoties.

Duale trajecten met werk als doelperspectief liggen in de lijn van hét speerpunt van het beleid van minister van Onderwijs Frank Vandenbroucke (SP.A), met name de aansluiting onderwijs-arbeidsmarkt. Wij zien niet in waarom men daarvoor geen aandacht zou hebben bij het uitwerken van inburgeringstrajecten.

Mohamed El Omari (De auteur is jurist en voorzitter van Divers & Actief.)"

Vlaanderen kleurt : 70 punten voor de interculturele samenleving

Spirit trekt offensief de kaart van de interculturele samenleving en presenteert Vlaanderen kleurt : 70 punten voor de interculturele samenleving.

Zeventig voorstellen over gelijke kansen en verantwoordelijkheid, jongeren en onderwijs, participatie, inspraak en ontmoeting, gelijkheid tussen man en vrouw, werkgelegenheid, emancipatie, meten en bestrijden van discriminatie.

Klinkt als muziek. Sounds like music!

Meer info: www.vlaanderenkleurt.be

Geen stokebranden in Gent!

Eén wagen (1!) is dinsdagavond in Gent in de Kriekerijstraat in brand gestoken. Een vandalenstreek. Daar lacht werkelijk niemand mee. De auto is onze heilige koe en daar blijf je af. Niemand wenst de import van de nieuwste Franse sport “auto fikken”. En dus zingen we allemaal in koor “Touche pas à ma voiture!” De politie denkt er ook zo over (natuurlijk!) en wil de daders “klissen” . Mooi woord, zeker als het uit de mond van Stoere Steven De Smet van de Gentse Flikken komt. De vandalen mogen dus ongerust zijn.

Rel- en mediagevoelige T.V. van ’t EigenBelang was er als de renkippen bij om “ter plaatse af te stappen” en nog dezelfde avond op zijn weblog verslag uit te brengen. Wat is ie snel! De volgende dag verspreidt de Kopman van ’t EigenBelang Gent een persbericht. Beiden leggen de link met de rellen in Frankrijk. Hun bijdragen zijn op bedenkelijke smaak gebracht met de gekende ingrediënten van Blok/’t EigenBelang : snuifje anti-multicul, rechts roeren, wat laten gisten, het wit van het struisvogelei opkloppen, sudderen, lepeltje azijn, wat citroenzuur, een geurtje hier, een sneer daar, niet knuffelen maar goed schudden, geutje olie op ’t vuur, beetje vlam in de pan.

Dikke pech voor de ramptoeristen van ’t EigenBelang toen bleek dat diezelfde avond in de Hogeweg een tweede wagen, puur uit zichzelf in brand was gevlogen (zelfontbranding of auto-ontbranding, het kan!) en hun haring niet braa(i)dde voor een Gentse versie van “Paris, brûle-t-il?”. Het hele verhaal staat op de weblog van buurtbewoner en ooggetuige Steven Noels.

Eén (1!) moedwillig gefikte wagen is wat mager om de brave Gentenaars de Parijse stuipen op het lijf te jagen. Misschien moeten de Gentse EigenBelangers zich eens bezinnen of zij het Gents belang wel echt dienen (Ic Dien?) door zo voor stokebrand te spelen en Gent voor te stellen als een “banlieu maudit”.

Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen - De gelijkenis

De kopman van ’t EigenBelang Gent schreef een open brief aan het Gentse Nieuwpoorttheater. De opvoering van Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen is een provocatie, zo stelt hij, en de theatermakers van Union Suspecte zijn niet meer aan hun proefstuk ( De Leeuw van Vlaanderen) toe.

De affiche voor het theaterstuk schoot hem ook in het verkeerde keelgat. Ik citeer de EigenBelanger “Dat men niet komt vertellen dat dit ontwerp geïnspireerd is op de Middeleeuwse afbeeldingen van een Lieve Vrouw die het kind Jezus borstvoeding geeft. Iedereen kan zien dat het hier niet gaat om het voorstellen van een moeder. De vrouw kijkt zelfs niet naar het kind dat op haar knie zit. Het gaat hier om een vrouw met naakte boezem die gebruikt wordt om met Maria te spotten en om niets anders.”

