dinsdag 28 maart 2017

Een velodroom in TweePoorten

 
 
Een primeur voor onze buurt TweePoorten. Dinsdag 28 maart 2017 stelde onze lokale ondernemer Paul De Braeckeleer (én Maggy) zijn parklets voor die hij in opdracht van de Stad Gent maakt. Een parklet is een straatinstallatie waar in de eerste plaats extra ruimte wordt gemaakt voor een stop- en rustplek .... voor dé mensen (https://en.wikipedia.org/wiki/Parkl...).

De parklets van Paul De Braeckeleer van De Muur bvba zijn mobiele constructies ter grootte van een container zoals we die allemaal geregeld tegenkomen bij opruim- en afbraakwerken in onze straten.

De Stad Gent zal die parklets in een beurtrolsysteem en met een tijdelijk karakter her en der in de stad inzetten. In een eerste periode zeker ook op een aantal plaatsen waar het Gentse Circulatieplan knippen in het autoverkeer voorziet (zoals Bargiebrug, Maaseikplein, Kortedagsteeg, Koophandelsplein, Verlorenkost)
 

Ussies voor Gent
 
Er is grondig nagedacht over de 5 parklets die nu aan de Stad Gent geleverd worden. Paul De Braeckeleer noemt ze fier zijn Ussies. In de plaats van een eenzame selfie met je smartphone nodigen de parklets van De Muur bvba juist uit tot verbinding. Tot een gezamenlijk beleven (us = wij in het Engels) en tot het maken van een Ussie, een figuurlijk en letterlijk groepsportret op, met en rond de parklet.


Een velo-droom van een Ussie
 
Ontwerpster (én buurtbewoonster) Veerle De Vis en haar zoon 3D-ontwerper Jamil Joundi ontwierpen in nauw creatief overleg met Paul De Braeckeleer de ‘dromen’ van Ussies. Een eerste Ussie, de Velodroom, werd vandaag 28 maart 2017 ‘in real life’ voorgesteld aan de pers.

 

Een toepasselijker mo(nu)ment, op de vooravond van het Gentse Circulatieplan, kon eigenlijk niet. De Velodroom is geïnspireerd op de romantische jeugddroom van een collega van Veerle. Hij wilde in zijn jonge jaren altijd ‘naar de regenboog fietsen én terug’. Rond die droom is de installatie dan verder uitgewerkt tijdens creatieve sessies, op de tekentafel en de computer en in de werkplaats van De Muur bvba. De Velodroom-Ussie verwijst naar eindeloos fietsplezier, de Gentse iconen het Kuipke en de Gentse Zesdaagse, de regenboog in Gent, en uiteraard ook de regenboogtrui.

Het jonge volkje op de persvoorstelling zag dat ‘speeltuig’ perfect zitten en speelde en trapte de Velodroom meteen dapper en enthousiast in.



En de Gentse schepenen Filip Watteeuw (mobiliteit, openbare werken) en Elke Decruynaere (jeugd) zagen dat het zéér goed was.


 
Nog dromen van Ussies
 
Ook de andere Ussies (geen twee zijn hetzelfde) getuigen van veel creativiteit en zijn visueel aantrekkelijk. Bereikbaar, bruikbaar en bespeelbaar voor en door jong en oud. Zelfs uitnodigend tot ‘artistiek chillen’ zoals Idris, één van de velodroom-kapoenen/kampioenen het verwoordde.

 
 
Zo komt ook een droom uit van de kunstenares-ontwerpster Veerle De Vis. Zij heeft altijd kunstwerken willen maken voor publieke ruimten die perfect ‘bespeelbaar’ zijn. En De Velodroom beantwoordt daar perfect aan. Ook de ontwerpen van de andere Ussies getuigen van dezelfde visie.
 
We konden in het atelier en op plan al een glimp opvangen van de Ussies die in de maak zijn en na de paasvakantie 2017 in de Gentse straten en pleinen echt geïnstalleerd worden. Maar omwille van ‘fabrieksgeheim’ en om de eer aan Gent te houden, lossen we niet teveel. Laat je fantasie maar even werken bij De Surfclub (de naam zegt het wel zelf), De Soufleur, (iets met theater), Gents Ganzenbord, Verwende Nesten (iets met water), De Kudde (Urban Safari), Max en Maxime.
 
