Het verdriet is van A

Wie A zegt van Antwerpen, moet B van België zeggen. Het verdriet van België. Met zijn marsen (op Brussel en Antwerpen), stil en wit.

Op vrijdag 26 mei vindt er onder de twee (!) motto's 'Het verdriet is van A' en 'Stop racisme, diversiteit is realiteit' - een keuze in onderling overleg met de families en gemeenschappen - een stille optocht plaats in de stad Antwerpen als steunbetuiging aan de families van Mohamed Bouazza (ik heb geen foto beschikbaar) en de slachtoffers van de brutale en racistische aanslag van donderdag 11 mei 2006: Luna Drowart, Oulemata Niangadou en Songül Koç (van links naar rechts op bovenstaande foto).

Tegelijkertijd is de optocht een sereen protest tegen alle vormen van geweld in de maatschappij en een pleidooi voor een verdraagzame stad. Meer info op de 26-mei-webstek. Vertrek om 14u aan de Brouwersvliet, einde op de Bolivarplaats in Antwerpen.

Vrouwen en kinderen eerst

Bart Moeyaert, stadsdichter van Antwerpen, schreef een derde stadsgedicht naar aanleiding van de tragische gebeurtenissen die zich op de middag van 11 mei 2006 in het centrum van Antwerpen voordeden. De achttienjarige Hans Van Themsche trok met een geweer de straat op, schoot een Turkse vrouw neer, en doodde Oulemata N'Doyie, een Afrikaanse au-pair, en Luna, het tweejarige Vlaamse meisje waar de vrouw voor zorgde. Het gedicht werd op 13 mei 2006 door Gazet van Antwerpen en De Standaard gepubliceerd.

Vrouw en kind

Voor D.

Was je niet liever thuisgebleven?
Had je de oceaan niet moeten laten,
breed als hij is, en heb je onze kou
dan nooit gehaat? Dichtbij de evenaar
is de maan een boot, een hand, een kom.
Daar kan wat in. Veel zorg. Hier niet.
Hier wast de maan als een doof oor.
Ze leunt en luistert niet. Je hebt de man
die jong maar moe was niet gekend.
Hij leed waarschijnlijk aan het draaien
van de aarde. Dat moet haast wel, als je
de waarde van de warmte vergeet en
op een middag vindt dat de zon nu
lang genoeg geschenen heeft. "Hoezo
heb je het koud. Last van mijn blik?
Koud om je hart? Koud als je valt?
Jij was hier nog niet eerder, wel.
Went het een beetje onderhand.
Heb je het naar je zin of niet. Vind je
dit land geen land voor jou misschien,
geen land van melk en honing.
Hoor ik je taal, hoor ik je heimwee,
hoor ik je, hoor ik je, het is je geraden,
van wie is dit kind?" Het duurt geen tel
en de stad is veranderd. Dat dacht ik
vannacht toen de maan hier een oog was,
en boven het land van je moeder een hand.
Een boot. Een kom. Ik vroeg me af
of jij ook na je dood blijft zorgen
voor het kind. En zal ik eens in jouw plaats
vragen wat een ander daarvan vindt?

Bart Moeyaert

© stadsgedicht antwerpen 2006
check ook www.stadsdichterpodcast.be & www.bartmoeyaert.com

Samen tegen racisme - Online petitie

Op zaterdag 20 mei 2006 verscheen in de kranten De Standaard én De Morgen een oproep om collectief onze verantwoordelijkheid te nemen in de strijd tegen racisme en discriminatie. In de brede platformtekst wordt het huidige gedoogbeleid afgewezen en wordt de voorrang geëist voor een ingrijpende, structurele aanpak van de vele vormen van discriminatie in alle sectoren van onze samenleving.

Het initiatief wil de start zijn van een "sociale beweging", na de vreselijke racistische gebeurtenissen van de voorbije weken. Wil jij er ook jouw schouders onder zetten? Onderteken dan aub de oproep online ....en stuur gerust verder door naar familie, vrienden en kennissen.

Geld voor racisme?

Op 17 januari 2006 overhandigden Kif Kif vzw en MRAX asbl een lijvig dossier aan het parlement om de partijfinanciering van Vlaams Belang in te trekken. Ze baseerden zich hiervoor op de nieuwe wet op de partijdotaties die sedert het najaar 2005 van kracht is.

Vrij snel verkregen de initiatiefnemers de nodige stemmen in de bevoegde parlementaire commissie om de klacht door te sturen naar de Raad van State. Dat is op 18 mei 2006 effectief gebeurd door de politieke partijen sp.a, spirit, PS, MR, CdH en Ecolo. Lees hier de klacht tegen VB en de reactie van KifKif .

Wie dacht dat na de vonnissen tegen het racistische Vlaams Blok en de mutatie naar Vlaams Belang de kous - ook de financiële - af was, had het dus mis voor. Laat nu de gerechtelijke molen maar draaien. We zien wel.

Wel commentaar

Ik heb wat tijd en energie gevonden om mijn blog op te frissen. Ik ben wel één en ander - voorlopig - kwijtgeraakt (koppelingen b.v.), maar het lukt me wel om dat terug ergens een plaatsje te geven. In schuifkes. Niet opjagen, hé! Ik ben toch nog altijd een beetje (veel) digibeet.

Ik ben vooral gelukkig met de mogelijkheid om commentaar te krijgen. Want ik geef het toe, het is geen zicht een (politieke) blog zonder dat beetje interactiveit. Ik heb jullie hints, beste Steven, Michel en Don Viona, dus wel begrepen. Een blog zonder comment is inderdaad geen echte blog. En ik ben voor de open debatcultuur. Commentaar is dus welkom. Als 't wat deftig blijft.

Bij deze nieuwe look wil ik Peter bedanken die mij indertijd op weg gezet heeft in die reële virtuele bloggerswereld, en Cédric en Don Viona die mij nu het zetje gaven om het allemaal wat te "actualiseren".

Enfin, we zijn content met de comment. Dan maken we nu weer tijd voor de content.

Europees Hof steunt arrest Gentse Hof van Beroep tegen Vlaams Blok

Het stond in de Metro en De Morgen van vandaag 19.05.2006.

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft een klacht van de KUL-professor Luc Lamine verworpen. Professor Luc Lamine (niet te verwarren met de gelijknamige Antwerpse politiecommissaris) diende bij het Europees Hof een klacht in tegen de veroordeling van drie vzw's van het Vlaams Blok door het Gentse Hof van Beroep. Die veroordeling op 21 april 2004, nog eens definitief en uitvoerbaar verklaard door het arrest van 10 november 2004 van het Hof van Cassatie, leidde tot de ontbinding van de racistische partij.

Volgens het Europees Hof was er in het arrest van het Gentse Hof van Beroep geen sprake van schending van de rechten of vrijheden in het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en Fundamentele Vrijheden (EVRM).

De wapens neer

Achttien jaar zijn en geen sigaret op je internaatskamer mogen roken. Begrijpelijk want levensgevaarlijk. In 1974 vielen 23 doden bij een brand in een internaat in Heusden (Limburg).

Achttien jaar zijn en probleemloos een jachtwapen kopen om wat later op (zelf)vernietigende mensenjacht te gaan. Het kon tot voor kort in ons land.

De strengere wapenwet is donderdag 18 mei, op twee onthoudingen van MR na, unaniem goedgekeurd in de Kamer. Eindelijk. Nu hopen dat er geen "parlementaire ongelukken" gebeuren in de Senaat waar het voorstel nog twee weken lang moet "liggen".

Een dikke bedankt voor spirit dat zich al jaren - en tegen de ridiculisering én de bedreigingen in - heeft ingezet voor de verstrenging van de wapenwet.

Luna

" Als men zoveel haat van zo dichtbij heeft gezien,
begrijpt men dat er heel veel liefde nodig is om het evenwicht te herstellen."

(uit het afscheid van de oma van Luna 18 januari 2004 - 11 mei 2006)

Zwaarden omsmeden tot ploegscharen

Dinsdag 16.05.2006 werd een eerste lading ingezamelde illegale wapens in de hoogovens van Sidmar gestort. Een prima initiatief van het provinciebestuur, politie én parket van Oost-Vlaanderen. Voor uitbreiding naar de andere provincies én herhaling vatbaar.

Met 5.341 binnengebrachte wapens en 80.000 stuks munitie is de Oost-Vlaamse wapeninzameling ,,Ongewenst Gewapend'' tijdens het weekeinde van 22-23 april een onverhoopt succes geworden. De politie schat dat daarmee in één klap acht procent van alle illegale wapens in de provincie boven water zijn gekomen.

"De actie lijkt voor herhaling vatbaar, zeker met de nieuwe wapenwet die eraan komt, maar dit moet dan landelijk gebeuren. Ze vergt zeer zware budgettaire inspanningen. Deze actie kost ons 360.000 euro", zegt gouverneur André Denys.