De EigenBelanger kan er niet onderuit dat de borstvoeding gevende Madonna een geliefkoosd thema was van onze Vlaamse meesters (hier bij Gerard David, maar ook bij Rogier van der Weyden en Hans Memling). In zijn epistel aan het Nieuwpoorttheater benadrukt hij dan ook de verschilpunten tussen de affiche en de gekende schilderijen (die achtergrond!, die blik!) om mede daaruit de kwade bedoelingen van de theatermakers af te leiden.

Voor de verschillen zal er altijd wel een EigenBelang zijn. Maar als wij ondertussen nu eens de gelijkenissen zochten!?

Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen

't EigenBelang in 't geweer tegen de danstheaterproductie Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen van de Gentse theatergroep Union Suspecte.

De affiche links is provocerend voor de brave Vlaamse katholieken, vindt hun lokale leider.

Wat nu met de Vlaamse schilder Pieter Pauwel Rubens die verantwoordelijk is voor het schilderij rechts?


Nablog (05.11.2005): Op de aggregator Blogplanet Gent zijn de 2 afbeeldingen van plaats verwisseld. Geen erg. Een goede verstaander heeft maar een half oog nodig ;-)

Open Stadion Gent

Spirit Gent lanceerde vandaag het voorstel voor Open Stadion Gent. De Gentse afdeling van spirit, de Vlaamse links-liberalen wil de sociale rol en het maatschappelijk draagvlak van KAA Gent vergroten en de wervende kracht van voetbal voor maatschappelijke doeleinden ten volle benutten.

Spirit Gent sluit zich dus volmondig aan bij de visie die staatssecretaris voor duurzame ontwikkeling en sociale economie Els Van Weert (spirit) aankondigde. Er bestaat een steeds grotere bereidheid bij onze bedrijven om op een maatschappelijk verantwoorde wijze te ondernemen. Het is haar overtuiging dat ook onze voetbalclubs gebaat zijn met het zich omvormen tot maatschappelijk verantwoorde ondernemingen die hun wervende kracht ook benutten voor maatschappelijke doeleinden.

Spirit Gent vraagt KAA Gent en Stad Gent bij de ontwikkeling van het Open Stadion-model in Vlaanderen een pioniersrol te vervullen. De stad en de club zijn immers de ideale partners om van Gent de eerste Open Stadion-stad in Vlaanderen te maken.

Tevens formuleren de Gentse links-liberalen 15 concrete voorstellen om Open Stadion Gent te realiseren.

Open Stadion Gent wordt een belangrijk punt van spirit Gent voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2006.
Het volledige dossier in dit pdf-document. Lees meer op www.spiritgent.be/openstadion

STAM, het Gentse Stadsmuseum, komt er aan

In september 2008 opent STAM, het Stadsmuseum Gent, de deuren. Het STAM biedt een helder overzicht van het Gentse verleden én inzicht in de hedendaagse stad met blik op de toekomst.

Het voorontwerp werd op dinsdag 25 oktober 2005 voorgesteld, in aanwezigheid van Minister van Cultuur Bert Anciaux (spirit) en zowat iedereen die in Gent bezig is met musea en erfgoed.

De Bijlokesite, een cultuurhaven aan de Leie

Het STAM ligt op de historische Bijlokesite, een groene oase vlakbij het Gentse stadscentrum.

De stad Gent trekt voor de Bijlokesite volop de kaart van kunst en cultuur. Zeven eeuwen lang stond ziekenzorg centraal op de Bijloke. Een kwarteeuw geleden kwam hier een eind aan. Deze historische plek moet dé “volwaardige cultuurhaven aan de oevers van de Leie” worden, aldus cultuurschepen Sas van Rouveroij (VLD).

Op de Bijlokesite heeft de Hogeschool Gent zijn centrale administratie, de Academie en een deel van het Conservatorium gehuisvest in het voormalig Burgerlijk Hospitaal. De Hogeschool Gent plant een nieuwbouw waar de kunstrichtingen worden samengebracht

Tal van culturele organisaties als Concertzaal de Bijloke Gent, Kunstwerk(t), IBK (Initiatief Beeldende Kunst), IAK (Initiatief Audiovisuele Kunst), Mediadesk België Vlaamse Gemeenschap, Circusvlo, Gent Cultuurstad (Erfgoedcel Gent), de Operastudio Vlaanderen, VLAMO (Vlaamse amateurmuziek-organisatie), het Reproductiefonds Vlaamse Musea en de koepelorganisatie Vlaamsekunstcollectie hebben er hun thuishaven gevonden.