Om te starten bestelde de Stad Gent voor dit jaar 5 Ussies. Als die succes kennen, kan het parklet-project volgend jaar uitgebreid worden. De ontwerpers en ondernemers van De Muur bvba hebben alvast een 8 concrete ontwerpen van Ussies klaarliggen en een 20-tal in ideeën-fase.
 




We duimen. En dan is het nu tijd voor.....een Ussie.
 








vrijdag 30 december 2016

2016 ----> 2017


In onze geest huist de kracht
Van zonnestelsels,
Onze razernij is krachtig.
Onze liefde machtig.
Onze drang tot overleven ontzagwekkend.
Ons zoeken naar vrijheid is nobel en groots.

Ben Okri
Gevecht in de geest : keerspreuk voor de 21ste eeuw

donderdag 16 oktober 2014

Armoede is een kwestie van ongelijkheid (Blog Action Day 2014)

Ter gelegenheid van de internationale Blog Action Day 2014 over ongelijkheid. Elk jaar rond 15 /16 oktober bloggen wereldwijd bloggers over hetzelfde thema. Iedere blogger zoals hij/zij gebekt is. In 2014 zijn dat er 1330 uit 111 landen. Ook vorige jaren deed ik  hieraan mee. Armoede is een kwestie van ongelijkheid.
 
WERELDDAG VAN VERZET TEGEN ARMOEDE | 17/10/14 | GENT

17 oktober is al meer dan 25 jaar de Werelddag van Verzet tegen Armoede.

In Gent slaan verschillende organisaties de handen ineen om elk jaar een brede verzetsdag te organiseren en het onrecht dat armoede is, meer onder de aandacht te brengen. Er vinden activiteiten plaats onder de Stadshal en het Sint-Pietersplein.

PROGRAMMA | STADSHAL
*********************************
Brede programmatie met muzikale optredens afgewisseld door getuigenissen over armoede:...

  16-17u: Nick Balthazar // Rauw en onbesproken// Gipsy Wolves.

 17-18u: Juan Pablo Lopez & Ann Vancoillie // De Voortmannen.
 18-19u: Turul // Junior Bauwens // Paul Couter & Wigbert // Kenneth Theunissen (Gentse Beiaard) met Ilse Heip, Metin Toplar en Kursat Zengin.
 19-20u: Gido Van Gent // Annelies Rutten // Flip Kowlier & Special Guest.
 20-22u: Documentaire met getuigenissen over armoede + Film 'The Gold Rush' (1925), met dank aan Film Fest Gent.  (meer info: http://bit.ly/1wyDhwP)


PROGRAMMA | SINT PIETERSPLEIN
********************************************
Hulde aan de slachtoffers van armoede, uitsluiting en geweld aan de Steen van de Mensenrechten (Sint-Pietersplein)

 Aanvang: 19u |  Aansluitend om 19.30u optocht naar de Stadshal

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
De Werelddag van verzet tegen armoede is een samenwerking tussen:
Beweging van Mensen met Laag Inkomen en Kinderen //De Zuidpoort vzw // Vzw SIVI // OCMW Gent // Stad Gent // Samenlevingsopbouw Gent // Circa Cultuurcentrum Gent // VictoriaDeluxe Vzw // Intercultureel Netwerk Gent // KRAS Gent // Filmfestival Gent //CAW Oost-Vlaanderen // ABVV Oost-Vlaanderen // ACV Oost-Vlaanderen

 

zaterdag 16 augustus 2014

Vredesconcert ‘De soldaten worden troubadours’ – Sint-Niklaaskerk (Gent) – 09.08.2014

 

zaterdag 16 augustus 2014 9u00 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | reageer
Trefwoorden: , , , .
  
Voor het derde jaar op rij ving de jaarlijkse Hiroshima-Nagasaki herdenking, in een organisatie van Vredesoverleg Gent, aan met een (gratis) vredesconcert in de Gentse Sint-Niklaaskerk. Op zaterdag 9 augustus 2014 bracht De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek, onder leiding van Maarten Van Ingelgem voor een volle kerk het concert ‘Les soldats seront troubadours’ (de soldaten worden troubadours). Gentblogt was erbij. De muziek kunnen wij u niet laten horen, maar in woord en beeld willen we toch wat van de ingetogen sfeer in die prachtlocatie in de Gentse binnenstad overbrengen.