Van de 5.341 binnengebrachte wapens, zijn er 2.251 definitief afgestaan door de eigenaars. Voor de overige 3.090 wapens is een regularisatie-aanvraag ingediend. Verweerwapens, waaronder bijvoorbeeld de long-rifles vallen, maakten de hoofdmoot uit, gevolgd door jacht- en sportwapens en oorlogswapens. Mensen die geen lid zijn van een schiet- of sportclub krijgen slechts een beperkte vergunning voor een leeg wapen waarmee ze niet mogen schieten

Provinciegouverneur Denys noemt de actie een succes. "Het illegaal wapenbezit in onze provincie schatten we op 68.000. Dat betekent dat we nu 8% van de illegale wapens hebben opgehaald. Bij een gelijkaardige actie in Nederland bedroeg dat percentage 6%. Zelf zou ik al blij geweest zijn met 2.000 ingeleverde wapens. Als je onze resultaten extrapoleert naar het landelijke niveau, dan zouden we aan 53.000 wapens komen. Een landelijke actie lijkt me dus meer dan de moeite waard. De gouverneurs van de andere Vlaamse provincies willen in elk geval ons voorbeeld volgen." (Hans De Ruyck, GVA, 26.04.2006)

Een miniem aantal "waardevolle" wapens gaat naar een museum of politieschool. De rest wordt in de hoogovens van Sidmar verwerkt. Een hedendaagse versie van het bijbelse "Zwaarden omsmeden tot ploegscharen".

Ten Vrede - VVV - Volk Voor Vrede

Veel VVV (Volk Voor Vrede) op het vijfde muziekvredesfestival Ten Vrede, het voorbije weekeinde op de IJzerweide in Diksmuide.

Meer foto's op de webstekken van Indymedia en TenVrede

Marco doet tenminste iets

Een jeugdboek (+14 jaar) van Kirsten Boie. Een fictieboek over de realiteit. 'Met die realiteit leven wij altijd'. Te lezen in deze barre tijden.

Zo begint het boek

"Hoe wordt iemand een moordenaar?
Hoe wordt iemand als hij een moordenaar?
Hij wist het van tevoren niet, zelfs een paar uur ervoor wist hij er nog niets van.
Hij was niet van plan het te doen. Hij heeft het erover gehad.
Hij had het er eigenlijk iedere dag over. Hij was het niet van plan."

En dit is de eerste passus van het afsluitend hoofdstuk

"Marco zegt dat hij dit helemaal niet wilde.
Hij wilde ze een lesje leren. Hij wilde ze bang maken. Ze moesten eindelijk maar eens weten dat ze hier niet welkom zijn.
Marco zegt dat iedereen dat vindt. Marco kan namen noemen van volwassenen die dat ook zeggen. Maar die hebben de moed niet.
Volwassenen praten
Volwassenen krabbelen terug.
Marco deed iets."

Mensen Zonder Papieren in Gent

Foto : Karina Brys, home.tiscali.be/karinabrys

De kerkbeschermingsactie in de regenboogkerk Sint-Antonius in de Gentse Heirnis-Machariuswijk loopt zeker nog door tot 16 mei. Duizenden Mensen Zonder Papieren hebben zich op lijsten ingeschreven in de hoop op regularisatie.

Samen met vele andere mensen van goede wil steken her en der christelijke (basis)gemeenschappen hun nek ver uit door partij te kiezen voor de Mensen Zonder Papieren. Allemaal niet evident voor een – naar verluidt - steeds kleiner wordende christelijke “kudde”. Elders in het land gaan ook gemeenschappen van moslims en vrijzinnigen over tot beschermings- en steunacties voor de Mensen zonder Papieren. Ook niet evident.

De Belgische bisschoppenconferentie heeft zich gisteren 11 mei 2006 duidelijk over deze zaak uitgesproken (Integrale tekst van de verklaring hier). Zij blijven solidair met de Mensen Zonder Papieren en brengen begrip op voor de signaalfunctie van de ‘kerkbezettingen”. De ‘kerkbezettingen’ zijn geen vorm van morele chantage vanwege de Kerk op de politici. Het probleem van de Mensen Zonder Papieren is in de eerste plaats een menselijk probleem. De bisschoppen doen daarom een beroep op het geweten van elkeen. De bisschoppen dulden geen manipulatie, van welke kant dan ook, en aanvaarden in geen geval een hongerstaking als drukkingsmiddel.

De bisschoppen doen verder op een beroep op én de politiek én de samenleving. “…..De regularisatie van mensen zonder papieren is eerst en vooral een politiek probleem. Het vraagt om een politieke oplossing. Dat is de taak van politici en wel van allemaal. Het is ook een menselijk drama en dat is ieders zaak. De bisschoppen spreken hier als leiders van de katholieke kerk. Ze doen dat in volle respect voor de scheiding tussen Kerk en Staat. Maar dat belet niet dat ze de politici aan wie de oplossing van dit probleem behoort, vragen alles in het werk te stellen om een politieke oplossing te vinden voor dit humanitair probleem. Wie geregulariseerd wordt en hoe is een politieke vraag die door de politici moet beantwoord worden maar het menselijk drama gaat iedereen aan.” De bisschoppen vervolgen tot slot met een beroep op edelmoedigheid.
“….Edelmoedigheid
De bisschoppen zijn er zich van bewust dat er voor dit politiek dossier geen gemakkelijk antwoord bestaat. Maar daarom mogen zij – en heel de maatschappij – niet zwijgen of erger nog vervallen in onverschilligheid. Ze weten ook dat een deel van deze mensen economische vluchtelingen zijn. Het is trouwens een probleem over heel Europa. Hoeveel van de mensen en onder welke voorwaarden ons land kan ontvangen, moet worden uitgemaakt door de hele bevolking bij monde van hun politieke vertegenwoordigers. Maar de bisschoppen mogen wel aansturen op edelmoedigheid.”

Marc Reynebeau zet de (pat)situatie nog eens klaar uiteen in De Standaard van 12 mei 2006. Samengevat: de politiek vindt geen draagvlak voor een consequent migratiebeleid, dat politiek vacuüm laat mensen zonder papieren over aan hun lot, daarin vindt de kerk een gat in de markt, de markt van de brede ethiek en zo vindt de kerk in deze 21ste eeuw een nieuwe basis voor haar ethische opdracht. Boeiend en de Kerk met hoofdletter wordt er zelfs een beetje aantrekkelijk door. Nu ook nog de Politiek met hoofdletter.

Zaterdag 20 mei gaat in Gent een nationale manifestatie van de Mensen Zonder Papieren door. Vertrek om 14u aan de Zuid.

Altijd iemands vluchteling

Baskische vluchtelingenkinderen op de vlucht voor Franco, 1937, Antwerpen (Bron : Indymedia Nederland)

Bij de Gentse blogger AllesoverGent verscheen de column van Manuel Mugica-Gonzales Het verhaal van mijn vader, een ontroerende getuigenis over zijn vader die als 7-jarige Baskische vluchteling in 1937 in Gent belandde .

Tijdens de Spaanse burgeroorlog (1936-1939) ving o.a. België Baskische vluchtelingenkinderen op die door de republikeinse regering naar het buitenland waren gestuurd, ver weg van het oorlogsgeweld. Eens in België kwamen die kinderen in opvanggezinnen terecht, netjes ‘verdeeld’ over de socialistische en de katholieke zuil. En zo kwam Balthazar via Caritas bij mijn katholieke grootouders en hun kroostrijke gezin terecht. Mijn moeder heeft nog altijd tekeningen van Balta waarin hij de oorlogsgruwel en –dreiging weergaf. Er is nog steeds een goed contact met Balta en zijn familie.

Mijn grootouders langs moederszijde waren in de eerste wereldoorlog oorlogsvluchtelingen in Nederland (grootvader-soldaat in een interneringskamp, grootmoeder met kinderen in een huis in Harderwijk). Heeft die ervaring meegespeeld om kandidaat-gastgezin te spelen?

Enkele jaren terug organiseerde het Gentse Vredeshuis een tentoonstelling over de Baskische vluchtelingenkinderen. Daar ontmoetten we vader Mugica-Gonzales en hoorden we zijn verhaal. Het was voor mijn moeder de gelegenheid om jeugdherinneringen aan haar Baskisch oorlogsbroertje Balta op te halen.

En zo zie je. De wereld is klein. En je bent altijd wel iemands vluchteling.

Met belgerinkel naar de winkel (Cambio-autodelen 3)

We durven onze Cambio wel gebruiken voor de “grote” boodschappen naar de warenhuizen. Maar dat is dan mooi gepland met een boodschappenlijst van enig volume en een reservatie op een welbepaalde dag en uur en voor een welbepaalde duur. En dat gebeurt dan maximum 1 keer per maand, nu zelfs slechts eens om de twee maanden.

Impulsief de klaarstaande wagen voor de deur nemen om vlug eens naar de Delhaize en Colruyt te crossen, zit er met Cambio niet meer in. Een Cambio-deelauto moet je reserveren, je moet naar de dichtsbijzijnde standplaats fietsen (Visserij, een 1,2 km) of stappen (Muinkpark, zo'n 500 m) en dat is sowieso een drempel. Niet onoverkomelijk, maar toch een drempel(tje).

Voor de kleine en middelgrote boodschappen gebruiken we de voetmachine, maar toch overwegend onze fietsen. En die staan altijd klaar. Geen paard(enkracht) in de gang, maar wel 4 trapkracht-fietsen voor ons gezin. Met de mogelijkheid voor de papa- en de mamafiets om er een ezeltje (onze fietsboodschappenkar Donkey van het Deense (!) merk Winther) aan te hangen.

In deze Week van de Zachte Weggebruiker loopt voor de vijfde maal de actie Met Belgerinkel naar de Winkel. Een duwtje in de rug voor wie het nog moet leren om per fiets te winkelen, een schouderklopje voor de overtuigden. Maandag ben ik naar de Stadswinkel geweest om mijn winkelspaarkaart. Af te stempelen bij de deelnemende handelaars. Met een volle spaarkaart zijn “er mooie prijzen te winnen”.

Allez, ’t is weer - om het met Walter De Buck te zingen - “zegelkes bewaren”.