De vier concertlocaties van de Bijloke Concertzaal worden beter geïntegreerd: de 13de-eeuwse concertzaal, het 16de-eeuwse Craeckhuys, de 19de-eeuwse bibliotheek en het auditorium van het anatomisch instituut. In oktober 2006 zullen de gerestaureerde concertlocaties samen plaats bieden aan ruim 2.000 mensen.

'Dergelijke cluster van vier zalen is uniek in Europa', legt cultuurschepen Van Rouveroij uit. 'Muziek uit een bepaalde periode kan hier ook gebracht worden in een gebouw uit diezelfde periode. Dat kunnen eigentijdse zalen zoals het Brugse Concertgebouw of deSingel in Antwerpen niet bieden. En op die manier wordt ook een uniek stukje historisch patrimonium bewaard.'

De Bijlokesite lijkt nu wel één groot bouwwerf. Tegen 2008 zou alles rond zijn. Het Muziek Lod en Les Ballets C de la B moeten er dan hun repetitieruimtes kunnen betrekken. Ook Blue Note en het Festival van Vlaanderen zullen er terecht kunnen voor hun festivals. En dan moet ook het stadsmuseum STAM operationeel zijn.

De heraanleg van de tuinen wordt een extra bindend element tussen de diverse initiatieven


Met MAS en STAM waait een frisse wind door de erfgoedsector

Dé blikvanger van de Bijlokesite wordt onbetwist het nieuwe stadsmuseum STAM. Minister Anciaux stak bij de voorstelling van het voorontwerp zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken. Hij stond als minister van Cultuur in de vorige legislatuur aan de wieg van dit project, dat samen met het Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen op de rails werd gezet. Hij is er vast van overtuigd dat “dit alles beslist een cruciale bijdrage zal leveren aan de uitbouw van de erfgoedsector tot een effectief volwaardige partner in de Vlaamse culturele wereld”.

De discussies binnen de Gentse erfgoedsector (met de nota “Synergie 2000”) lagen aan de basis van het nieuwe erfgoedbeleid. Mede onder impuls van het werkveld kon Anciaux “cultureel erfgoed” als autonoom beleidsdomein op de kaart zetten.

Met het Erfgoeddecreet van mei 2004 werd het erfgoedveld grondig hertekend. “De haast exclusieve focus op behoud en beheer, op het materiële welzijn van historische gebouwen en artefacten verdween omdat veel meer nadruk wordt gelegd op de maatschappelijke betekenis en relevantie van dit ontzagwekkend patrimonium”. In de media was hier nauwelijks aandacht voor, in tegenstelling tot de enorme (media)belangstelling voor het Kunstendecreet dat overigens pas op 1 januari 2006 in werking treedt. Anciaux riep de professionele spelers uitdrukkelijk op zich bij de verbreding van het erfgoedveld, met inbegrip van de brede sector van de volkscultuur, niet op te sluiten in een ivoren toren, maar integendeel in de voorlinie te staan.

“De verdere uitbouw van het geïntegreerd en integraal erfgoedbeleid is een belangrijke uitdaging voor deze bestuursperiode”, aldus Anciaux. STAM en MAS krijgen van de cultuurminister de opdracht mee om dé ambassadeurs te zijn voor de frisse wind die thans door de erfgoedsector waait.


Het concept: Gent - stedelijkheid - synergie

Het topstuk en vertrekpunt van het museum blijft Gent. Het STAM wordt het instrument om de stad te ‘lezen’, om oude stadsweefsels weer zichtbaar te maken en om krijtlijnen voor toekomstige ontwikkelingen te ontdekken. Het STAM wordt geen stoffig museum of een geschiedenisboek aan de muur, maar een handleiding om vertrekkend van Gent “de stad” te leren kennen. Gent is een stad is met vele gezichten. Gent kan dan ook het algemene verhaal van stedelijkheid vertellen. Zo verduidelijken de projectleiders Hendrik Defoort en Christine De Weerdt

Het STAM is een medespeler in het erfgoedveld, aanvullend op de expertises die in archieven en musea aanwezig zijn. Het STAM wekt enthousiasme op voor de stad en heeft een belangrijke doorverwijsfunctie. De natuurlijke partners zijn De Zwarte Doos (archeologie en stadsarchief), het MIAT en het Huis van Alijn, de Sint-Pietersabdij, de dienst Monumentenzorg en de dienst Stedenbouw en Ruimtelijke Planning.