Naar aanleiding van de herdenking van de start van de Eerste Wereldoorlog die 100 jaar geleden, selecteerde De 2de Adem voor dit vredesconcert muziek rond verschillende gewapende conflicten uit de voorbije 100 jaar: de twee Wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de oorlog in Irak en het Palestijns-Israëlisch conflict.
De titel voor dit programma ontleende De 2de Adem aan een lied van de Canadese singer-songwriter en dichter Raymond Lévesque, dat hij schreef naar aanleiding van de oorlog in Algerije. Quand les hommes vivront d’amour / Ce sera la paix sur la Terre / Les soldats seront troubadours (Als de mensen leven van de liefde / Dan zal er vrede op Aarde zijn / Dan worden de soldaten troubadours).

Troubadours van de vrede, elk op hun manier, waren de tekstschrijvers en componisten van de stukken én de uitvoerders die in het veertig minuten durend concert aan bod kwamen. Het zal zeker blijven hangen bij het gemengd publiek van vredesactivisten, fans van De 2de Adem, muziekliefhebbers, toeristen en toevallige passanten.

Jean-Pierre De Vent opende met de trompetsolo “The Last Post”, traditioneel gespeeld als laatste eer voor gesneuvelde Britse en geallieerde soldaten, het deel gewijd aan WO I. De overtuigde pacifist Benjamin Britten (1913-1976) componeerde met War Requiem, opus 99 (1962) een niet-kerkelijk requiem opgedragen aan vier oorlogsslachtoffers. En zo luidt het in “Requiem Aeternam” Heer geef hen de eeuwige rust / laat het licht voor altijd op hen schijnen. Men zal u loven God, in Zion: en men zal u eren in Jerusalem; hoor mijn gebed, alle lichamen zullen tot U komen.

Met de naderende oorlog voor ogen schreef Maurice Ravel (1875-1937) tekst én muziek van “Trois beaux oiseaux du Paradis” uit Trois Chansons (1914). Pieter Van Ingelgem op orgel en de Japanse sopraansolo Kyoko Ishida (in het zwart) als verteller op het doksaal, Jean-Pierre De Vent op trompet en Lisa Couck op buisklokken en natuurlijk De 2de Adem (in zwart en wit) vulden de kerk met drie mooie paradijsvogels in de kleuren van de Franse driekleur (mooier dan hemelsblauw, wit als sneeuw, een karmozijnroden hart). Om dan te besluiten met Mijn vriend is naar de oorlog. Ik voel mijn hart verkillen. Breng het ook hier.

In 1941 schreef de Franse componist Olivier Messiaen (1908-1992) in Duitse krijgsgevangenschap tijdens WO II (1939/40 – 1945) zijn beroemd geworden Quatuor pour la fin du temps (1941). Een aantal delen zijn bewerkingen van composities die hij in vredestijd schreef, zo ook “Louange à l’Eternité de Jésus” (Ode aan de oneindigheid van Jezus). De eeuwigheidsgedachte krijgt door de koorademhaling en de langzaam pulserende begeleiding door de orgelpartij een extra dimensie. Infiniment lent, extatique (oneindig langzaam, extatisch) zoals Messiaen boven de partituur als karakteraanduiding schreef. En zo was het ook.

Met Blut ist durch die Strassen geflossen’ (1972) brengen de Duitsers Günter Kunert (tekst) en Kurt Schwaen (muziek – 1909-2007) de Koude Oorlog (1945 – 1991)in herinnering. Je strijdt niet zoals zij voor een vreemde welvaart, jij bent in de stad groot en grijs en goed.

Lettre à une mère (2006) van de Amerikaanse componist Timothy Brown (° 1965) verwijst naar de brief die de familie van een gesneuvelde USA-soldaat ontvangt. De Frans-Canadese Martine Ardiles schreef dit gedicht als aanklacht over de oorlog in Irak (2003-2011). Dezelfde president George Bush die de oorlog opstartte, zal ook de brief met het overlijdensbericht (moeten) ondertekenen. Hij heeft de zachte blik van goede mensen. Ik kan u dit verzekeren, want ik ben het die hem gedood heeft. Cynischer kan het eigenlijk niet.

En om de actualiteit met het Palestijns-Israëlisch conflict (1948 – ….) helemaal tot in de concertzaal te brengen, vertolkte De 2de Adem Trouble (2011), een eigen compositie van hun dirigent. Maarten Van Ingelgem (° 1976) schreef dit voor een concert bij de opening van de fototentoonstelling ‘Ground’ van Bruno Stevens in de Gentse Sint-Pietersabdij. ‘Ground’ wordt het magnum opus over het conflict van de eeuw genoemd. Het is een fotoreeks waarin de fotograaf de oogst presenteert van tien jaar fotograferen in Israël en Palestina.