Autodelen = autominderen (Cambio-autodelen 2)

Dat ons autogebruik zo spectaculair zou verminderen eens we in het Cambio-project stapten, konden we zelf niet vermoeden. We zijn van 10.000 kilometers per jaar gezakt naar een gemiddeld 1.000 km met de Cambio-deelauto. Autodelen betekende voor ons dus ook autominderen.

Maar er is meer. Vroeger reden we méér met onze oude dieselauto, nu minder met de nieuwe en veel milieuvriendelijker Cambio-deelauto's.

En zo hebben we en passant ook onze bijdrage geleverd in de strijd tegen het fijn stof, het broeikaseffect (CO2) en de smog door vluchtige organische stoffen (VOS) en stikstofoxiden (NOx). Ons Vera zal content zijn!

Ten Vrede 2006

Op vrijdagavond 12 en zaterdagnamiddag en -avond 13 mei wordt voor de vijfde keer het Ten Vrede vredesmuziekfestival georganiseerd in Diksmuide. Het thema van Ten Vrede draait dit jaar rond massavernietigingswapens.

Vrijdagavond treden op: Laureaat Ten Vrede Talent, Het Zesde Metaal, niemand minder dan Bob Geldof, de bezieler van Live Aid , en De Dolfijntjes XXL. Zaterdagnamiddag en –avond treden op: Spring, Yevgueni, Willem Vermandere, De La Vega, Think of One, Gorki, The Levellers.

Er zijn tal van randactiviteiten. Teveel om op te sommen. Zie het uitgebreide programma. Zo komt Walter De Buck het Boombal versterken. Toch dit! Willem Vermandere brengt een speciale CD uit met liederen rond 'Den Grooten Oorlog', liederen rond vrede en verdraagzaamheid. Knip de bon voor de nieuwste CD van Willem Vermandere uit Het Nieuwsblad - Het Volk - De Gentenaar van vrijdag 28 april, woensdag 3, zaterdag 6, maandag 8, donderdag 11 of zaterdag 13 mei. Met deze bon kan je voor slechts € 8,95 de CD afhalen bij een Standaard boekhandel in de buurt.

Tickets bestellen via Ten Vrede of via TiNCK (070/22.50.05)

Autodelen - Eerste cijfers (Cambio-autodelen 1)

In Gent waren we bij de (Cambio-) autodelers van het eerste uur. Anderhalf jaar rijden we nu met de Cambio-deelauto's.

Tijd voor het lang beloofde nieuws over onze ervaringen - recht van de gebruiker! - met het autodelen. Vandaag de eerste cijfers. In volgende bijdragen op deze blog meer.

De cijfers lopen over exact 18 maanden, van onze start in oktober 2004 en tot en met maart 2006.

Voor de goede interpretatie van het cijfermateriaal, toch dit. We hebben geen auto (meer) en doen voor onze autoverplaatsingen beroep op het Cambio-autodeelproject. En "we" dat zijn een gezin twee vroegvijftigers met twee jongvolwassen dochters. En ja, we wonen met z'n vieren binnen de Gentse kleine stadsring, de papa en mama werken in respectievelijk Brussel en Gent, de dochters studeren in Gent.

Veertig maal "deelden" we in die periode (18 maanden) een Cambio-auto om er in totaal 1596 km mee te rijden. Dat kostte ons 727,21 € (kilometers en uren) + 354,80 € (maandabonnement voor 2 personen) = 1082,01 €.

Omgerekend naar 1 jaar betekent dat 1000 km rijplezier all-in voor 733,2 € of een automobiliteitskost van 66,6 € per maand. All-in.

O ja, in mijn straat betaal je alleen al 75 € per maand huur (8 € meer) voor een garagebox .... met niets-in.

Bezint toch maar, eer ge allemaal (nog eens) begint

Het zit er toch nog wat in. Dat culpabiliseren en het collectieve boetedoening (Canossa) eisen van hele bevolkingsgroepen als dé Joden vroeger en nu dé Noord-Afrikanen, dé Marokkanen, dé moslims, dé Polen, dé illegalen, dé Roma....straks dé Eskimo's.

De bezinningsperiode was toch nog bezig? Evenals de discussie over wie aan wie nu excuses moet aanbieden, en wie van wie excuses mag vragen, ja eisen. En lap, nu voelden dé Polen zich al geroepen of gedwongen om zich te verontschuldigen voor wat een paar van hun landgenoten voor vreselijks hadden aangericht. Gered door de gong. De verdachten voor de moord in het Brusselse Centraal Station blijken Roma uit Polen te zijn. En ja, hoe Pools is een Roma uit Polen? En we zijn weer vertrokken.

Hieronder een persbericht van Wolf Bruggen, voorzitter van Opre Roma, waarin hij oproept om individuele criminele daden niet collectief aan te rekenen aan een hele bevolkingsgroep. Het steeds weer stigmatiseren van bevolkingsgroepen moet nu maar eens stoppen.

Persbericht 27.04.2006 - Oproep aan de media en de politici om niet opnieuw een bevolkingsgroep (met name de Roma) te stigmatiseren

Vandaag vernemen we allen opgelucht dat de vermoedelijke dader van de zgn. MP3-moord op Joe in Polen is opgepakt. We feliciteren alle diensten, Belgische en Poolse, die de daders en hun medeplichtigen van de verschrikkelijke moord op een jonge tiener hebben opgespoord en aangehouden. Dat gerechtigheid nu maar geschiedt.

Waar ik minder tevreden over ben is het feit dat bepaalde media en bepaalde politici inspelen, inhakken op de etnische origine van de jonge daders en hun verblijfsstatuut.

Eerst werden de daders door zowat het ganse land gezien als Noord-Afrikanen (lees: in de volksmond Marokkanen). Over stigmatisering van een bevolkingsgroep gesproken. De excuses zijn nog niet koud over deze algemene "blunder" of iedereen heeft de mond vol over het feit dat het blijkt te gaan om Poolse zigeunerjongens.

Ik hoor de man in de straat (en de medeleerlingen op de school van mijn kinderen) al zeggen: "nu zijn het al niet alleen meer de Turken en Marokkanen, maar ook de zigeuners die hier illegaal komen werken, stelen en moorden ..."

Ik doe dan ook een dringende en oprechte oproep aan media en politici om deze criminele daad van een individu niet tot een collectieve daad van een (reeds zeer achtergestelde en zwakke) bevolkingsgroep te maken.

Achtergrond informatie en duiding kan zeer nuttig zijn als het op een serene wijze wordt gebracht. Platvloerse sensatie zoeken met headliners die de etniciteit van een dader vermelden is een professionele journalistiek en een democratische politiek bedrijven onwaardig en wakkert enkel de haat jegens bepaalde minderheidsgroepen aan. De daders moeten berecht en bestraft worden zoals het hoort in een rechtsstaat, maar het moet duidelijk zijn dat enkel zij terecht zullen staan en niet de 12 miljoen Europese Roma.

Voor meer info verwijs ik naar het recent verschenen boek "Ze kwamen uit het Oosten..." over de migratie van de Roma

Wolf Staf Bruggen
Voorzitter-Chairman-Presidentos
Opré Roma ngo
opreromavzw@yahoo.com
Tel : ++32 (0)484.962.264.

Belgische afgevaardigde voor het European Roma and Travellers Forum
Belgian delegate to the European Roma and Travellers Forum
Delegato Belgia Europako Romengo thaj Travelerengo Forumo

Met een groot hart voor Gent

Op zaterdag 22 april 2006 stelden we met het Gentse progressieve kartel sp.a-spirit op ons Stadscongres het ontwerpprogramma voor de gemeenteraadsverkiezingen voor. Tevens werd een ambitieus twintigpuntencontract voorgesteld. Over het stadscongres verscheen op de stadsblog Gent blogt dit verslag (mét reacties) van Michel. Op de Gentse spirit-webstek zijn we ondertussen gestart met verkiezingsnieuws.

Elke Gentenaar krijgt tot 12 mei 2006 de tijd om op de voorstellen in het ontwerpprogramma te reageren. Dit is een unieke kans tot inspraak. Beste mede-burger, het is best mogelijk dat jouw opmerkingen en voorstellen tot verbetering nog in het definitieve programma worden opgenomen. Aarzel dus niet en geef je mening te kennen via gent@spirit.be

Gent- Brussel-Gent 23 april 2006

Een mooie lentedag om niet vlug te vergeten. Stille Mars meegemaakt. Héél Brussel, héél het land leek wel daar. Een Gekleurde Mars dus. Nadien op de Kerkbeschermingsactie in de Gentse regenboogkerk Sint-Antonius met ons wereldkoor Karibu samen met de Mensen Zonder Papieren hoop, liefde, vrede, vrijheid en verdraagzaamheid gezongen én gedanst.

De roofmoord in het Brusselse Centraal Station op de jonge Joe Van Holsbeeck is vandaag dinsdag 25 april bijna opgehelderd. De opluchting is groot. De oproep van de vrienden van Joe voor veiligheid op het openbaar vervoer en openbare plaatsen én dialoog met jonge delinquenten blijft overeind. Evenals de oproep van Fouad Ahidar, de Brusselse politicus die het eerst reageerde, om het wij-zij denken opzij te zetten en allen tesamen te protesteren tegen geweld.