STAM is mee met de tijd en toekomstgericht

Het STAM werpt eveneens een blik op de toekomst. De hedendaagse stad is voortdurend in verandering, stadsvernieuwing is een continu proces. Bepaalde openbare werken, stedenbouwkundige en/of architecturale projecten worden in het STAM voorgesteld en in een bredere context geplaatst.

Er komen ook tijdelijke tentoonstellingen. Een eerste is al voorzien voor september 2006: ‘Van Gent Morgen tot Gent Nu. 35 jaar stedenbouw en ruimtelijke planning’. Sinds de internationale stedenbouwkundige wedstrijd ‘Gent Morgen’ uit 1971 werden verschillende plannen gemaakt. De tentoonstelling toetst die plannen aan de evolutie van de stad.


Het STAM: infrastructuur en invulling

Het STAM bestaat uit drie grote delen: de abdij, het klooster en een nieuwbouw. De drie delen worden inhoudelijk complementair ingevuld. De Gentse stadsarchitect Koen Van Nieuwenhuyse ontwierp het nieuwe toegangsgebouw. Hij tekende ook voor de omvorming van het EGW-gebouw tot Stadsbibliotheek en het voormalige Casino tot het SMAK.


Steun van Vlaamse Gemeenschap, Provincie en Stad

De stad Gent is de bouwheer. De totale kostprijs van STAM bedraagt 12, 6 miljoen euro. De Vlaamse Gemeenschap komt met 8, 6 miljoen over de brug. De Provincie Oost-Vlaanderen met 1,9 miljoen euro en de Stad Gent met 2 miljoen euro.


STAM biedt ruimte voor stadsklassen

Museumbezoekers kunnen na een bezoek aan het STAM de zéér nabije stad intrekken om op ontdekkingstocht te gaan. Thematische stadswandelingen kunnen vertrekken aan het STAM.

Het spreekt vanzelf dat aan de Bijloke moet voorzien worden in parkeerplaatsen voor toeristenbussen, en diverse pendelmogelijkheden te land en te water.

Het STAM wordt zeker ook de uitvalsbasis voor stadsklassen in Gent. Stadsklassen zijn een stedelijke variant van de bos- , heide- en zeeklassen, al jaren een beproefd recept voor ervaringsgericht leren.

Na een introductie tot de stad en haar geschiedenis kunnen de kinderen en jongeren zich enkele dagen onderdompelen in het stadsleven. Zij leren monumenten en musea kennen, maar bezoeken ook diverse stadsdiensten en privé-bedrijven. Ze ervaren dan hoe een stad functioneert (mobiliteit, milieu, stedenbouw, haven). De jongeren logeren in Gent en kunnen ‘s avonds deze stad van kennis en cultuur smaken (concert, theater, film). Als afsluiting maken de deelnemers aan de stadsklas een eigen ‘stadsmonitor’’ (teksten, beelden, geluidsfragmenten …) die zij presenteren in het STAM.


Hoge verwachtingen voor het STAM

Bij de voorstelling van het voorontwerp formuleerde de Gentse cultuurschepen Van Rouveroij kort maar krachtig wat voor hem de missie van het STAM is “ Het STAM moet enthousiasme opwekken voor de stad in het algemeen en Gent in het bijzonder. Het mag geen museum zijn voor specialisten, maar voor iedereen.”

Minister van Cultuur Bert Anciaux trok de horizont wat verder open. Er zijn in Europa talloze steden met 230.000 inwoners, maar slechts enkele hebben de rijkdom en diversiteit van Gent. De aanwezigheid van de Universiteit en de Hogescholen zijn een unieke troef. Cultuurminister Anciaux gelooft dat het STAM een perfect medium kan zijn om heel wat cultureel kapitaal dat daar wordt opgebouwd, ook maatschappelijk te valoriseren.