 De tekst is van de schrijfster-activiste Arundhati Roy die in 2004 de Sydney Peace Prize toegekend kreeg vanwege de geweldloosheid van haar activisme. Met deze boodschap én oproep tot politieke actie besloot dit beklijvende vredesconcert. Het probleem is dat /eens je het gezien hebt, / je het niet kan ‘wegzien’. / En eens je het gezien hebt, /wordt zwijgen en niets zeggen / even politieke actie als spreken.

http://vredesoverleggent.org/
http://www.de2deadem.info/
https://www.facebook.com/kyoko.ishida.948

donderdag 14 augustus 2014

Hiroshima-Nagasaki herdenking op Gras- en Korenlei – 9 augustus 2014

 

donderdag 14 augustus 2014 11u43 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | 3 reacties
Trefwoorden: , , .
“ ’t Zijn harde tijden, als d’ oorlog woedt in ’t land”, zo citeerde mijn grootvader uit een gedicht over de waan van de oorlog. Het is niet vanzelfsprekend om 69 jaar na datum de slachtoffers van de nucleaire bombardementen op de Japanse steden Hiroshima en Nagasaki te gedenken, zeker niet nu de oorlog volop woedt. Strikt genomen niet in eigen land, maar toch aan de Europese grenzen (Oekraïne/Rusland) en alleszins binnen het bereik van de sociale media (Syrië/Irak, Palestina-Israël) en in de harten van de mens. Het doet pijn om uitgerekend 100 jaar na het uitbreken van WO I geconfronteerd te worden met (opnieuw) de onmacht van de wereldgemeenschap om aan die ‘mediagenieke’ conflicten én de andere conflicten die nu even onder de radar blijven, een eind te maken.

De jaarlijkse Hiroshima-Nagasakiherdenking in de Gentse binnenstad is een initiatief van Vredesoverleg Gent om de honderdduizenden slachtoffers van de kernwapens te gedenken én te streven naar algemene nucleaire ontwapening.

 Na het vredesconcert met De 2de Adem in de Sint-Niklaaskerk werd de herdenking verder gezet met veel én aandachtig volk aan de Gras- en Korenlei aan de Sint-Michielshelling, twee korte toespraken en de tewaterlating van lampionnen op het water van de Leie om de doden te herdenken.

Namens het Gents stadsbestuur dankte schepen en waarnemend burgemeester Elke Decruynaere het Vredesoverleg Gent om de aandacht te blijven vestigen op de nucleaire gruwel (kernenergie, kernafval, kernwapens, kernrampen) en de impact ervan op toekomstige generaties. Elke Decruynaere bekeek deze herdenking door de ogen van een kind. In al hun onschuld en kwetsbaarheid staan kinderen symbool voor de waanzin van de oorlog die iedereen en alles treft. Zowel militaire als burgerlijke doelwitten, zowel moeders, vaders, zonen en dochters. En eens moet je dat oorlogsverhaal, soms gedwongen door de onvermijdbare actualiteit zoals nu in Gaza, toch aan je kinderen vertellen. Omdat je hoopt dat door niet te vergeten, de geschiedenis zich niet zal herhalen.

Elke Decruynaere wil de kernwapens de wereld uit. Want hun dreiging blijft. In plaats van te investeren in steeds dodelijker technologie moeten we juist investeren in diplomatie en overleg.

 De wereld staat opnieuw in brand. We slagen er als mensheid niet in om genocides voor te zijn, militair opbod te ontkrachten. En ze verwees naar Abdullah, een jongetje (uit België?) op het Tv-nieuws van die dag, dat later geen kapper of brandweer man wilde worden, maar de keuze had tussen jihadstrijder of martelaar bij een aanslag.

 Tot slot deed schepen Decruynaere een dubbele oproep. Laat deze bijeenkomst niet louter een herdenking maar ook een actie zijn, een krachtige oproep om kernwapens de wereld uit te bannen. En laat kinderen nog kind zijn. Laat ouders niet vrezen voor het leven van hun dochter, van hun zonen.
Pieter Teirlinck wees er namens Vredesoverleg Gent op dat er nog steeds 16.000 kernwapens zijn op de wereld. Daarvan liggen er 20 Amerikaanse kernwapens in België, elk 10 maal krachtiger dan de bom op Hiroshima. Nochtans ondertekende ook België 44 jaar geleden het zogenaamde non-proliferatieverdag (niet-verspreidingsverdrag) waarin de kernwapenstaten beloofden te ontwapenen, en de niet-kernwapenstaten in ruil beloofden zich geen kernwapens aan te schaffen.