Een pak zieke racisten (racisme is een ziekte), onwijze-wijsneuzen, verkeerde-woestijn-predikers, onverbeterlijke-betweters, zelfverklaarde-experten, gemakkelijke-beschuldigers, verkeerde-richting-vingerwijzers, over-de-schreef-schrijders van de voorbije weken staan met de onverwachte wending in het moordonderzoek nu wel serieus voor schut. De vermoedelijke daders zijn geen Noord-Afrikanen, maar Polen! Zeg niet dat je dat al die tijd al gedacht had.

Ik ben door de hele heisa van de voorbije weken een beetje gedegouteerd, maar dan in stilte. Eigenlijk is voor mij persoonlijk – op dit moment - het kot, het land nu wel te klein. Maar ik hou het toch maar stil. Anderen zoals deze Gentse bloggers Michel, Steven, Kerygma en Eric Corijn op Indymedia vinden wel de woorden én de humor waarin ik me herken.

Toch dit. Zondagavond zongen we samen met de Mensen Zonder Papieren ondermeer dit liedje.

Wat je ook doet
Bezint eer ge begint
Liefde, geen oorlog

Whatever you do
Think of that before
Make love not war

Bezint toch maar, eer ge allemaal (nog eens) begint.

Eén stadsmus maakt de lente wel

Zaterdag was het nationale mussenteldag van De Vogelbescherming. Zoiets als de bijbelse volkstelling bij het begin van onze jaarrekening. Of de tienjaarlijkse nationale volkstelling. Maar dan voor mussen. Enfin, ik heb ook mee gespeurd naar mannetjesmussen (dat was de opdracht), "geturfd" en mijn gegevens braaf naar De Vogelbescherming gestuurd.

Veel werk heb ik er niet aan gehad. Eén (1) tsjilpende mannetjesmus heb ik in onze stadstuin geteld. Met zijn vrouwtje was hij "nestje aan het bouwen" in de klimop.

Hebban olla vogala. Laat de lente nu maar komen.

Update

Twee decennia digitale en interactieve kunst

'k Heb mij dit weekeinde even upgedated (schrijf ik het goed?) op Update.

"Update is een internationale tentoonstelling die het digitale en het interactieve als uitgangspunt neemt voor een reflectie op kunst en wereld. " En zo gaat het verder.

Plaats van het gebeuren is Kunstplatform Zebrastraat - beleven, Zebrastraat 32/001, 9000 - GENT

Hier meer info op de webstek van De Zebrastraat.

Mmm, een aanrader. Toch maar eens beleven.

Groepsportret met dame

Een zonnige dag in Brussel om met de anti-oorlogscoalitie te protesteren tegen 3 jaar oorlog en bezetting in Irak.

Hier een politieke familiekiekje (geplukt van de LEF-webstek) met vooraan wat spirit-kopstukken op de betoging van zondag 19 maart.



Een groepsportret met dame. Van links naar rechts : Geert- met- de- groene bril-Lambert, Joris-niet-Frank-Vandenbroucke, Fauzaya-maar spreek uit Fauzia-Talhaoui, Jan-de-man-van-Gent-Roegiers, Fouad-jogging-Ahidar... en zovele anderen.

Geert Lambert gaat vreemd

Volgende week in 'Dag Allemaal'. Nu op video.

Verkiezingsonderzoek 2006

Het onderzoekersduo Carl De Vos en Herwig Reynaert, alias Reynaert De Vos, en derde man Dries Verlet van de Vakgroep Politieke Wetenschappen aan de Universiteit Gent vragen via de stadsblog Gent Blogt om mee te doen aan een nieuw verkiezingsonderzoek over de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006. Ik heb me ingeschreven, de vragen op 15 minuten beantwoord en aldus mijn allerpersoonlijkste en veel te gekleurde bijdrage aan de politieke wetenschap geleverd. Als ze dat zo vriendelijk vragen, kan een mens niet weigeren.

Onderzoekspartners zijn naast de Gentse universiteit ook de Universiteit Antwerpen met Stefaan Walgraeve, Peter Van Aelst, Michiel Nuytermans, Universiteit Hasselt (pardon, Diepenbeek) met Johan Ackaert, de Katholieke Universiteit Leuven met Bart Maddens, Stefaan Fiers en Karolien Weekers. ’t Zal serieus zijn met al die kleppers.

Elders op Internet loopt ook nog De Stemmenkampioen van de Vrije Universiteit Brussel, faculteit HLN (Het Laatste Nieuws). Geen kwaad woord daarover, want ik ‘speel’ daar ook aan mee. Met beide ‘wedstrijden’ vallen trouwens prijzen te winnen, zij het geen zitje in gemeente- of provincieraad of parlement zoals bij de echte verkiezingsrace. Een mens kan niet alles hebben.

Grote steden als Gent krijgen een apart luik in het Verkiezingsonderzoek 2006. Een kans voor de stedelingen om nu maar eens duidelijk te maken dat het met en in de steden mag vooruitgaan in de 21ste eeuw.

Dus beste stadsmussen, laat je niet smurfen door de veldmuizen, maar smurf nu naar http://www.gemeente2006.be, smurf je in, en laat nu al je stem smurfen (= horen, niet smoren) bij de Grote (wetenschaps)Smurf.

Onze Kongo - Belgische koloniale propaganda 1885-1960

Deze tentoonstelling met tal van randactiviteiten brengt een overzicht van de Belgische koloniale propaganda en beeldvorming in de periode 1885-1960. Ik nam in het openingsweekeinde al een kijkje en ga nog wel eens terug voor 12 april.

In een groot aantal documenten (originelen en reproducties) en teksten toont 'Onze Kongo' hoe de beeldvorming van Kongo (en Afrika) in de loop van de tijden veranderde, parallel met de evoluties in België en de wereld.

De tentoonstelling maakt ons duidelijk hoe voorzichtig we moeten omspringen met beeldvorming over andere volkeren en culturen, en met propaganda in het algemeen.

Tot spijt van bijvoorbeeld de oud-kolonialen die- uiteraard - ook op deze tentoonstelling afkomen, behandelt de tentoonstelling niet de werkelijke geschiedenis zoals ze zich in de feiten heeft voorgedaan, maar wel de geschiedenis van Belgische denkbeelden en van gepropageerde mythes met betrekking tot Kongo. De tentoonstellingsmaker CEC zet er volgende tropische boom over op.

Bon, het is een bestaande reizende tentoonstelling die onze stad aandoet, maar een extra-luik over koloniale propaganda in Gent was nog leerrijker geweest. Iets over de koloniale straatnamen zoals Gebroeders Vandeveldestraat bijvoorbeeld, over de betwiste monarch LII en zijn borstbeeld waar niemand naar omziet maar ook nauwelijks iemand van opkijkt. Over Sakala, ons Gents Moorken. Geen interesse in dit Gents koloniaal erfgoed? Verdrongen koloniaal verleden? Te moeilijk? Te delicaat? Alles te laat? Of juist te vroeg?

Van 3 maart - 12 april 2006 in de Parnassus, Oude Houtlei 124, 9000 Gent. Alle werkdagen van 10.00 tot 17.00 uur Ook tijdens de weekends van 4 en 5 maart, 11 en 12 maart en 1 en 2 april. Toegang gratis

Meer info en het volledige programma bij de Afrika-Vereniging van de Universiteit Gent (AVRUG) en bij de Stad Gent

Guantanamo Bay

Bron cartoon : www.whitehouse.org

Senaatsvoorzitster Anne-Marie Lizin bezocht Guantanamo Bay. Terwijl de halve wereld zich ernstige zorgen maakt over de mensenrechten aldaar, zag mevrouw Lizin geen grote problemen. Amnesty International Vlaanderen is niet te spreken over haar reisverslag.

Waar zit Erdal?

Ik weet het niet. Al eens op de zevende verdieping gekeken? Of zit ze hier ergens tussen?

Drie kaarsjes voor Irak

Haider Al Timimi (niet die van Oostenrijk) heeft in de Kopergieterij op 8 oktober 2005 de Abu Graib vernedering van het Irakese volk "gedanst". Voor u gezien in de betere theaterzaal van Gent.

Intrigerend hoe de beelden van Abu Graib wereld-gemeen-goed werden en zich lenen tot figuren voor de dans-van-deze-tijd.

Over zijn danssolo Utopeace zegt Haider Al Timimi "Vrede - hoe utopisch het ook mag zijn - mag niet cliché zijn in de kunst. Elke vorm van protest helpt, hoe klein ook! UTOPEACE is mijn verwerkingsproces en mijn protest."

Ik werk in de Volvo

Muziek : op Flanders Techno-wijze
Tekst : op z’n Gents

’k werk in de Volvo
‘k sta daar aan den band
‘k steke de handfrein
‘k vin da vrie plezant
oto’s zijn mijn leven
‘k rije mee ne Golf
in ’t weekend alles geven
en mijn lief die es blond

Een ‘straatliedje’, door dochterlief van de scouts meegebracht.

Ik draag het op aan Volvo Cars in Gent, omdat ze deze week 3 maal positief in het nieuws kwamen met het stopzetten van de CO2-uitstoot, hun diversiteitsbeleid en nieuwe aanwervingen.

VBO wil alle kleuren van de regenboog

Gisteren hield het Verbond Belgische Ondernemingen (VBO) een pleidooi voor meer diversiteit op de werkvloer . De ondernemers kantten zich wel tegen quota. Maar in eenzelfde beweging gaven ze Feryn van het gelijknamige kantelpoortenbedrijf (u weet wel) een veeg uit de pan omdat hij geen werk maakt van meer diversiteit in zijn bedrijf.