Het STAM zal zeker en vast “een plek creëren waar de aangehaalde rijkdom en diversiteit van Gent en de talloze erfgoedcollecties die hier beheerd worden, zullen getoond worden voor velen. Alle belangrijke accenten voor het geïntegreerd en integraal erfgoedbeleid zijn hier aanwezig: vorming en deskundigheid, samenwerking en participatie, en ons eigen Vlaams erfgoed”.


Meer informatie? Bezoek de webstek http://www.stamgent.be om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen van het STAM

Kleur het generatiepact

Mohamed El Omari (foto) , voorzitter van de Gentse interculturele vereniging Divers & Actief, wil meer kleur in het generatiepact. Hieronder zijn lezersbrief in De Standaard van 24.10.2005.

"Een kleurloos Generatiepact

Allochtonen vragen zich niet af hoe lang ze nog moeten werken, maar hoe lang ze nog werkloos blijven

De vette jaren van vroegtijdige brugpensioneringen, rijkelijke canada dry-regelingen en begrotingen in evenwicht zijn achter de rug. Er moest dringend ingegrepen worden: het Generatiepact was geboren.

Vanuit diverse hoeken werd al met scherp geschoten op de boreling: er was te weinig geluisterd naar de jongeren, en de vrouwen waren ook niet helemaal tevreden. Nog een andere kansengroep op de arbeidsmarkt, de allochtonen, hebben we nog niet gehoord in dit belangrijke debat. Wijst dit op een gebrek aan maatschappelijke betrokkenheid? Neen, het wijst er op dat allochtonen niet zozeer bezig zijn met de vraag hoe lang ze zullen moeten werken, maar veeleer met de vraag hoelang ze nog werkloos zullen zijn. Terwijl men het er nu vooral over heeft dat er te weinig ouderen aan het werk zijn in België, ijveren de zelforganisaties van etnisch-culturele minderheden sinds jaar en dag voor het verhogen van participatiegraad van (jonge èn oudere) allochtonen op de arbeidsmarkt.

Dat met deze vraag geen rekening werd gehouden bij de opmaak van het Generatiepact is veelzeggend: inspraak van etnisch-culturele minderheden is nog steeds een utopie als het gaat over belangrijke (sociaal-economische) dossiers.

De aandacht die het Generatiepact besteedt aan de werkloosheid onder allochtonen staat dan ook in schril contrast met de omvang van dit probleem. Welgeteld één actiepunt schenkt specifieke aandacht aan allochtonen', het gaat dan over het vergroten van de vormingsinspanningen. Voorts is er de vage intentie om bedrijven te stimuleren tot het opzetten van diversiteitplannen. Dat is het zowat.

In het debat over het Generatiepact gaat er bijzonder weinig aandacht naar de arbeidsmarktsituatie van allochtonen. De premier had het in zijn beleidsverklaring over twee grote uitdagingen voor de eenentwintigste eeuw: de globalisering en de vergrijzing. De uitdaging om iedereen volwaardig te laten participeren in een interculturele samenleving is hem jammer genoeg ontgaan.

Ook de vakbonden maken van de participatiegraad van allochtonen op de arbeidsmarkt geen prioriteit. In de stakingsoproep voor 28 oktober verwijzen ze er wel zijdelings naar dat ,, de meeste allochtonen vergeefs werk zoeken'', maar voorts koppelen ze daar geen concrete eisen aan.

Dit is geen klaagzang van allochtonen die zich graag wentelen in hun slachtofferrol. Net zoals de eerste generatie allochtonen een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan de totstandkoming van de huidige welvaartsstaat, zijn de volgende generaties vragende partij om de verworvenheden mee in stand te helpen houden. Maar dan moet de overheid ze daar wel de kans toe geven, onder meer door de discriminatie op de arbeidsmarkt te bestrijden en zelf meer allochtonen aan te werven.

Er mag dus wat meer kleur gegeven worden aan het Generatiepact. Als onze premier beweert ,,niet te doen wat leuk is, maar wat noodzakelijk is'', dan houdt hij daar rekening mee."

Mohamed El Omari (De auteur is de voorzitter van Gentse interculturele vereniging Divers & Actief.)