 Verder moesten er volgens dit verdrag onderhandelingen beginnen, die moeten leiden tot een verbod op kernwapens. België is in deze niet de flinkste van de klas, toont geen initiatief of werkt ronduit tegen. Het schendt bovendien het artikel 2 van het verdrag dat de opslag van kernwapens in een niet-kernwapenstaat als België verbiedt. En als klap op de vuurpijl bereidt België de aankoop ter waarde van 6 miljard euro voor van nieuwe gevechtsvliegtuigen F35 die de gemoderniseerde kernbommen moeten ‘afleveren’.

België kan op de nieuwe herzieningsconferentie in 2015 over kernwapens in New York geen schitterend palmares voorleggen. Dan scoorden landen als bijvoorbeeld Oostenrijk en de Marshalleilanden beter. Pieter Teirlinck deed een oproep tot de aanwezige gemeenteraadsleden en parlementsleden (wij zagen er van sp.a, CD&V en Groen – sorry voor de anderen die we in het talrijke publiek niet onmiddellijk opmerkten) om ervoor te zorgen dat de toekomstige federale regering zich engageert om het starten van een kernwapenconventie mogelijk te maken. Ook moet de nieuwe regering met de Verenigde Staten afspraken maken om zo snel mogelijk hun kernwapens terug te trekken uit ons land. Pieter Teirlinck riep het brede middenveld op om nee te zeggen tegen de mogelijke aankoop van de nieuwe F35-vliegtuigen.

Na de toespraken lieten de aanwezigen 69 lampionnen (1 voor elk jaar sinds de kernbommen op Japan) te water om naar Oosterse gewoonte de doden van Hiroshima en Nagasaki en bij uitbreiding alle oorlogsslachtoffers te gedenken. De ingetogen ceremonie werd van op de houten gondel van Viadagio vzw van Ip Man muzikaal begeleid door de Japanse sopraan Kyoko Ishida en de harpiste Lakhsmi Mathieu. Heel toepasselijk hoorden we van Lakhsmi het lied Twee Koningskinderen “Het waren twee koningskinderen, zij hadden malkander zo lief. Zij konden bijeen niet komen, het water was veel te diep.”

http://vredesoverleggent.org/
http://www.de2deadem.info/
https://www.facebook.com/kyoko.ishida.948
http://www.lakshmi.be/
http://www.viadagio.be/

Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 14.08.2014

vrijdag 8 augustus 2014

Hiroshima-Nagasaki Vredesconcert in de Sint-Niklaaskerk

 

Op zaterdag 9 augustus 2014 om 21u kan u genieten van een (gratis) Vredesconcert in de Sint-Niklaaskerk, het culturele luik van de jaarlijkse Hiroshima-Nagasaki-herdenking, in een organisatie van Vredesoverleg Gent.

De 2de Adem, kamerkoor voor hedendaagse muziek o.l.v. Maarten Van Ingelgem, tekent voor de tweede maal present voor een Hiroshima-Nagasaki Vredesconcert. Vorig jaar brachten ze voor een volledig gevulde Sint-Niklaaskerk een zeer geslaagd en gewaardeerd concert. Dit jaar brengt De 2de Adem een selectie uit hun nieuw programma Les soldats seront troubadours (De soldaten worden troubadours), gecreëerd naar aanleiding van 100 jaar Eerste Wereldoorlog.
Gentblogt ging tijdens de Gentse Feesten voor u al op muzikale verkenning. Op dinsdag 22 juli 2014 om 22 u.(!) liep de Sint-Pieterskerk goed vol voor het concert Les soldats seront troubadours, een initiatief van de Stuurgroep Van Peteghem-orgel van de Onze-Lieve-Vrouw-Sint-Pieterskerk Gent. De 2de Adem en de bekende Vlaamse organist en improvisator Kristiaan Van Ingelgem (vader van de dirigent) selecteerden muziek rond tien oorlogen, van bij de Romeinen, over Jeanne d’Arc, de beide wereldoorlogen tot de oorlog in Irak en het aanslepende Palestijns-Israëlisch conflict.