Alles na te lezen in DS 23.02.2006 ‘Alle kleuren van de regenboog’

Het VBO presenteerde goede praktijken zoals van Volvo Cars, met zo’n 5.500 eigen werknemers en een 5.000 in de toeleveringsbedrijven, één van onze grootste Gentse werkgevers. Volvo voert namelijk een doorgedreven diversiteitsbeleid op alle niveaus.

Gedelegeerd bestuurder Peter Leyman, zeg maar ‘The Boss’ van Volvo Cars Gent, sprak klare taal. "Respect voor de samenleving veronderstelt dat niemand als kandidaat-personeelslid wordt geweerd op basis van factoren die professioneel niet ter zake doen, zoals geslacht of huidskleur of seksuele geaardheid. Discriminatie is zelfs dom, want in een divers samengestelde groep leven meer creatieve krachten dan daar waar iedereen 'van dezelfde soort' is.'' “Diversiteit is een instrument om de competentste mensen aan te trekken” , aldus Peter Leyman.

En zo hoor je het ook eens van een échte captain of industry.

De plicht om niet te discrimineren

"Dat Mohammed vaak gediscrimineerd wordt is jammer genoeg geen karikatuur noch een fabeltje, maar bittere ernst", aldus Mohamed El Omari in De Standaard van 21.02.2006. Hij maakt er het volgende "tekeningske" bij. Wie zich aangesproken voelt, doet er best iets mee.

"Stel je voor: je blinkt uit in verschillende praktische selectietests voor een vacature en je mag als beste kandidaat op gesprek bij de potentiële werkgever. Tot je grote verbazing stelt men je daar niet alleen vragen over jouw geloof, maar ook over het geloof van je echtgenote. Als je opmerkt dat dat tot je privé-sfeer behoort, word je wandelen gestuurd.

Dat is slechts één voorbeeld uit de klachten rond discriminatie op de arbeidsmarkt die onze vereniging ontving. En we stellen daarbij vast dat veel slachtoffers de weg naar het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en voor Racismebestrijding (CGKR) niet kennen. De 150 klachten over discriminatie op het werk die het CGKR in 2005 binnenkreeg (DS 20 februari) zijn dus niet meer dan het topje van de ijsberg. Dat Mohammed vaak gediscrimineerd wordt is jammer genoeg geen karikatuur noch een fabeltje, maar bittere ernst.

In gevallen zoals het voorgaande zijn we niet geneigd om het slachtoffer door te verwijzen naar het CGKR. Dat centrum kan immers niet veel meer doen dan een individu: een klacht neerleggen bij de politie of bij het parket. Het CGKR, dat zich bewust is van dit manifeste gebrek aan slagkracht, is al een tijdlang vragende partij voor de invoering van praktijktests die het bewijs van discriminatie kunnen vergemakkelijken. Dat soort tests houdt in dat beëdigde personen via controles onderzoeken of er sprake is van discriminatie.

Het CGKR sluit zich met zijn vraag naar praktijktests aan bij de auteurs van het vorig jaar gepubliceerde Handboek discriminatierecht. Die hadden vastgesteld dat de antidiscriminatiewet vooral gebruikt wordt om discriminerende meningsuitingen aan te pakken en slechts uitzonderlijk gehanteerd wordt in de strijd tegen discriminerende handelingen. De auteurs pleitten er dan ook terecht voor om de focus te verschuiven. Uit de parlementaire werken bij de antidiscriminatiewet van 2003 blijkt immers dat de wetgever een kader wilde creëren om discriminerend gedrag effectief te kunnen bestrijden. Vandaar dat deze wet voorziet in de mogelijkheid om praktijktests uit te voeren en aan de regering de opdracht geeft om de concrete voorwaarden waaronder dat kan uit te werken.

Het feit dat dat tot op heden (drie jaar later!) nog steeds niet gebeurd is, vooral door hevig verzet van de VLD, stemt tot nadenken. In onze rechtsstaat kan de uitvoering van een democratisch gestemde wet blijkbaar verhinderd worden door een politieke partij. De argumenten die daarbij worden gebruikt - men wil geen ,,verklikkersmaatschappij'' in het leven roepen - kunnen geenszins overtuigen. Een goede wettelijke omkadering van de praktijktests heeft immers net tot doel te vermijden dat controles gepaard gaan met uitlokking of een al te verregaande inbreuk op het privé-leven. Het is de rechterlijke macht die daarop moet toezien en moet beslissen of de discriminatie voldoende aangetoond is. De tegenstanders van de praktijktests tackelen niet alleen de wetgevende macht, zij geloven blijkbaar ook niet in de bekwaamheid van onze magistratuur.

Ondertussen blijven deze tegenstanders zweren bij het CGKR als wonderoplossing telkens wanneer het onderwerp discriminatie ter sprake komt. Het feit dat zij blind blijven voor de beperkingen van dit centrum, toont het belang aan dat ze hechten aan een effectieve discriminatiebestrijding. Het is alsof men de strijd tegen de sociale en de fiscale fraude zou voeren zonder ooit enige sociale of fiscale inspectie op pad te sturen. Met zo'n houding is men eigenlijk een objectieve bondgenoot van figuren zoals Matthias Storme, die onomwonden poneert dat de vrijheid om te discrimineren de meest fundamentele vrijheid is.

Dat geldt trouwens niet alleen voor de VLD, die zich openlijk verzet tegen de praktijktests, maar ook voor de SP.A die in dit hele debat de kop in het zand steekt. Nochtans zou men van een socialistische partij verwachten dat ze oog heeft voor de grote menselijke schade die discriminatie tot gevolg heeft. Nederlands wetenschappelijk onderzoek toonde al aan dat allochtone jongeren vaker depressief zijn, vaker last hebben van faalangst en vaker suïcidale neigingen vertonen dan autochtone jongeren, en dat deels ten gevolge van discriminatie.

Los van de menselijke aspecten zijn er ook louter economische overwegingen die de strijd tegen discriminatie rechtvaardigen. Zo stelde de Oeso onlangs dat de discriminatie op de arbeidsmarkt in ons land strenger aangepakt moet worden omdat ze onze economie ernstig schaadt.

De schijnheiligheid en de dubbelzinnige houding van de Vlaamse regeringspartijen is trouwens opvallend. Wanneer flagrante gevallen van discriminatie gemediatiseerd worden (zaak-Ferryn, zaak-Remmery, zaak van het Antwerps fitnesscentrum LA Gym) staan zij op de eerste rij om lippendiensten te bewijzen aan de strijd tegen discriminatie. Maar als het CGKR om de invoering van praktijktests vraagt blijven de daden echter uit.

De afkeer van controles is heel selectief en blijkt onbestaande wanneer het gaat om de bestrijding van fraude in de sociale huisvesting (nieuwe Vlaamse wooncode), de strijd tegen het terrorisme (nieuwe wet op de bijzondere opsporingsmethodes), of de strijd tegen mensen zonder geldige verblijfspapieren (huis-aan-huiscontroles en controles op het openbaar vervoer in Antwerpen).

In tijden waarin het bon ton is om te hameren op de plichten van mensen menen wij dat de plicht om niet te discrimineren via controles afgedwongen zou moeten worden. De gelijkwaardigheid van alle mensen lijkt ons immers een van de belangrijkste basiswaarden van onze samenleving. Wij hopen dan ook dat de praktijktests in België snel ingevoerd worden, in navolging van de Franse overheid die na de recente rellen aankondigde dat te zullen doen via een nieuwe gelijkekansenwet.

Dit is niet alleen nodig om de antidiscriminatiewet, die maar al te vaak dode letter blijft, te reanimeren. De uitvoering van een democratisch gestemde wet is ook noodzakelijk om het geloof in onze parlementaire democratie te herstellen. De meerderheid van de Vlamingen die niet discrimineren hoeven hier alvast geen schrik voor te hebben."

Mohamed El Omari (De auteur is jurist en voorzitter van Divers & Actief.)

Amnestie voor een illegaal wapen

De provincie Oost-Vlaanderen én de politiezones én het parket organiseren op 22 en 23 april een éénmalige inzamelactie van illegale wapens. Vandaag 17.02.2006 gelezen in Het Nieuwblad/De Gentenaar en gezien op AVS. Het betreft hier geen jacht- en sportwapens, maar wel wapens waarvoor een vergunning nodig is. Wie tijdens dat weekeinde van 22 en 23 april niet vergunde of geregistreerde wapens inlevert bij de lokale politie, riskeert uitzonderlijk geen vervolging. Amnestie voor illegale wapens, heet dat.

Als pacifist kan ik dit Oost-Vlaamse initiatief alleen maar toejuichen. Nog elk jaar moeten we teveel doden en gewonden betreuren door de gemakkelijke beschikbaarheid van wapens. Voor 10 miljoen Belgen zijn er 870.000 wapens geregistreerd. Geschat wordt dat er zo’n 1,5 tot 2 miljoen wapens in omloop zijn bij particulieren , waaronder dus heel wat niet vergunde of niet geregistreerde wapens. Voor elk geregistreerd wapen, circuleert er minstens één in het illegale én in het criminele circuit.

Met dit unieke initiatief om het wapenbezit in onze provincie terug te dringen verdienen het Oost-Vlaamse provinciebestuur en de gouverneur André Denys een ferme pluim. We mogen verwachten dat het eigen Gentse stadsbestuur met toch enige pacifistische roeping hieraan haar volle medewerking zal verlenen. We hopen van de andere Oost-Vlaamse gemeenten hetzelfde. En de andere provincies mogen het Oost-Vlaamse initiatief best volgen. Het kan er alleen maar veiliger op worden.