Nablog 25.10.2005: Mohamed legt het uit op 'Voor De Dag' van 25 oktober op Radio 1 . Ga naar "Houdt het Generatiepact voldoende rekening met werkloze allochtonen (Jacques Dewulf)". Klik op 'luister' om te luisteren. Of kijk op 25.10 om 23u20 naar de tweede aflevering van Morgen Beter op Canvas.

Duurzame ontwikkeling in Gent

Nu zaterdag en zondag is het eerste weekeinde van de duurzame ontwikkeling (DO), een initiatief van Els van Weert (spirit), Staatssecretaris voor Duurzame Ontwikkeling en Sociale Economie. Alles wat je ooit al willen weten over Duurzame Ontwikkeling zoals "Is dat duur? Wat wordt er dan ontwikkeld? En hebben ze dat in Gent ook? (tuurlijk!)" vind je op de webstek 'Kom eens langs bij DO'. Of loop dit opendeurweekeinde zelf eens langs bij de Gentse DO-bedrijven.

Een minimum (Ramsey Nasr)

Gisteren, 17 oktober 2005, waren we op het Sint-Amandsplein in Gent - vlakbij de Steen van de mensenrechten aan het Sint-Pietersplein - voor de Werelddag van verzet tegen extreme armoede. Aangrijpende getuigenissen uit de Vierde Wereld, succesverhaaltjes, eerste verwezenlijkingen, volgende stappen ... en beloften van instanties en politiek.

Vlaams volksvertegenwoordiger Jan Roegiers (spirit) had een paar dagen voordien het voorstel gelanceerd om tenminste 1% van de inzet van de SuperLotto van 17 oktober te voorzien voor de verenigingen waar armen het woord nemen. Zijn federale spirit-collega Koen T'Sijen diende op 17 oktober een wetsvoorstel in om de overmatige schuldenlast van 350.000 gezinnen te verlichten.

Maar terug naar de herdenkingen van die dag. Dit bericht vond ik op Indymedia Belgium over 17 oktober in onze zusterstad Antwerpen.

"....Het zesde gedicht van Antwerps stadsdichter Ramsey Nasr gaat over armoede. Het gedicht prijkt op een gevel bij een OCMW-zetel in Antwerpen. Nasr baseerde zich onder meer op een aantal gesprekken die hij met armen had over het leven, hun vreugdes en verdriet en over wat het betekent om in armoede te moeten leven. De Antwerpse verenigingen waar armen het woord nemen, willen met dit gedicht armoede ruim onder de aandacht brengen.

Een minimum


lees me dan
luister dan zacht

ik ben de muur
en muurvaste man

jarenlang zitten
mijn lief en ik stil

tegen dit plafond
van gitzwarte kas

en vanaf ons vel
begint de bodem

en daar is geen rek
om haar te omarmen

zij zit ertussen
ik zit eronder

en ja ik heb niks
jazeker ik ben niks

maar godmiljaar
ik kan overleven

ik knok tot nu
de jaren rond
van beens af aan
tot aan mijn dood
zal ik tegen u
dit plafond
en alle ogen
in uw mond
opknokken

ik zal uit mijn pree
tevoorschijn komen

meewandelen onder haar
met mijn kansarme zon

en rondbazuinen

hier staan wij
klein en fier

lijk een mens
op een plein

en ik zou met u niet willen ruilen
ik zou er geld voor willen geven

om net als u
mezelf te zijn

Nablog 24.10.2005: Audio-versie van "Een minimum" door Ramsey Nasr zelf (17.10.2005) te beluisteren op Stadsdichterpodcast. Levensécht

Joyeux Noël - Merry Christmas - Frohe Weihnachten

De openingsfilm "Merry Christmas" van Christian Carion (1963) gezien op het Internationaal Filmfestival van Vlaanderen. Ontroerend en aangrijpend. Een mens zou er pacifist van blijven.

De film gaat over de historische verbroederingen tussen de elkaar bestrijdende soldaten aan het westelijk front tijdens Kerstmis 1914. Op de boekenbeurs 2004 kreeg ik hierover het met foto's geïllustreerde boek "De kleine vrede in de Grote Oorlog" van Michael Jürgs in mijn handen. Als ik me niet vergis, beschrijft dit boek ook de verbroedering aan het Vlaamse IJzerfront of begint er zelfs mee.