 Het koor trad op in wisselende opstellingen, op het doksaal, vooraan en achteraan in de kerk en in verschillende samenstellingen met orgel en met koorleden-muzikanten. Een degelijk uitgewerkte brochure met tekst, vertaling en context van de liederen ondersteunde de uitvoering. De programmabrochure is een hebbeding, het concert zelf één dat je ‘bijgewoond moet hebben’.

In een niet-chronologische volgorde passeerden 10 stukken de revue. Op het Vredesconcert van aanstaande zaterdag 9 augustus zal u hieruit een selectie van 4 stukken ten gehore krijgen. “Requiem Aeternam” uit War Requiem (1962) van Benjamin Britten, “Trois Beaux Oiseaux du Paradis” uit Trois Chansons (1914) van Maurice Ravel en de Last Post verwijzen naar de Eerste Wereldoorlog. De Koude Oorlog (1945-1991) komt aan bod in “Blut ist durch die Strassen geflossen” uit In den stolzen Städten (1972) van de Duitse componist Kurt Schwaen. Dirigent Maarten Van Ingelgem componeerde zelf Trouble (2011) over het Palestijns-Israëlisch conflict (1948-….). En u zult ook Lettre à une mère (2006) van de Amerikaanse componist Timothy Brown horen.

Op dit vredesconcert mag u extra’s verwachten vanwege de organist Pieter Van Ingelgem (broer van) en de Japanse sopraan Kyoko Ishida die er vorig jaar ook bij was.

 Aansluitend op het concert zijn er aan de Korenlei rond 21.50 u. korte toespraken door Pieter Teirlinck namens Vredesoverleg Gent en door waarnemend burgemeester Elke Decruynaere namens het Gentse stadsbestuur. Daarna laten de aanwezigen drijvende lampions te water op de Leie om de slachtoffers van de nucleaire aanvallen op Hiroshima en Nagasaki in 1945 te herdenken. Lakshmi (harp) en Kyoko Ishida (zang) staan in de authentieke houten boot van Viadagio vzw van Ip Man in voor de muzikale omlijsting van dit tweede luik van de herdenking.

Dit artikel werd eerst gepubliceerd in Gentblogt op 08.08.2014

donderdag 24 juli 2014

Groot Liedboek Wannes Van de Velde bij Trefpunt

 

donderdag 24 juli 2014 18u00 | Frank Bombeke (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) | reageer
Trefwoorden: , .
gentse-feesten 2014 Dree Peeremans, biograaf en goede vriend van de in 2008 overleden Wannes Van de Velde, bracht eind 2013 – samen met een aantal anderen uit Wannes’ entourage – het ‘Groot Liedboek’ uit: maar liefst 600 bladzijden (on)uitgegeven liederen van de meester-volkszanger. “Zodat zijn erfgoed levend zou blijven, dat men zijn liederen zou blijven zingen” En zo geschiedde op dinsdag 22 juli op het Groot Podium van Trefpunt vzw Bij Sint-Jacobs. Geen treurnis, maar een aangename muzikale herinnering met een aandachtig –en dankbaar – publiek. Wat er op die mooie zomeravond gezongen werd? De titels die ik me zeker herinner: Café Brueghel, Café met de rode gordijnen, Ik wil een stalen boor gaan kopen, Stadscoupletten, en om af te sluiten de meezinger ‘k Stond voor de brug van Willebroek. Terwijl ik hier een verzamel-cd en vinyl-platen met muziek van Wannes Van de Velde draai, toch nog een praatje bij een plaatje van Gentblogt-fotograaf Arnold Van Herreweghe.

‘Ne zanger is een groep
Wannes-1
Van links naar rechts Kevin van Staeyen, Koen De Cauter, Hans Mortelmans, An Heynen (‘Groepsportret met dame’, cf. Heinrich Böll), Marc Hauman, Jan De Smet, Bernard van Lent (‘Ik wil een stalen boor gaan kopen’ uit Mistero Buffo), Walter Poppeliers

Jan De Smet, mét hoed
Wannes-2

Kevin van Staeyen, Koen De Cauter en Hans Mortelmans
Wannes-3

An Heynen en Marc Hauman
Wannes-4

Kevin van Staeyen, met Wannes-stem
Wannes-5

Marc Hauman
Wannes-6

Jazzy Koen De Cauter
Wannes-7

 Dit artikel werd eerst gepubliceerd op Gentblogt op 24.07.2014