De MIVB dankt u

Zelf gehoord in Brussel. En het deed deugd aan ons pendelaarshart. Ook onze hoofdstad had deze week serieus te lijden van de luchtvervuiling door de smog. Door de geluidsinstallatie van de metro bedankte de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB haar reizigers. Omdat we niet met die vervuilende wagen reden, maar wel met het milieuvriendelijke openbaar vervoer. Voor zoveel burgerzin kregen we met z’n allen een figuurlijke pluim, in het Nederlands, Frans en Engels.

Een goed woordje doet veel. Bedankt MIVB….en graag gedaan!

Waar mogen de kinderen spelen?

In 1970 zong Cat Stevens “Where do the children play?" In 2006 legt een rechter van eerste aanleg in Kortrijk de speelplein- en jongerenwerking in Menen (deelgemeente Lauwe) aan banden omdat die "overlast" veroorzaakt in woongebied.

De Stad Menen gaat in beroep, de Vlaamse Dienst Speelpleinwerk (VDS) en Ankie Vandekerckhove, de Vlaamse Kinderrechtencommissaris protesteren heftig. Wat willen De Verzuurde Burgers nog? Kinderen afschaffen? Jeugdcentra op de gemeentegrens met een muur en geluidswerende panelen errond? Fuifgetto’s?

Vlaams minister van jeugd Bert Anciaux (spirit) is - op zijn minst - niet opgezet met zoveel intolerantie. Hij belooft structurele maatregelen opdat dergelijke veroordelingen in de toekomst niet meer mogelijk zullen zijn. Iedereen die in deze materie juridische bijstand wenst, kan die bekomen via zijn kabinet. Goed zo!

“Well I think it’s fine, building jumbo planes.
Or taking a ride on a cosmic train.
Switch on summer from a slot machine.
Yes, get what you want to if you want, ’cause you can get anything.

I know we’ve come a long way,
We’re changing day to day,
But tell me, where do the children play?

Well you roll on roads over fresh green grass.
For your lorry loads pumping petrol gas.
And you make them long, and you make them tough.
But they just go on and on, and it seems that you can’t get off.

Oh, I know we’ve come a long way,
We’re changing day to day,
But tell me, where do the children play?

Well you’ve cracked the sky, scrapers fill the air.
But will you keep on building higher
’til there’s no more room up there?
Will you make us laugh, will you make us cry?
Will you tell us when to live, will you tell us when to die?

I know we’ve come a long way,
We’re changing day to day,
But tell me, where do the children play?”

Cat Stevens, 1970

En ondertussen in Gent? Onder het motto Gent geeft kinderen speelruimte zijn er in onze stad 105 speelterreinen waar de kinderen en jongeren zich nu al kunnen uitleven. En er komen er nog. Lees het Actieplan Speelruimte 2005-2006.

Een brochure Speelterreinen in Gent met een overzicht van alle speelterreinen in Gent kan je verkrijgen bij de Stedelijke Jeugddienst - Jongeren Informatie Punt (JIP), Kammerstraat 10 9000 Gent Tel. 09 269 81 10 jeugddienst@gent.be, de Groendienst, Ferdinand Lousbergskaai 32 9000 Gent Tel. 09 225 68 59 Fax 09 233 67 62 groendienst@gent.be , de Stadswinkel, Administratief Centrum, Woodrow Wilsonplein 1, 9000 Gent, tel. 09 266 70 40

't Is een vreemdeling zeker?

Hoor wie klopt daar kind'ren?
Hoor wie klopt daar kind'ren?
Hoor wie tikt daar zachtjes tegen 't raam?

't Is een vreemd'ling zeker?
Die verdwaald is zeker?
'k Zal hem gauw eens vragen naar zijn naam!

(Fragment uit bekend Sinterklaaslied)

Spirit lanceerde vandaag haar campagne rond Vlaanderen kleurt : 70 puntenplan voor een interculturele samenleving. De nieuwjaarstoespraak van nationaal spirit-voorzitter Geert Lambert vind je hier. Een flinke brok!

Adopteer een kip

De Kiekens van Gent zijn aan de vogelgriep, de ophokplicht, de hippe Chicken Soup van Wim Oosterlinck, de Gentse waterzooi én de hongerige nieuwjaarsdagen ontsnapt. Er wachten hen nog gelukkige dagen in volle vrijheid in de Parken van Gent …. of in een nieuw gastvrij milieu.

De Gentse variant van de film Chicken Run is een beestig leuke chicken soap geworden. De Gentse Chicken’s spelen de hoofdrol maar zijn tevens het lijdend voorwerp. Naar jaarlijkse gewoonte verwijdert de stedelijke Groendienst verwilderde kippen en hanen in de openbare groenzones. Alleen de hoenders die voor overlast zorgen in de dicht bebouwde omgeving worden weggenomen.

Maar dit jaar is hierover enige commotie ontstaan. De mensen worden (over)gevoelig voor hun mede-dieren. Burgerwachten zoals De Dierenhaters en De Zure Burgers wilden schoon schip maken met de anarchie van de gevederde beestenboel in onze parken. Steuncomités allerhande namen het dan weer voor de bedreigde dieren op. En moeder GAIA spreidde haar vleugels over onze gepluimde vriendjes. Touche pas! Lieven Decaluwe, onze bevoegde schepen van onder meer Dierenwelzijn, wees op de weldoende en duurzame effecten van het scharrelende pluimvee voor onze parken.

Onze wijze burgervaders- en moeders vonden het ei van Colombus en hebben zich uiteindelijk uitgesproken voor het adoptierecht van kippen. Ze mochten hiervoor de felicitaties van de juryvoorzitster GAIA ontvangen. En zo ontsnappen onze Gentse kiekens nu aan de “zachte dood”. Met jullie hulp natuurlijk, liefste dierenvrienden.

Wie deze dieren nog verder een aangenaam leven wil bieden, kan steeds één of meer kippen adopteren. Elke vrijdag vanaf vrijdag 13 januari tot en met vrijdag 17 maart kunnen van 13 tot 16 uur kippen worden afgehaald in het Maaltepark, Kortrijksesteenweg 1021, Gent. De dieren bevinden zich in de parkzone bij het personeelsgebouw van de Groendienst, te bereiken via het brugje vanaf de parking. De dieren kunnen vrij uitgekozen worden en, mits het invullen van een ontvangstbewijs (zeg maar een adoptiebewijs), onmiddellijk worden meegenomen. De afhaler zorgt zelf voor de nodige transportmiddelen. Allen daarheen!

Meer informatie op deze aflevering van De Kiekens van Gent

Drie Koningen

"Zij kwamen van 't Oosten,
zij kwamen van ver."

Driekoningen - 6 januari 2006

Tbeste veur tniew joar - Uuk zuu veele

De goden verbazen in menselijkheid

Want na de evangeliën
Na de menselijke en de goddelijke komedie,
Na de duizend en één nachten,
Na schuld en boete,
Oorlog en vrede, trots en vooroordeel,
De klank en de razernij,
Tussen goed en kwaad,
Het zijn en het niets,
Na de storm, het proces,
En het braakland,
Nadat de dingen uiteen zijn gevallen,
Na honderd jaar eenzaamheid,
En het zoeken naar de verloren tijd,
In het koninkrijk van deze wereld,
Kunnen wij de goden nog steeds verbazen in
menselijkheid
En de stof van de toekomstige legenden vormen,
Als wij maar durven echt te zijn,
En de moed hebben om in te zien
Dat dit de tijd is om de beste droom
Te dromen van alle dromen

(uit Mental Fight: An Anti-Spell for the 21st Century, 1999, Ben Okri)
Dit citaat uit "Gevecht in de geest" werd mij toegestuurd door de vrijwilligersgroepen van de Gentse bookshop en de vintagewinkel van Oxfam-Solidariteit samen met hun wensen voor een voorspoedig en gelukkig nieuwjaar. Uuk zu veele!

Make Poverty History - Armoede naar de geschiedenis

Daarnet een mailke van Bob Geldof himself gekregen. Ik zit - tot ongeloof van mijn Thuisfront - in zijn mailinglist...... weliswaar samen met die véle miljoenen die tijdens Live 8 per mail hun steun betuigden aan de campagne Make Poverty History.

Of ik een mail naar de G8 wil sturen? Om de Acht Groten der Aarde (G8) Angela, George, Jacques, Junichiro, Paul, Silvio, Tony & Vladimir te herinneren aan hun belofte om armoede definitief naar de geschiedenisboeken te verbannen. Voilà, 't is al gebeurd, Bob!

Meedoen? Meer info op Live 8 en Make Poverty History.

Anoniem solliciteren geeft eerste gelijke kans

Karel Demeyere, technisch adviseur van de VDAB, vergelijkt in een opiniestuk in De Standaard van 19.12.2005 anoniem solliciteren met een blind date.

Klopt helemaal niet, repliceert volksvertegenwoordiger Annelies Storms (spirit). Integendeel, Anoniem solliciteren maakt blind voor vooroordelen, stelt ze. Iedereen ongeacht naam, leeftijd, geslacht (het gaat dus niet alleen over allochtonen!) krijgt tenminste een eerste gelijke kans bij sollicitaties. En – niet te vergeten - ook de bedrijven en de overheid hebben baat bij het systeem van een anonieme eerste sollicitatieronde.

Haar repliek verscheen sterk ingekort als lezersbrief in De Standaard van 21.12.2005. Lees hieronder. Het volledige verhaal mét argumenten en voorbeelden kan je hier lezen op de webstek van Annelies Storms.