De anti-oorlogsfilm "Joyeux Noël" (alias Merry Christmas) loopt in de bioscoop vanaf 9 november 2005 in de Franse, vanaf 30 november in de Belgische bioscopen. Over deze gebeurtenissen werd ook een documentaire gemaakt die op 11 november te zien is op een pak Franstalige zenders waaronder RTBF. Film, documentaire en boek zijn aanraders voor wie in de periode van Wapenstilstand tot Kerstmis waardig wil her-denken.

Nablog (18.10.2005): Ik heb ondertussen het boek van Jürgs erop nagelezen. Jürgs beschrijft inderdaad ook de verbroedering aan het IJzerfront.

De Waalse Krook

Persmededeling donderdag 6 oktober na het overleg tussen minister Bert Anciaux (spirit) en een delegatie van het stadsbestuur van Gent.

"Minister Bert Anciaux overlegt met delegatie Gentse stadsbestuur

Vlaams minister voor Cultuur, Jeugd, Sport en Brussel Bert Anciaux heeft
deze ochtend overleg gepleegd met een delegatie van het stadsbestuur van
Gent. De delegatie bestond uit burgemeester Frank Beke (sp.a), schepen
van Cultuur Sas Van Rouveroij (VLD) en schepen van Milieu, Groen en
Gezondheid Lieven Decaluwe (spirit). Op de agenda stond slechts een
onderwerp: de toekomstige invulling van de Waalse Krook.

Zoals bekend besliste minister Anciaux vorige week dat het Forum voor
Muziek, Dans en Beeldcultuur in zijn huidige vorm niet realiseerbaar is.
Wel voorzag de minister in zijn investeringsenveloppe voor culturele
infrastructuur een bedrag van 20 miljoen euro voor een alternatieve
invulling op de Waalse Krook. Het is over deze invulling dat vandaag een
eerste overleg plaatsvond.

De minister beklemtoonde dat hij de hoge ambities die Gerard Mortier en
het stadsbestuur koesterden met het Forum, ten zeerste kon appreciëren.
Ook stelde hij dat het voorbereidende werk dat werd uitgevoerd van groot
nut zou zijn bij de ontwikkeling van het alternatieve plan. De minister
wees er op dat hij met de injectie van 20 miljoen euro een zeer
duidelijk signaal heeft gegeven over zijn positieve intenties ten
aanzien van Gent, wat door de delegatie van het stadsbestuur werd
bevestigd. Nu moet werk gemaakt worden, stelde de minister, van een
intensief overleg om vorm te geven aan het nieuwe project, waarvoor hij
een breed maatschappelijk draagvlak wil vinden. Uitgangspunt voor dit
nieuwe project is een bibliotheek-mediatheek, met daarbij het luik
nieuwe media dat in het oorspronkelijke Forumconcept reeds aanwezig was.
Alle partijen zijn het eens dat hiervoor architectuur van wereldniveau
wordt ingezet.

De minister en de delegatie van het Gentse stadsbestuur kwamen overeen
eerstdaags een gemengde werkgroep op te richten die op korte termijn
voorstellen moet formuleren over de inhoudelijke invulling van het
nieuwe project. De delegatie vroeg aan de minister om de leiding van
deze operatie op zich te nemen. De minister zal zich daarbij laten
bijstaan door een projectmanager die het concrete, dagelijkse traject
zal begeleiden.

Ook zal de minister eerstdaags contact opnemen met het provinciebestuur
van Oost-Vlaanderen om hun standpunt terzake te leren kennen.

In elk geval moet voor het einde van het jaar duidelijk zijn welke
richting het nieuwe project uitgaat en op welke termijn het zal
gerealiseerd worden. De minister roept alvast alle betrokken partijen in
het Gentse op om constructief mee te werken aan dit nieuwe plan.

Meer informatie:

Geert Marrin
Woordvoerder minister Anciaux
0474/66.33.78

Nathalie De Neve
Woordvoerder schepen Sas Van Rouveroij
09/266.51.86 of 0485/59 69 34"


Zie ook een vroegere post De Krook (= het Gentse Forum) op mijn blog. Info over Forum-project en architectuurwedstrijd met het bekroonde ontwerp Neutelings Riedijk en de twee andere projecten Toyo Ito & Associates en Andrea Branzi en Samyn en Partners.