"SOLLICITEREN

Dat er op onze arbeidsmarkt sprake is van discriminatie kun je niet langer betwisten. Een anonieme sollicitatie maakt van de sollicitatie dan ook geen blind date', maar voorkomt dat de werkgever zich blindstaart op de vreemde naam, het geslacht of de leeftijd van een sollicitant. Vooroordelen krijgen geen kans: de werkgever maakt een eerste selectie op basis van objectieve criteria zoals opleiding en werkervaring.

Het verbaast ons dan ook dat VDAB-medewerker Karel Demeyere tegenstander is van de anonieme sollicitatieprocedure (DS 19 december). Precies de VDAB kan een eerste stap zetten om de - vaak latente - discriminatie een halt toe te roepen. Het is een verhaal van gedeelde verantwoordelijkheid: ook de uitzendkantoren moeten anoniem rekruteren, terwijl de overheid moet voorzien in opleidingen en zelf het goede voorbeeld moet geven.

Anoniem solliciteren is geen mirakeloplossing; het moet deel uitmaken van een brede waaier aan maatregelen die de scheeftrekking tussen allochtonen en autochtonen op onze arbeidsmarkt moet tegengaan. Maar de overheden in ons land moeten wel het goede voorbeeld geven. Het aantal allochtonen binnen de openbare besturen moet dringend omhoog. Daarom moet niet enkel de nationaliteitsvoorwaarde voor openbare functies worden afgeschaft, maar pleiten we voor verplichte quota binnen de overheidsdiensten.
Annelies Storms, volksvertegenwoordiger, ondervoorzitter spirit"

Foto van Alexandre Setter, Joinville, SC, Brasil http://www.ineditabrasil.com.br/

Australië voor de Australiërs!

"Australië voor de Australiërs", zoals de "white Australians" roepen? Ze moeten dan wel de lijn consequent doortrekken. 't Zal stil worden op hun stranden....als al die nieuw- en oudkomers - de blanken incluis - vertrokken zijn.

Hier de vlag van het échte Australië. De Aboriginal Flag is in 1971 ontworpen door Harold Thomas, een Aboriginal-artiest. Het zwart staat voor het volk de Aborigines, het rood is de aarde en de spirituele band tussen de Aborigines en het land. In het midden staat de gele zon, de levensgever.

En nog een foto van een échte Australiër. Hou de surfplank al maar klaar!

De Haachtsesteenweg in Gent?

Linda De Win schreef in De Standaard van 17.11.2005 “Excuus-truzen” over allochtone politici die meer uit hun kot moeten komen. Maar de media moeten ook nog meewillen, reageerde spirit. Voor 't Eigenbelang was de column van De Win 'gefundeness Fressen" en hun webstek werd dan ook op eigenbelangse wijze gelardeerd met citaten uit de “politiek niet correcte” column.

De TV-journaliste beschreef o.a. een incident aan de Haachtsesteenweg, een jaar geleden. Ze wilde daar een interview opnemen met de Gentse professor Sami Zemni. De Haachtsesteenweg moest voor Linda De Win figureren als leuke, typische (!) achtergrond. Geen gelukkige keuze van locatie, zo bleek. De VRT-ploeg werd door een viertal jonge allochtonen tussen 11 en 14 jaar bekogeld met eieren en bloem, niemand greep in en ze moesten de vlucht nemen.

Ik wil het verhaal best geloven. Er is uiteraard geen excuus voor kids, jongeren of ouderen of allochtonen of autochtonen die straten en wijken tot een no go-zone voor “de anderen” willen uitroepen. De straten, (speel)pleinen, parken ….en stranden zijn van iedereen! Zelfs voor Australiërs van diverse origine.

In hun ijver om “ons Linda” voor hun kar te spannen, lezen de Eigenbelangers ietsje te vlug wat ze zelf willen geloven of de mensen willen wijsmaken. Op hun nationale webstek (of is het in hun geval toch webside?) situeren ze het gooi-en-smijt-incident in Gent. Alleen ligt de Haachtsesteenweg van Linda De Win niet in Gent…. maar in Brussel.

Oeps, foutje. Het geeft te denken dat de partij met toch een pak Gents politiek personeel Brussel met Gent verwart. Moedwil? Moet een incident uit Brussel kost wat kost overgeplaatst worden naar Gent? Alleen maar om het onveiligheidsgevoel hier met alle geweld wat aan te wakkeren. Dient ’t Eigenbelang wel echt het Gents belang?

Nablog (22.12.2005): Eén (1) maand lang, sinds 19.11.2005, heeft de Web-Side van 't Eigenbelang het ei-en-bloem-incident van Linda De Win gesitueerd in Gent. Ze moeten daar op de Gentse eigenbelangrijke secretariaten van de Sint-Niklaasstraat en de Charles de Kerchovelaan ondertussen eindelijk een stratenplan van Gent bekeken hebben. Ofwel hebben ze deze blog gelezen. Want zie, de verwisseling tussen Gent en Brussel is sinds ongeveer vandaag recht(s)gezet. De Haachtsesteenweg ligt inderdaad in Brussel, slimmekes!

De spirit-economie van de 21ste eeuw

Alles wat je ooit al wilde weten en nooit durfde vragen over de visie van spirit op de economie van de 21ste eeuw. Nu terug te vinden op www.spirit.be/economie.
Wat telt zijn de stellingen, de rest is achtergrondinformatie en duiding . Informeer en overtuig jezelf!

Teamwork

Happy Birthday van gewest tot gewest

Ter gelegenheid van 175 jaar België en 25 jaar federalisme gaf de NMBS dit najaar een Birthday-ticket uit. In het Engels om de spreekwoordelijke communautaire kool en de geit te sparen.

Voor slechts 5 € kon je in de weekends van het ene gewest naar het andere sporen …. en terugkeren. Wij, tweede jaar autolozen, op Happy Weekend-uitstap een eerste keer naar Eupen en een volgende keer naar Leopoldsburg. Onthaasten van de eerste minuut, goedkoper dan onze Cambio-deelauto, milieuvriendelijk, verkeersveilig en zonder stress.

Onze Nationale Maatschappij verkocht buiten verwachting 401.000 tickets of 36.500 per week. Het succes van het Birthday-ticket krikt ook het totale reizigersaantal tijdens de weekeindes op. Zo vervoerde de NMBS tijdens de voorbije elf weken 94.544 of 23 pct meer reizigers dan in dezelfde periode vorig jaar.

Op financieel vlak hebben de Spoorwegen ondanks de omzet van 2 miljoen euro er wel hun broek aan gescheurd. Ze hadden 6 i.p.v. 5 € moeten vragen, zo blijkt nu. De horeca kan er maar wel bij varen. Wat je aan verplaatsing bespaart, geef je ter plaatse makkelijker uit aan een natje en een droogje.

Wie dit Birthday-ticket gemist heeft, moet niet treuren. Er komt een vervolg, mogelijk een vergelijkbaar aanbod voor een selectie van toeristische steden. Gent, de gezelligste stad, mag zich al aan een stroom NMBS-toeristen verwachten!

(Bron: Belga)

Dampoort-Brussel nu rechtstreeks

Sinterklaas bestaat. Bruno Tuybens is de naam, kersvers staatssecretaris van overheidsbedrijven. Van deze Sinterklaas en zijn helpers, de Zwarte Pieten van de NMBS, krijgen de pendelaars ten oosten van Gent vanaf vandaag een heuse piekuurtrein, rechtstreeks van de Dampoort naar Brussel. Weliswaar met opstappen in Gentbrugge, Merelbeke en Melle, maar niet meer met een verplichte overstap bij Sinte Pieter. En na de 9 tot 5 job kan iedereen via dezelfde weg terug. Vijfhonderdvijftig treinpendelaars uit Sint-Amandsberg, Gentbrugge/Ledeberg, Merelbeke en Melle én achterliggende gemeenten moeten nu niet meer via het Sint-Pietersstation naar Brussel. Meteen verdwijnen er 100 tot 200 wagens uit de ochtendspits.

Gent heeft er wel wat moeite voor gedaan. De pers duwde mee aan de trein. En federaal volksvertegenwoordiger Annelies Storms (spirit) schreef einde 2004 al een mooie brief naar Sinterklaas. Maar de Zwarte Pieten waren toen nog de reizigers aan het optellen en aftrekken, sporen aan het (ver)leggen, treinpaden aan het uittekenen en verdubbelen, uurtabellen aan het opmaken, de toekomst aan het voorspellen … en elkaar de Zwarte Piet aan het toeschuiven? Voor 2010 moesten we niet rekenen op een Dampoort-Brussel direct. De Gentse brave kinderen kregen de roe! Ontgoocheling alom . Wordt vervolgd, schreven we … en zie!. Nu valt dit Sinterklaasgeschenk, vroeger dan verwacht, in onze schoen. Dank u, Sinterklaasje.

Maar hoor je ons al komen op onze trippel-trappel-voetjes? Die ene piekuurtrein zal wel succes hebben, is ons paars vermoeden. Sinter-Bruno-klaas deed de plechtige belofte om op zéér korte termijn zijn sinterklaascadeau te evalueren en zo nodig iets te doen aan de capaciteit . Een zevende wagonnetje bij in het klein stationnetje, een dubbeldekker? “Een tweede trein, één uur vroeger!” vindt Patricia Moerman. “Niet iedereen heeft letterlijk een nine-to-five job! ” en ze startte een petitie die je kan tekenen in de cafetaria van Gent Dampoort. Doen, zeker als je ook een vroege vogel bent! Meer info op spaces.msn.com/members/sporennaarbrussel

Héhe, vol verwachting klopt ons hartje. We kijken nu al uit naar de treincadeautjes van de Kerstman, Driekoningen, Valentijn, de paasklokken en de paashaas.

De gedragscode in de wooncode

In een opiniestuk in De Standaard van 7 december noemt Mohamed El Omari het ontwerp van de nieuwe Vlaamse wooncode ,,Een samenraapsel van repressieve maatregelen, bijeengeraapt door een minister die zijn verschillende bevoegdheden met elkaar verwart''.

In vorige posts 'Sociaal wonen' en 'Wonen is een grondrecht' op deze blog formuleerde ik al mijn bedenkingen bij de plannen voor de Vlaamse wooncode. Het mocht niet baten :-( . We zijn ook maar gewone burgers ;-).

En toch... toch ben ik er een beetje gerust in. Zie de twee laatste zinnen van het opiniestuk. Het democratisch venijn zit in de staart. Hup, Mohamed! Leg het nog eens uit.

"Het debat over de nieuwe Vlaamse wooncode, die een Nederlandse taalvoorwaarde invoert in de sociale huisvesting, is losgebarsten (DS 6 december) . N-VA-voorzitter Bart De Wever rechtvaardigt de taalvoorwaarde door te verwijzen naar verhuurders die nu al een verdoken taalcriterium hanteren. Bij het uitwerken van wetgeving laat hij zich dus inspireren door discriminerende praktijken. ,,Discriminerend'', inderdaad, want de andere argumenten die hij aanreikt kunnen ook niet overtuigen.

Jozef De Witte, van het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding, wees er terecht op dat de leefbaarheid van de wijken van heel wat andere factoren afhangt dan de Nederlandse taalkennis. In dat verband is een terugblik op de eerste migratiegolf van de jaren zestig interessant, toen gastarbeiders in Vlaanderen kwamen werken. Zij onderhielden bijzonder warme contacten met hun buren, ondanks een totaal gebrek aan Nederlandse taalcursussen. Goede wil en verdraagzaamheid bleken toen al veel belangrijker dan louter taalkennis. De praktijk toont trouwens aan dat een perfecte kennis van het Nederlands de leefbaarheid voor allochtonen niet noodzakelijk vergroot, en bijvoorbeeld niet volstaat om discriminatie op de private huurmarkt te vermijden.

Het argument dat huurders Nederlands nodig hebben om documenten, voorschriften en reglementeringen te begrijpen valt geenszins te rijmen met minister Keulen die zich haastte om te verduidelijken dat de meeste Franstaligen in België zich geen zorgen hoefden te maken. Aangezien zij ooit Nederlands taalonderricht genoten hebben, waren ze vrijgesteld op basis van hun diploma. Het feit dat schoolse taalkennis soms louter theoretisch is en bovendien vrij snel verloren gaat, ontgaat hem blijkbaar. Of primeert hier plots bezorgdheid om communautaire vrede?

Bart De Wever lijkt ook begaan met de sociale integratie, waarvoor taalkennis een eerste stap zou zijn. Hij verliest daarbij uit het oog dat wonen een primaire behoefte is: mensen kunnen zich pas ten volle focussen op een opleiding als zij goed gehuisvest zijn. Als taalkennis al een middel zou zijn om de leefbaarheid te verhogen, is een voorafgaandelijke huisvesting dus zeker een middel om taalkennis te verwerven.

Het 'rechten-plichten'-argument van De Wever houdt al evenmin steek. In andere sociale-zekerheidsreglementeringen (werkloosheids- en OCMW-reglementering) verwacht men inderdaad inspanningen van de gebruiker. Maar dat geldt wel voor élke gebruiker, ongeacht zijn afkomst of talenkennis. Vandaar dat men een algemene werkbereidheidsvoorwaarde oplegt: gebruikers moeten actief werk zoeken of minstens hun kansen op werk verhogen door Nederlandse taallessen of andere opleidingen te volgen. In de sociale huisvesting zal men jammer genoeg op een selectieve manier aan één bepaalde groep een wederprestatie opleggen.

Maar we mogen ons niet blindstaren op de nieuwe taalvoorwaarde alleen. Een wooncode zou in eerste instantie toch aan woonbeleid moeten doen en niet aan inburgeringsbeleid. En dan springen vooral twee maatregelen van repressieve aard in het oog. Enerzijds is er de invoering van een proefperiode van twee jaar waardoor de huisvestingsmaatschappij het huurcontract zelf op een flexibele manier kan beëindigen als de huurder ,,de regels'' niet naleeft. De recente perikelen met de Waalse huisvestingsmaatschappijen en ook de blaam die de VLD'er Jaak Gabriëls opliep wegens zijn tussenkomst bij de toewijzing van een sociale woning tonen niettemin aan dat een meer onpartijdige beoordeling onontbeerlijk is. Anderzijds wil men de strijd tegen fraude opvoeren door de inspecteurs van de Vlaamse woonadministratie als officier van gerechtelijke politie te laten optreden.

Er vallen echter geen concrete maatregelen van preventieve aard te bespeuren, zoals bijvoorbeeld een procedure voor betalingsuitstel voor huurders met financiële moeilijkheden of middelen om maatschappelijk werkers in te zetten. Blijkbaar verliest men uit het oog dat sociale huurders vaak heel wat sociale- en schuldenproblemen met zich meeslepen, die aan de grondslag kunnen liggen van waarom zij zich niet altijd aan 'de regels' kunnen houden.

Het is al symptoombestrijding wat de klok slaat. Ironisch genoeg werden de wijzigingen aan de wooncode net voorgesteld op het moment dat de Universiteit Antwerpen haar Jaarboek Armoede en Sociale Uitsluiting voorstelde en onder meer wees op het feit dat anderhalf miljoen Belgen onder de armoedegrens leven (DS 3-4 december) . Dat jaarboek geeft ook aan dat gezinnen met lage inkomens een te groot aandeel van hun budget aan woonkosten spenderen, en dat zij vaker aangewezen zijn op huizen van ondermaatse kwaliteit. Het jaarboek wijst tevens op het feit dat de wachtlijsten in de sociale huisvesting dramatisch lang zijn.

De minister klopt zichzelf op de borst: zijn voorstellen dragen de goedkeuring van de sociale huisvestingsmaatschappijen weg. Maar het is zeer de vraag of hij zich de moeite getroost heeft om overleg te plegen met de armoedebewegingen. Zij hadden hem erop kunnen wijzen dat de huidige wooncode, die al sinds 1997 plechtig verklaart dat ,,de beschikking over een aangepaste woning, van goede kwaliteit, in een behoorlijke woonomgeving, tegen een betaalbare prijs en met woonzekerheid bevorderd moet worden'' haar doel ver voorbijschiet. Een coherente woonvisie, die vertrekt vanuit de noden van de (kansarme) huurder en oog heeft voor begeleiding en preventie, ontbreekt dan ook in de nieuwe wooncode. Het resultaat is eerder een samenraapsel van repressieve maatregelen, op maat van de sociale huisvestingsmaatschappijen en bijeengeraapt door een minister die zijn verschillende bevoegdheden met elkaar verwart. Een gedragscode veeleer dan een wooncode dus.

De vraag is echter of de proefperiode van de nieuwe wooncode wel twee jaar zal duren. Want ingevolge de verschillende inbreuken op onze grondwet, waaronder die op het gelijkheidsbeginsel en het recht op wonen, lijkt een vernietiging door het Arbitragehof onafwendbaar. Allochtonenorganisaties en armoedebewegingen, die eenzelfde strijd tegen (kans)armoede voeren, kunnen daarvoor de handen in elkaar slaan.

Mohamed El Omari (De auteur is jurist en voorzitter van Divers & Actief.)"

Spirit op Mars

Een reisverslag van sterreporter Kuifje op Mars in Metro, de gratis krant voor de jeugd van 7 tot 77 jaar. Elke gelijkenis met bestaande personen en situaties is louter toevallig en....etc.

Het kostte de Amerikaanse Marsverkenner Spirit anderhalf jaar om de hoogste top van de Columbia Hills, een flinke heuvelrug in de gigantische Gusev Krater, te bereiken. Spirit zette daar in januari 2004 voor het eerst voet aan grond op de Rode Planeet. Vanop de plek Husband Hill nam de Marsrobot panoramische foto’s van de wijde omgeving. De foto-sessie van Spirit duurde drie volle dagen, van 1 tot 3 oktober. Het resultaat was een mozaïekfoto die hieronder beschreven wordt.

“…Hoewel de Rode Planeet steevast een desolate, ja zelfs doodse aanblik biedt, maakt deze mozaïek op treffende wijze duidelijk hoe dynamisch de weersomstandigheden op Mars toch wel kunnen zijn.

De kleur en de helderheid van de lucht variëren sterk naargelang het moment van opname, een gevolg van steeds wisselende hoeveelheden fijn stof in de Martiaanse atmosfeer.

De bergen in de verre achtergrond, die zich op een afstand van circa 80 kilometer bevinden, worden soms aan het zicht onttrokken door nevel en mist.

Bovenaan rechts zijn voor het geoefende oog ook mini-tornado's of dust devils waarneembaar. Omdat de panoramische camera van Spirit voortdurend andere filters gebruikt, lijkt het alsof ze een rode, groene of blauwe kleur vertonen. In werkelijkheid hebben deze tornado's dezelfde roestbruine kleur als de Marsbodem.”
(Gelezen in de Metro van 21.11.2005)

Volg de verdere avonturen van de Marsrobotten Spirit en Opportunity op deze Nasa-webstek.